Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ΟΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΘΑ ΟΞΥΝΘΟΥΝ




το είδαμε εδώ 
Μέλη της εγχώριας οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας οδηγούνται στον Κορυδαλλό ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. Ωστόσο, αυτές οι επιχειρήσεις «ανακαίνισης» του αστικού πολιτικού εποικοδομήματος μπορεί και να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες

Μια σειρά από επιθετικά δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις για τον Παπακωνσταντίνου, τη...
λίστα Λαγκάρντ και τα άλλα σκάνδαλα (π.χ. Λαυρεντιάδη), έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι επίκειται μια σαρωτική εκκαθάριση στο ελληνικό επιχειρηματικό και πολιτικό «κατεστημένο». Όλο και πιο συχνά γίνεται σύγκριση με την εκστρατεία «Καθαρά Χέρια» της Ιταλίας των αρχών του '90.
Ωστόσο, το πρόβλημα του ιταλικού καπιταλισμού τότε ήταν κατά βάση πολιτικό. Ενώ η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού σήμερα είναι απείρως βαθύτερη και σε όλα τα επίπεδα. Τότε ο ιταλικός καπιταλισμός δεν είχε πρόβλημα να θυσιάσει τα κόμματά του και τους πολιτικούς του, ξέροντας ότι δεν ετίθετο ζήτημα αποσταθεροποίησης του καθεστώτος. Στη δική μας περίπτωση, κάθε απρόσεκτη κίνηση στη διαδικασία «αναμόρφωσης» του πολιτικού συστήματος μπορεί να συναντηθεί με την έκρυθμη κοινωνική κατάσταση και να οδηγήσει σε μια ανατροπή των ταξικών συσχετισμών. Επιπλέον, είναι ψέμα ότι υπάρχουν «υγιείς» επιχειρηματικές και πολιτικές δυνάμεις που ενδιαφέρονται πραγματικά να καταπολεμήσουν τη «διαφθορά». Και είναι πολύ ρηχή η εξήγηση ότι όλα αυτά είναι ένα επικοινωνιακό παιχνίδι προκειμένου να αποπροσανατολιστεί ο ελληνικός λαός.
Στην πραγματικότητα, εδώ έχουμε τη συνδυασμένη εκδήλωση μιας σειράς οξυμένων αντιθέσεων:

α) Η αντίθεση ανάμεσα στο ξένο κεφάλαιο/«πιστωτές» από τη μια και τον ελληνικό καπιταλισμό/«οφειλέτη» από την άλλη. Κάθε καπιταλισμός που, ως «πιστωτής», θα βρεθεί σε ισχυρή θέση έναντι ενός χρεοκοπημένου καπιταλισμού θα κάνει τα πάντα για να επωφεληθεί όσο το δυνατόν περισσότερο (σε ζεστό χρήμα, προνομιακές επενδύσεις, περιουσιακά στοιχεία κτλ.). Έτσι, είναι λογικό ότι οι «πιστωτές» δεν θα μπορούσαν να ανεχθούν για πάντα κάποια ντόπια ισχυρά μονοπωλιακά συγκροτήματα, τα οποία, πουλώντας «νταβατζιλίκι» μέσω των ΜΜΕ, έπαιρναν όλες τις δουλειές, αφήνοντας συχνά τους ξένους στα κρύα του λουτρού. Μπορεί αυτές οι καπιταλιστικές συμμορίες να στήριξαν λυσσασμένα το Μνημόνιο, και πάνω σ' αυτό τα πήγαν πολύ καλά με την Τρόικα, αλλά τώρα που πλησιάζει η ώρα της διανομής της «λείας» (βλ. της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας) θα βγουν μαχαίρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι διεθνή μέσα (Reuters, Stern, Spiegel, Guardian κτλ.) χτυπούν μεγαλοκαπιταλιστές σαν τον Μπόμπολα, τους εφοπλιστές κτλ.! Και να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι και οι ξένοι πιστωτές δεν είναι όλοι μια ενιαία κατάσταση, καθώς άλλα είναι τα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή, άλλα του αμερικανικού κ,ο.κ.
β) Η αντίθεση ανάμεσα στα διαφορετικά τμήματα της αστικής τάξης. Η ουσιαστική χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού, σε συνδυασμό με την απόλυτη εξάρτηση από την εξωτερική χρηματοδότηση, έχουν μικρύνει πολύ την εγχώρια «πίτα». Έτσι, ο αγώνας ανάμεσα στις διάφορες μερίδες της άρχουσας τάξης για το ποια θα βγει σώα από την κρίση έχει σκληρύνει πολύ. Σε γενικές γραμμές, και παρόλο που στο χτύπημα της εργατικής τάξης είναι όλοι σύμφωνοι, τα μεσαία στρώματα της αστικής τάξης και το παραγωγικό κεφάλαιο αισθάνονται ότι έχουν πληρώσει δυσανάλογο κόστος, σε σχέση π.χ. με τους τραπεζίτες (που συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται αφειδώς από τα πακέτα των Μνημονίων) και τους μεγαλοεκδότες (που συνεχίζουν να κυριαρχούν στο πολιτικό παιχνίδι).
γ) Η αντίθεση ανάμεσα στην ίδια τη μεγαλοαστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό. Όσο κι αν η πρώτη είναι το αφεντικό των δεύτερων, οι σημερινές συνθήκες δημιουργούν τριβές. Η μεγαλοαστική τάξη ζητεί από τους αστούς πολιτικούς να πειθαρχούν τυφλά στην ίδια και από την άλλη να τα βγάλουν πέρα με έναν λαό πεινασμένο και εξοργισμένο. Κι από πάνω ζητούν και ανθρωποθυσίες πολιτικών (έστω και απαξιωμένων) για να εκτονωθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια. Έτσι, όμως, πολλοί αστοί πολιτικοί αναγκάζονται να αναζητήσουν προστασία σε κάποιο καινούργιο αφεντικό (ακόμα και εκτός Ελλάδας) και «καρφώνουν» το παλιό αφεντικό τους.
Όσο η κρίση παραμένει τόσο οι αντιθέσεις αυτές θα συνεχίσουν να οξύνονται. Αυτό που έχει σημασία είναι εμείς οι εργαζόμενοι να εκμεταλλευτούμε αυτές τις αντιθέσεις και να περάσουμε στην αντεπίθεση!

Πάρις Δάγλας

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP