Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΑΡΚΟΜΑΝΗ

Μέσα στο παραμύθι των ναρκωτικών που ζώ , υπάρχουν κάποιες στιγμές που νιώθω φόβο , δεν κρατάει όμως πολύ στην ιδέα του επόμενου πώματος σβήνουν όλα.

Τα ξεχνάω όλα , τα σημάδια στο κορμί μου , τα στερητικά που με κάνουν και υποφέρω,τον φίλο μου που πέθανε δίπλα μου και την υπόσχεση που έδωσα στην οικογένεια μου ότι θα προσπαθήσω να μείνω καθαρός.

Ξεχνάω ότι κάποτε ονειρευόμουν και ζούσα αληθινά ....

Τώρα πια για να σηκωθώ από το κρεββάτι και να λειτουργήσω σαν άνθρωπος πρέπει να "πιώ" την δόση μου .

Είναι ένας καθημερινός αγώνας , δεν σταματάω πότε , ακόμα και όταν εξασφαλίσω το "πιώμα" μου την στιγμή που πονάω ,πρέπει να τρέξω για το επόμενο...

Για να "πιώ" πρέπει να μαλώσω στο σπίτι για να πάρω λεφτά , να πώ ψέματα μπας και τους " παραμυθιάσω ", να κλέψω , να παρακαλέσω κάποιον γνωστό μήπως και με " κεράσει " , να περιμένω με τις ώρες ακόμα και να ζητιανέψω.

Όλοι οι γύρω μου βλέπουν το πρόβλημα μου, αυτοί που δεν με ξέρουν με κοιτούν περίεργα. υποτιμητικά για αυτούς είμαι ένα κακό "πρεζάκι".

Όμως εγώ αρνούμαι να δεχτώ το πρόβλημα μου και να ζητήσω βοήθεια γιατί φοβάμαι να ζήσω χωρίς τα ναρκωτικά , γιατί πλέον δεν ξέρω να ζώ χωρίς να πιώ ναρκωτικά , αν και το νιώθω και το βλέπω ότι όσο συνεχίζω όλα πάνε στραβά..

Αυτοί που με γνωρίζουν προσπαθούν να με βοηθήσουν όμως εγώ αρνούμαι να το δεχτώ και να το παραδεχτώ ότι έχω πρόβλημα.

Δεν είναι όμως όπως την αρχή που άρχισα να " πίνω " που ήμουν σίγουρος ότι όποτε θέλω μπορώ να "κόψω" , έχουν περάσει χρόνια και ακόμα τα ίδια δεν μπόρεσα μόνος μου να κόψω και να ξεφύγω.

Νομίζω ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει ακόμα και η ίδια η οικογένεια μου , τους το φωνάζω δυνατά κάθε φόρα που αρνούνται να μου δώσουν χρήματα για να πάω να πιώ...

Και τι να τους πώ ?? πόσο μόνος νιώθω , πόσο άρρωστο είναι το κορμί μου, τη αναγκάζομαι να κάνω κάθε μέρα για να πάρω την δόση μου , έτσι παλεύω μόνος μου να τα καταφέρω , παλεύω με τον ίδιο μου τον εαυτό και κάθε φόρα που νομίζω ότι τα κατάφερα νικιέμαι...

Γυρνάω πίσω στον εφιάλτη μου γιατί νιώθω ότι δεν με γεμίζει τίποτα, δεν μου αρέσει τίποτα και πάλι νιώθω ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει . Δεν γυρνάω πίσω μόνο γιατί πονάει το σώμα μου, γυρνάω γιατί έτσι ξέρω να ζω, μου λείπει ο τρόπος ζωής και η ένταση , γιατί ξέχασα να ζώ φυσιολογικά και έτσι γυρνάω πάλι πίσω και όσο αυτός ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται παραιτούμε και μένει η σκέψη ότι θα πεθάνω από τα ναρκωτικά όπως και η περισσότεροι φίλοι μου...

Μέχρι που κάποια στιγμή συνάντησα κάποιους ανθρώπους που είχαν περάσει και αυτοί από τον εφιάλτη που ζώ, όμως πια ήταν "καθαροί" .

Τότε για πρώτη φορά ένιωσα ότι κάποιος με καταλαβαίνει , βρήκα ανθρώπους που πέρασαν αυτά που πέρασα και εγώ , με κατάλαβαν και με βοήθησαν γιατί ένιωθαν και σκεφτόταν όπως και εγώ και γιαυτό και δέχτηκα την βοήθεια τους .

Ζούνε τις ζωές τους καθαροί και την απολαμβάνουν και εγώ αυτό το ζήλεψα , είδα τον εαυτό μου σε αυτούς τους ανθρώπους και έγιναν το πρότυπό μου.

Η συνάντηση και η ταύτιση που ένιωσα με αυτούς τους ανθρώπους με έκανε να μην νιώθω μόνος...

Για πρώτη φορά σταμάτησα να ακούω τις άρρωστες σκέψεις μου άλλωστε αυτές τόσα χρόνια δεν με βγάλανε πουθενά....

Τώρα πια είμαι καθαρός και πάνω από όλα νιώθω ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ !

ΖΗΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ...

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ !!!

"ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ"
Συμβουλεύτικο κέντρο εξαρτημένων & συνεξαρτημένων ατόμων

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP