Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Έτσι φτιάχνεται ο στρατός του καθεστώτος: 70 εκ. μοίρασε ο ΓΑΠ ως ΥΠΕΞ του Σημίτη σε ΜΚΟ!

Παίξτε και εσείς το παιγνίδι των χρυσών Μ.Κ.Ο.

Την εποχή που ήταν Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη (1999-2004) ο σημερινός Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου (ΓΑΠ) μοίρασε συνολικά 68.971.978 ευρώ ακόμη και στις πιο απίθανες Μ.Κ.Ο.

Εμείς εντοπίσαμε όλες αυτές τις χρυσές Μ.Κ.Ο του ΓΑΠ.
Μπορείτε να τις δείτε (ανά έτος) κάνοντας κλικ εδώ : http://www.protigrami.com/
Αναζητείστε τις , στην συνέχεια, στο διαδίκτυο. Οι περισσότερες είναι άφαντες.
Αν καταφέρετε και βρείτε κάποιες θα καταλάβετε που πήγαιναν τα λεφτά σας.

Αργύρης Ντινόπουλος

πηγή

Αλήθεια κ.Ντινόπουλε πόσα εκατομύρια δώθηκαν σ αυτές τις Μ.Κ.Ο επί Νου.Δου;
Διαβάστε περισσότερα...

Στους Βερέμηδες και ΣΙΑ....

Απο την «Φλογέρα του Βασιλιά» του Κωστή Παλαμά


Λόγος Δέκατος
.........................................
Οχτρός μου εμέν κ΄η άσοφη σοφία του διαβασμένου

όλοι οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας.

Φύτρα κακή, γραμματικοί, ρητόροι, φιλοσόφοι,

με τα γεμάτα ονόματα και τα άδεια τα κεφάλια,

πλέχτες των αερόλογων και των ανόητων ψάλτες!

Είν’ όμορφος ο θάνατος απ’ ό,τι μέσα του έχει

αξήγητο κι απέραντο κι αθάνατο και μέγα,

κ’ εσείς, αντι να γίνετε των κρίνων τρυγητάδες

που μέσα απο τα μνήματα σαν πιό χλωρά φυτρώνουν,

(γιατί τα πότισαν καρδιές με δάκρυα καί με αίμα),

και κάτου από των αμάραντων κυπαρισσιών τους ίσκιους

αντί να μελετήσετε τον κόσμο που διαβαίνει

κι όλο είν’ ο ίδιος κι όλο αλλάζει, - εσείς γυρτοί στούς τάφους

ταράζετε τα κόκκαλα κια ψηλαφολογάτε

τις κάμπιες, κι απ’ του θανάτου την νέκρα έίναι η ζωή σας.

Καί ζήτε από την ασκήμια σαν καταχωνιασμένοι,

κι’ όλο φανταζεστε πώς είναι αχτίδα της αλήθειας

τάχνόφεγγο του σκέλεθρου και της πυφολαμπίδας,

πάντα στραβοί, κι αγγρίκητα κι αμίλητα σάς είναι

όλα τα ωραία και ταγαθά, δειχτά ή κρυφά της Πλάσης.

Η γλώσσα που βροντομαχά στο λογο μου είν’ η γλώσσα

Της αργατιάς, της λεβεντιάς, και των ακέριων, και είναι

με τι δική σας άμοιαστη πόχει τα λόγια πάντα

ξεθωριασμένα σα νεκρά και σα μπαλσαμωμένα.

Εμένα ροδοκόκκινα τα λόγια μου σαλεύοθν

σαν του ματού το παίξιμο, και σαν την όψη αλλάζουν,

γιατί στην γλώσσα των απλών, κάθε που την αφήσουν

όλο να δώσει τάνθος της, το Πνεύμα τάγιο πνέει

που χέρια πάει και λογισμούς προς τα μεγάλα έργα.

Και ρίμες και πιττάκια σας κι όλα σας τα γραμμένα,

φύτρα κακή, σχολαστικοί, ξυλόσοφοι, λογάδες,

δεν είναι τίποτε, μπροστ’α στο καταφρονεμένο,

στα άγραφο, σταποσπερινό τραγούδι που ταρχίζει

σάν κατεβαίνη απο το χλωμό βουνόπλαγο ο τσοπάνος

καί του ταρπάζει η θάλασσα και του ταποτελειώνει

στη μέρα που αργοσβύνοντας τακούει, κι αναγαλλιάζει!

το είδαμε εδώ
Διαβάστε περισσότερα...

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP