Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Ποιοί πολιτικοί γυρολόγοι -πρώην ΠΑΣΟΚ οδεύουν στο ΣΥΡΙΖΑ

Πριν από πολλά χρόνια, η μεταπήδηση από το ένα κόμμα στο άλλο εθεωρείτο πράξη ατιμωτική. Η δίκη γινόταν με συνοπτικές διαδικασίες και η ετυμηγορία των ενόρκων βαριά και ασήκωτη: άρνηση και απεμπόληση των αρχών και των ιδεών. Ο κατηγορούμενος αποκηρυσσόταν και ριχνόταν στην πυρά με το ανάθεμα του αφορισμού, της αποκήρυξης. Ηταν το μίασμα της πολιτικής ζωής, κουβαλώντας τη ρετσινιά του αποστάτη για μια ζωή.
Σήμερα, η αυτομόληση...
στις τάξεις ενός άλλου κόμματος δεν αντιμετωπίζεται με την ίδια φόρτιση. Μπορεί αυτός που αλλάζει κόμματα σαν τα πουκάμισα να θεωρείται πρόσωπο με μειωμένη αξιοπιστία και φερεγγυότητα, με ελαστική συνείδηση, ενδεχομένως και να δέχεται κακεντρεχή σχόλια για έλλειψη αρχών και αξιών, όμως δεν στοχοποιείται, ούτε αποκηρύσσεται.

Στη λείανση των αντιδράσεων σημαντικό ρόλο έπαιξε η υποχώρηση των παλιών διαχωριστικών γραμμών καθώς και η άμβλυνση των ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών. Σε αυτό συνέβαλε και η πολτοποίηση της πολιτικής σκηνής του τόπου, καθώς σε περιόδους κρίσης και χρεοκοπίας τέτοια φαινόμενα ενισχύονται.

Θεωρώντας, λοιπόν, την πολιτική συνώνυμο της συναλλαγής και της εξασφάλισης προσωπικής καριέρας, οι σύγχρονοι αυτόμολοι έχουν πολλαπλασιαστεί, με το ρεύμα να τους συμπαρασύρει προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η εγγραφή στη λίστα αναμονής του ΣΥΡΙΖΑ

Μεταξύ των σύγχρονων αυτομόλων εξέχουσα θέση στον κατάλογο κατέχουν τα γνήσια κομματικά τέκνα του βαθέος και αρχέγονου ΠΑΣΟΚ, τα οποία ως πρώην μνημονιακά, σπεύδουν να εξαγνιστούν στην κολυμβήθρα του αντιμνημονιακού κόμματος.

Η πιο πρόσφατη προσχώρηση είναι αυτή της θεούσας της πασοκικής ορθοδοξίας, Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου. Η επόμενη που αναμένεται να επιδώσει τα διαπιστευτήριά της στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πασιονάρια του τριτοκοσμικού σοσιαλισμού, Λούκα Κατσέλη. Στον προθάλαμο της αναμονής βρίσκεται και η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά Σοφία Γιαννακά. Βλέπετε, οι προσχωρήσεις πρέπει να έχουν και ένα σασπένς και να εξυπηρετούν τις πολιτικές ανάγκες του κόμματος στο οποίο καταφεύγουν.

Ωστόσο, όλες αυτές οι μεταπηδήσεις, λόγω και του μικρού πολιτικού εκτοπίσματος των πρωταγωνιστών, περνάνε στα ψιλά γράμματα της επικαιρότητας. Αντιθέτως, κάποιες δεκαετίες πριν προκαλούσαν ισχυρότατες εκρήξεις στα θεμέλια του πολιτικού συστήματος.

Η πασοκοποίηση της Δαμανάκη

Αντίθετα, η Δαμανάκη πασοκοποιήθηκε. Η πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού, έχοντας πλούσια εμπειρία, φρόντισε εγκαίρως να πάρει θέση παρά τω νέω αρχηγώ, γνωρίζοντας ότι οι μετοχές στα προεδρικά περιβάλλοντα είναι κερδοφόρες. Την εύκολη προσαρμογή της στο νέο κομματικό περιβάλλον εξετίμησε ο αρχηγός, διορίζοντάς την επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Ο ναρκισσισμός του Μίμη

Η περίπτωση του Ανδρουλάκη κινείται σε διαφορετική τροχιά. Τη μια εμφανιζόταν ως πασόκος, φανατικός οπαδός του ΓΑΠ, στον οποίο απέδιδε εύσημα καινοτομίας, από την άλλη το έπαιζε ανεξάρτητος, αυτόνομος και ωραίος. Με αυτή τη σχιζοειδή και δισυπόστατη συμπεριφορά και με τη δικαιολογία ότι ήταν συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ, δήλωσε τις προάλλες την αποχώρησή του.

Οσοι τον γνωρίζουν καλά αντιμετωπίζουν την περίπτωσή του ως ξεχωριστή. Κι αυτό γιατί κυρίαρχο χαρακτηριστικό του Ανδρουλάκη είναι ο ναρκισσισμός του. Θεωρώντας τον εαυτό του μοναδικό, αυτοθαυμάζεται και αυτοπροβάλλεται ως ο άνθρωπος που τα γνωρίζει όλα και τα έχει προβλέψει όλα. Είναι ο πρώτος σε διεθνές επίπεδο που προέβλεψε την παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά και είναι και ο μοναδικός που διαθέτει απαντήσεις για την επίλυσή της. Οπως λέει πρώην φίλος του, «ο Ανδρουλάκης το μόνο που δεν γνωρίζει, που δεν έχει προβλέψει, είναι η μέρα του θανάτου του».

«Ματώνοντας» κι αυτός για τη σωτηρία της χώρας, στήριξε με πάθος όλες τις κορυφαίες επιλογές του Γιώργου Παπανδρέου. Ψηφίζοντας τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και τις δανειακές συμβάσεις, αντιμετώπισε συνειδησιακή κρίση. Αντιλαμβανόμενος εκ των υστέρων την ιστορική του ευθύνη, επιστρέφει ως άσωτος υιός στα πάτρια εδάφη, «φλερτάροντας» δημόσια με τον αριστερό Αλέξη, του οποίου, όπως δηλώνει τελευταία, εκτιμά το μυαλό. Τώρα, το τι ψάρια θα πιάσει, επιλέγοντας να αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο πριν από χρόνια προσχώρησε, είναι ένα άλλο κεφάλαιο.

Οι παραπάνω περιπτώσεις συνεργασίας, βεβαίως, καμία σχέση δεν έχουν με τις σημερινές αυτομολήσεις, οι οποίες, ανεξάρτητα από το με ποια γαρνιτούρα εμφανίζονται, δεν έχουν πολιτικό υπόβαθρο. Εξυπηρετούν μόνο προσωπικές ιδιοτέλειες.

Ο μποτιλιαρισμένος δρόμος προς τον ΣΥΡΙΖΑ

Εξάλλου, το μποτιλιάρισμα του δρόμου που οδηγεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο τις πραγματικές προθέσεις των αναζητούντων νέα πολιτική στέγη. Βλέποντας το καράβι να βουλιάζει, οι αξιωματούχοι του παλαιού ΠΑΣΟΚ τρέχουν σαν τα ποντίκια να κρυφτούν στη μεγάλη αγκαλιά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ή, για να θυμηθούμε την ιστορική φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, «κατεβαίνει ένας ένας από το τρένο, μετά τον εκτροχιασμό του».

Μετά τις μεγάλες υπηρεσίες που προσέφεραν για τη χρεοκοπία της χώρας, τα διάφορα μπουμπούκια του παπανδρεϊκού στερεώματος, παλιάς και νέας κοπής, ανερυθρίαστα και χωρίς καθόλου τσίπα, αναζητούν πολιτικό ρόλο σε άλλο κομματικό μαγαζί. Αφού, μαζί με τον πρόεδρό τους Γιώργο Παπανδρέου «έσωσαν» δύο τρεις φορές τη χώρα, τώρα, πατώντας στα συντρίμμια που άφησαν πίσω τους, προσπαθούν να σώσουν και την πολιτική τους καριέρα.

Μάλιστα, κάποιοι απέδρασαν μετά την υπερψήφιση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και των δανειακών συμβάσεων. Τώρα, το πώς συμβιβάζεται το μνημονιακό τους παρελθόν με τον σκληρό αντιμνημονιακό αγώνα του συντρόφου Τσίπρα είναι για αυτούς ψιλά γράμματα. Αν παρακολουθήσει κανείς την πολιτική διαδρομή τους, μπορεί άνετα να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Η χαμηλοβλεπούσα Μαριλίζα

Πρώτη και καλύτερη η χαμηλοβλεπούσα Μαριλίζα. Το 1996, χέρι χέρι με τον μέντορά της Χρήστο Παπουτσή, είχαν δώσει σκληρές μάχες για λογαριασμό του Ακη Τσοχατζόπουλου. Μετά την ήττα του, λοιπόν, είχαν πιάσει στασίδι στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, καταψηφίζοντας όλες τις εισηγήσεις του τότε προέδρου του κόμματος.

Κριτική ήταν και η στάση τους και στα πεπραγμένα της κυβέρνησης Σημίτη. Ωστόσο, όταν του προτάθηκε, ο Χρήστος Παπουτσής αποδέχθηκε τη θέση του υπουργού Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του «φιλέλληνα και δεξιού λογιστή», όπως συνήθιζε να τον αποκαλεί, δίνοντας μάχη να κάνει τη Μαριλίζα γενική γραμματέα του υπουργείου, λέγοντας στον Σημίτη που αντιδρούσε ότι είναι ο μόνος δικός του άνθρωπος τον οποίο μπορεί να εμπιστευθεί. Μετά το «Σάμινα», όμως, οι εκδρομείς του ʼ96 αποχαιρέτησαν τη ναυτιλία με κατεβασμένο κεφάλι.

Από τη γραμματειακή υποστήριξη του ΓΑΠ στις Βρυξέλλες

Ωστόσο, το άστρο της Μαριλίζας δεν έσβησε. Οταν ο ΓΑΠ έγινε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, την έχρισε γενική γραμματέα του κόμματος, κάνοντας τον πασοκικό κόσμο να αναρωτιέται αν ο πρόεδρος καταργεί τη θέση του γραμματέα του κόμματος, αφού στην ουσία η Μαριλίζα είχε αναλάβει τη γραμματειακή στήριξη του ίδιου.

Στη συνέχεια, αναγνωρίζοντας προφανώς τις καλές της υπηρεσίες, τη διόρισε ευρωβουλευτή. Πολλοί κακεντρεχείς ισχυρίζονται ότι ο ΓΑΠ, αισθανόμενος να απειλείται από τα ταλέντα και τις ικανότητές της, την εξόρισε στο Στρασβούργο.

Η Υγεία βρίσκει τη νοσοκόμα της…

Οταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, η Μαριλίζα ανακλήθηκε από τις Βρυξέλλες για να «φροντίσει σαν καλή νοσοκόμα» (είπε κάποιος) μαζί με τη Φώφη Γεννηματά την Υγεία.

Στον πρώτο του ανασχηματισμό, ο Γιώργος Παπανδρέου επιβράβευσε, κατά την προσφιλή του συνήθεια, την παταγώδη αποτυχία της, αναβαθμίζοντάς τη σε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών με αρμοδιότητα τις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Οι Βρυξέλλες, άλλωστε, ήταν γιʼ αυτήν οικείο περιβάλλον. Πολλοί ήταν αυτοί που τη θυμόντουσαν από παλιά να κρατά την τσάντα του ευρωβουλευτή και μετέπειτα επιτρόπου Χρήστου Παπουτσή.

Μια υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων που δεν πιστεύει στην Ευρώπη…

Τώρα, λοιπόν, η Μαριλίζα με το άρθρο της στην «Αυγή» προαλείφει το έδαφος για τη μετακόμισή της στον ΣΥΡΙΖΑ. Είχε προηγηθεί η θρασύσατη παραίτησή της από το υπουργείο Εξωτερικών λίγο πριν από τις εκλογές, με αφορμή τους εφαρμοστικούς νόμους, ενώ προηγουμένως είχε φανατικά υποστηρίξει όλα τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και τις δανειακές συμβάσεις. Το είδαμε κι αυτό: Η υπεύθυνη των ευρωπαϊκών υποθέσεων καταψηφίζει τους εφαρμοστικούς νόμους, υποθάλποντας στη ουσία την παραμονή της χώρας στην ΟΝΕ και την Ευρωπαϊκή Ενωση!

Ο ακτιβιστής Βουδούρης

Ενα άλλο εξωτικό μπουμπούκι του ανθόκηπου του ΓΑΠ, που τον εγκατέλειψε νωρίς πριν από τις εκλογές του Μαΐου για να πάει στη ΔΗΜ.ΑΡ., είναι ο πρόεδρος της ΜKO της Μάργκαρετ «Κάθε μέρα πολίτης» και αυτοαποκαλούμενος «ακτιβιστής» Οδυσσέας Βουδούρης.

Στην αρχή, αντιμετωπίζοντας τον Παπανδρέου ως αναμορφωτή του τόπου και ινστρούχτορα της διεθνούς σοσιαλιστικής σκέψης, του έπλεκε ανά εβδομάδα το εγκώμιο. Ψηφίζοντας τις οριζόντιες περικοπές χαμηλοσυνταξιούχων και χαμηλόμισθων, είχε πιστέψει πως η Ελλάδα θα γίνει Δανία της Μεσογείου.

Οταν όμως είδε το πλοίο να βουλιάζει και τον καπετάνιο να εγκαταλείπει πρώτος, φρόντισε να αποβιβαστεί στη σωσίβια λέμβο της ΔΗΜ.ΑΡ. Ωστόσο, μαθημένος στις μεγαλομανίες του φίλου του, ΓΑΠ, φαίνεται να ασφυκτιά εκεί και αρχίζει να ρίχνει τα δίχτυα του προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Να μην πάει άπατη, μετά τη χώρα, και η πολιτική του καριέρα!

«Καλύτερες μέρες» με Λούκα και Γεράσιμο

Ωστόσο, οι μεταγραφές δεν σταματούν εδώ. Οπως φημολογείται, η Λούκα Κατσέλη θα είναι το νέο μεταγραφικό απόκτημα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν από κάποιους συριζαίους μπορεί να της στέρησαν την εκλογή της τον Ιούνιο, η ίδια όμως δεν το βάζει κάτω.

Ευρισκόμενη η πρώην υπουργός Οικονομικών και Εργασίας σε συνεχή επικοινωνία με τον Τσίπρα, έχουν και οι δύο συμφωνήσει η προσχώρησή της στο κόμμα να γίνει με ήπιο τρόπο για να περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα. Στο κλίμα αυτό εντάσσεται και η προχθεσινή εμφάνισή της μετά του συζύγου Γεράσιμου Αρσένη στην παρουσίαση του βιβλίου τού Γιάννη Δραγασάκη.

Πάντως, η προσέγγιση με την οικογένεια δεν είναι τυχαία. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να εκτιμά και να εμπιστεύεται τον Αρσένη. Μετά την «πόρτα» που έφαγε στο συμβούλιο αρχηγών, όπου τον είχε προτείνει για υπηρεσιακό πρωθυπουργό, σήμερα του προβάρει το κουστούμι του μελλοντικού Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ισως πάλι ο Τσίπρας, έχοντας δίπλα του τον τσάρο της οικονομίας της δεκαετίας του ʼ80, σχεδιάζει να υποσχεθεί κι αυτός σαν άλλος Ανδρέας «καλύτερες μέρες». Εμείς, ωστόσο, οφείλουμε να του θυμίσουμε ότι τις «καλύτερες μέρες» διαδέχτηκε ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας.

Τελικά σʼ αυτή τη χώρα όλα είναι πιθανά να συμβούν. Ακόμη και να δούμε τον ίδιο τον ΓΑΠ, μετά τη σταδιοδρομία του στο Χάρβαρντ, να προσχωρεί στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ενας έρωτας που δεν κράτησε πολύ…

Αντίστοιχη με του Οδυσσέα Βουδούρη είναι και η διαδρομή του άλλοτε φανατικού θαυμαστή του ΓΑΠ, μετέπειτα βουλευτή της ΔΗΜ.ΑΡ. και τώρα ανεξάρτητου Γιάννη Μιχελογιαννάκη, ο οποίος επίσης προβάρει το κουστούμι του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι σύντεκνοί του στο Ηράκλειο της Κρήτης, ενθυμούμενοι τους ύμνους που έκανε πριν και μετά το 2009 για τον Γιώργο Παπανδρέου, καθώς και το πάθος των θερμών του λόγων, μέχρι και που τον παρεξήγησαν. Οταν, δε, σε δημόσια ομιλία του έφτασε σε σημείο να τον συγκρίνει με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μέχρι και οι ψηφοφόροι του εξανέστησαν, λέγοντάς του: «Ρε κουμπάρε, εμείς πίνουμε, εσύ μεθάς;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP