Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Οι πιο πολύνεκρες σφαγές σε σχολεία…

Το μακελειό στο δημοτικό σχολείο της αμερικανικής πολιτείας του Κονέκτικατ την Παρασκευή προστίθεται σε μια μακρά λίστα φονικών επιθέσεων κατά μαθητών σχολείων αλλά και φοιτητών πανεπιστημίων σε όλο τον κόσμο από το 1996. Παρακάτω παρατίθεται μια σχετική λίστα από …
τις πιο αιματηρές επιθέσεις εναντίον μαθητών και φοιτητών:
33 νεκροί: Στις 16...
Απριλίου 2007, στο Blacksburg στην αμερικανική πολιτεία της Βιρτζίνια, ένας 23χρονος φοιτητής από τη Νότια Κορέα πηγαίνει στο Virginia Tech University και σκοτώνει 32 φοιτητές και δασκάλους. Όταν η αστυνομία έφτασε στην πανεπιστημιούπολη, ο δράστης ήταν νεκρός.
27 νεκροί: Στις 14 Δεκεμβρίου 2012 τουλάχιστον είκοσι μαθητές δημοτικού και έξι ενήλικες σκοτώθηκαν στο σχολείο στο Newtown, του Κονέκτικατ. Νεκρός και ο δράστης.
17 νεκροί: Στις 13 Μαρτίου 1996, στο Dunblane, της Σκοτίας, ένας 43χρονος άνεργος σε μια προφανή πράξη εκδίκησης, πυροβολεί και σκοτώνει 16 μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και τον δάσκαλό τους, σε ένα δημοτικό σχολείο. Αμέσως μετά αυτοκτονεί.
17 νεκροί: Στις 26 Απριλίου 2002, στο Erfurt της Γερμανίας, ένας 19χρονος, ο οποίος είχε αποβληθεί από το γυμνάσιο Gutenberg πηγαίνει στο σχολείο και σκοτώνει 12 καθηγητές, δύο μαθητές, τον γραμματέα του σχολικού ιδρύματος και έναν αστυνομικό, πριν αυτοκτονήσει.
15 νεκροί: Στις 20 Απριλίου 1999, δύο ανήλικοι μαθητές οπλισμένοι με τουφέκια πυροβολούν και σκοτώνουν 12 συμμαθητές τους και έναν δάσκαλο στο λύκειο Columbine στην αμερικανική πολιτεία του Κολοράντο. Οι δύο ανήλικοι δράστες εν συνεχεία αυτοκτονούν.
13 νεκροί: Στις 7 Απριλίου 2011, στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, ένας πρώην μαθητής σκοτώνει 12 παιδιά και αυτοκτονεί σε δημοτικό σχολείο.
12 (τουλάχιστον) νεκροί: Στις 30 Απριλίου 2009, στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, ένας δράστης σκοτώνει 12 μαθητές και εκπαιδευτικό προσωπικό, στην Ακαδημία Πετρελαίου.
11 νεκροί: Στις 11 Μαρτίου 2009, ένας 17χρονος πρώην μαθητής πυροβολεί και σκοτώνει εννέα μαθητές και έναν δάσκαλο σε σχολείο στο Winnenden, στη νότια Γερμανία.
10 νεκροί: Στις 23 Σεπτεμβρίου 2008, δέκα νεκροί σε σχολείο στο Kauhajoki, 300 χιλιόμετρα βόρεια-δυτικά της φινλανδικής πρωτεύουσας, Ελσίνκι.
9 νεκροί: Στις 7 Νοεμβρίου 2007, στη φινλανδική πόλη Tuusula, ένας 18χρονος μαθητής σκοτώνει έξι σπουδαστές τη νοσοκόμα του σχολείου και τον διευθυντή, πριν αυτοκτονήσει.
8 νεκροί: Στις 30 Μαρτίου 1997, στη Sanaa της Υεμένης, έξι μαθητές και άλλοι δύο πολίτες σκοτώθηκαν σε δύο σχολεία.
7 νεκροί: Στις 14 Φεβρουαρίου 2008, επτά άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου και του δράστη- ενός πρώην φοιτητή κοινωνιολογίας-, χάνουν τη ζωή τους σε πανεπιστήμιο, στην αμερικανική πολιτεία του Ιλλινόις.
7 νεκροί: Στις 2 Απριλίου 2012, στο Όκλαντ, στην αμερικανική πολιτεία της Καλιφόρνια, ένας πρώην φοιτητής σκοτώνει επτά άτομα.
5 νεκροί: Στις 2 Οκτωβρίου του 2006, στην αμερικανική πολιτεία της Πενσυλβάνια, ένας δράστης σκοτώνει πέντε κορίτσια σε σχολείο Amish.
5 νεκροί: Στις 19 Μαρτίου 2012, ένας καθηγητής θρησκευτικών οι δύο γιοι του και η κόρη του διευθυντή, σκοτώνονται σε ένα εβραϊκό σχολείο, στην Τουλούζη της Γαλλίας. Ο 23χρονος- αλγερινής καταγωγής- δράστης σκοτώθηκε μετά από επιχείρηση της αστυνομίας που κράτησε 32 ώρες.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP