Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Η τηλεπώληση της δημόσιας υγείας

Στο ΕΣΥ κατεβαίνουν οι πινακίδες των τίτλων από τις μονάδες που κλείνουν, για να αντικατασταθούν σύντομα από τις πινακίδες-πωλητήρια. Προφανώς η κρίση γεννά ευκαιρίες, ακόμη και για... φωνακλάδες τηλεπωλητές εκπομπών τρίτης κατηγορίας

Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) διαλύεται. Η δημόσια υγεία κατακρημνίζεται. Ο πληθυσμός στη χώρα βρίσκεται σε παρατεταμένη και διαρκώς οξυνόμενη υγειονομική κρίση, με απρόβλεπτες και άκρως επικίνδυνες συνέπειες στο...
προσδόκιμο ζωής, την κοινωνική συνοχή και τη σωματική και ψυχολογική ευεξία του κάθε ατόμου. Η επαπειλούμενη «επανίδρυση» της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ) τερματίζει τον ούτως ή άλλως προβληματικό και υπονομευμένο βίο της δημόσιας και δωρεάν υγείας στην Ελλάδα, ξηλώνοντας τα τελευταία υπολείμματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) και των άλλων δομών, που έως πρότινος υπάγονταν στα ασφαλιστικά ταμεία.
Η κεντρική φιλοσοφία των δύο υπό εξέταση σχεδίων αναπροσανατολισμού και επανασχεδιασμού της ΠΦΥ (επιτροπή Σουλιώτη και Task Force) δεν διαφέρει: Μεταθέτει το σύνολο σχεδόν της ΠΦΥ στην «ελεύθερη αγορά», εξουσιοδοτώντας τον ΕΟΠΥΥ να αναλάβει το ρόλο του διαπραγματευτή και του αγοραστή. Σε μια «ελεύθερη αγορά» με τις στρεβλώσεις, τα ολιγοπώλια, τις προνομιακές, εκλεκτικές σχέσεις και συγγένειες και το πρόσχημα της υποτιθέμενης αποτυχίας του κράτους, του στο σύνολο των υπηρεσιών του, αυτός ο επανασχεδιασμός συνεπάγεται έναν ΕΟΠΥΥ όμηρο της ιδιωτικής αγοράς υγείας. Και για την ακρίβεια, των μεγαλοκαρχαριών της ιδιωτικής αγοράς υγείας. Πώς να προσπεράσει κανείς την πρόθεση του υπουργού Υγείας, Άδωνη Γεωργιάδη, να «απελευθερώσει» την αδειοδότηση για αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, στη χώρα με τα υψηλότερα ποσοστά μαγνητικών και αξονικών τομογραφιών «για ψύλλου πήδημα» και με την υψηλότερη αναλογία τομογράφων στα ιδιωτικά και όχι στα δημόσια νοσοκομεία και θεραπευτήρια, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική αιμορραγία των πολύπαθων ασφαλιστικών ταμείων; Αδιάψευστος μάρτυρας και τα στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Υγειονομικών Υπαλλήλων του ΕΟΠΥΥ, για ένα πλήθος πιο απλών ή συνηθισμένων εξετάσεων. Για παράδειγμα στον Πειραιά, μέσα στο 2011, για τις ίδιες εξετάσεις, ο ΕΟΠΥΥ πλήρωσε στη δημόσια Νομαρχιακή Μονάδα Υγείας, 2.390.845 ευρώ, ενώ για τις ίδιες εξετάσεις, στα ιδιωτικά κέντρα της ίδιας περιφέρειας, 9.374.925 ευρώ. Ίδιες εξετάσεις, ίδιες ανάγκες, ίδιοι ασθενείς, σχεδόν τετραπλάσιο κόστος στην ιδιωτική αγορά. Κατά τα άλλα, «τα χρέη πνίγουν τον ΕΟΠΥΥ» και «οι δημόσιες υποδομές έχουν αποτύχει»…
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον και με βασικό πια όργανο αποφάσεων την απευθείας από τους υπουργούς Οικονομικών και Υγείας, Επιτροπή Διαπραγμάτευσης (θα έχει τεράστιο ενδιαφέρον η στελέχωσή της), ο ΕΟΠΥΥ θα αναλάβει να γυαλίσει τα παπούτσια των μεγαλοεργολάβων της υγείας.
Ο Οργανισμός βέβαια δεν λειτουργεί σε αποστειρωμένο κοινωνικά και πολιτικά χρόνο και πεδίο. Από την ίδρυσή του, έπρεπε να αντιμετωπίσει και την ισχνή δημόσια χρηματοδότηση από τη φορολογία και τον προϋπολογισμό όσο και τη φθίνουσα πορεία των εσόδων του από την καλπάζουσα ύφεση, την ογκούμενη ανεργία και την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή, λόγω της εξάπλωσης των ανασφάλιστων θέσεων υποαπασχόλησης. Τα ελλείμματά του σκαρφαλώνουν συνεχώς σε νέα ύψη, μέχρι τα επόμενα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις επόμενες μαζικές απολύσεις, που προκαλούν νέα ρεκόρ απώλειας εσόδων. Κάπως έτσι έφθασε να επιβαρύνει συνεχώς και με αυξητικές τάσεις τους κατ’ επίφαση δικαιούχους του, μέσα από τις συμμετοχές, τα ελάχιστα πακέτα παροχών και τις αυξήσεις στις εισφορές. Στο ίδιο πλαίσιο, οι πιο απαισιόδοξες προβλέψεις για το πλήθος των ανασφάλιστων και των εκτός υγειονομικού συστήματος πολιτών  επιβεβαιώθηκαν από τα πλέον αρμόδια χείλη, τον ίδιο τον διοικητή του ΕΟΠΥΥ, Δημήτρη Κοντό. Τρία εκατομμύρια εξήντα οκτώ χιλιάδες (3.068.000) συμπολίτες μας, αν δεν πληρώσουν αποκλειστικά από την τσέπη τους, αν δεν υποστούν βαρύτατες, οικονομικές θυσίες, αν δεν ξεπουληθούν στην κυριολεξία, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις έκτακτες ή χρόνιες περιπέτειες της υγείας τους. Κάπως έτσι πλημμυρίζουν οι διάδρομοι των Κοινωνικών Ιατρείων και των εθελοντικών οργανώσεων από τους άνεργους, τους νεόπτωχους, τους μετανάστες, τους απελπισμένους, κάπως έτσι, με τελευταίο κρούσμα στην Πάτρα, την περασμένη εβδομάδα, ορισμένες εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, διοικήσεις (δημόσιων κατά τα άλλα) νοσοκομείων στέλνουν στην εφορία χρέη άπορων ασθενών και τυπώνονται κατασχετήρια για μερικές εκατοντάδες ευρώ από νοσήλια.
Στην παρούσα φάση, η μετεξέλιξη του Οργανισμού έρχεται να επιδεινώσει τη ζοφερή εικόνα. Ο ΕΟΠΥΥ θα καλύπτει ένα όλο και μικρότερο πλήθος ασθενών, και πάλι με οικονομικούς και κοινωνικούς όρους, οι οποίοι θα δυσχεραίνουν διαρκώς. Θα είναι το «χρυσό αερόστατο» διάσωσης την κρίσιμη στιγμή ζωής ή θανάτου, μιας ελαχιστοποιημένης κατηγορίας δικαιούχων. Η εκροή των χρημάτων, οι χρηματοροές που ο ΕΟΠΥΥ ήδη χειρίζεται σαν τροχονόμος, άλλοτε επιταχύνοντας και άλλοτε επιβραδύνοντας την κυκλοφορία τους, θα αφορούν και θα αναφέρονται σε όλο και λιγότερες «επιχειρήσεις του χώρου της Υγείας», και σε αυτή την κατηγοριοποίηση θα ενταχθούν και τα δημόσια έως σήμερα, νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ.
Αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές υποχρεώσεις τους, υπονομευμένα στην στελέχωση και τον εξοπλισμό τους, αποσυντονισμένα λόγω της αύξησης των σχέσεων μερικής απασχόλησης ιατρών και νοσηλευτών, απαξιωμένα στη συνείδηση των ασθενών, λόγω της συστηματικής προπαγάνδας και των νέων εισιτηρίων για εξετάσεις και νοσηλεία, τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ θα οδηγηθούν στην οικονομική ασφυξία και το λειτουργικό μαρασμό. Θα είναι κτίρια – φαντάσματα και υποδομές – κουφάρια , έως ότου εκποιηθούν, τσιμέντα, μηχανήματα και ανθρώπινο προσωπικό, στους περιβόητους επενδυτές – πειρατές, έναντι πινακίου φακής. Είπαμε, η κρίση γεννά ευκαιρίες.
Στους ηττημένους του πεδίου, συγκαταλέγονται ήδη και οι ιδιώτες ιατροί, φαρμακοποιοί και επαγγελματίες του παραϊατρικού χώρου, που βλέπουν τη μεν ηγεσία του υπουργείου Υγείας να τους αντιμετωπίζει ως προνομιούχους, υπεράριθμους και εν δυνάμει διεφθαρμένους, τον δε ΕΟΠΥΥ, να συμψηφίζει ή να απομειώνει μονομερώς τις οφειλές τους προς αυτούς, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι τα μεγάλα ιδιωτικά κέντρα και νοσοκομεία με τα μικρά ιατρεία και τα φυσικοθεραπευτήρια. Σε ένα τέτοιο ασφυκτικό, εργασιακό και οικονομικό περιβάλλον μόνο τυχαία δεν είναι η μαζική μετανάστευση νέων επιστημόνων, ιατρών και νοσηλευτών, που σπεύδουν να μάθουν γερμανικά ή σουηδικά και να μεταναστεύσουν στη διψασμένη για ειδικευμένο προσωπικό στην υγεία, Βόρεια Ευρώπη. Μόνο την τελευταία τριετία, έφυγαν 7.000 νέοι επαγγελματίες του χώρου της υγείας, κυρίως ιατροί και οδοντίατροι, ενώ, με τις ζοφερές προοπτικές που ανοίγει ο Καιάδας της «διαθεσιμότητας», των απολύσεων και της ανεργίας, υπολογίζεται ότι ακόμη 10.000 έμπειροι πια και με ικανή προϋπηρεσία ιατροί και νοσηλευτές θα φύγουν για το εξωτερικό, μέχρι το τέλος του 2014.
«Με ένα σμπάρο, πολλά τρυγόνια». Το μεγάλο πλήθος των φτωχών, ανέργων και αδύνατων αποκλείεται από τις υπηρεσίες υγείας και γίνεται έρμαιο των απίθανων πωλητών των διαφόρων «καρτών υγείας» αμφίβολης βασιμότητας και κάλυψης. Οι επαγγελματίες του χώρου εξωθούνται στην εργασιακή περιθωριοποίηση, την ανεργία και τη μετανάστευση, πωλώντας την εργατική τους δύναμη σε νοσοκομειακές μονάδες του εξωτερικού. Ο ΕΟΠΥΥ αποκόπτεται αργά και βασανιστικά από τα έσοδα και την αποστολή του, εκπίπτοντας σε μάνατζερ των μεγαλοεργολάβων της υγείας, που θα καθορίζει τις τιμές πώλησης προς τους ασθενείς-πελάτες. Στο ΕΣΥ κατεβαίνουν οι πινακίδες των τίτλων από τις μονάδες που κλείνουν, για να αντικατασταθούν σύντομα από τις πινακίδες-πωλητήρια. Προφανώς η κρίση γεννά ευκαιρίες, ακόμη και για φωνακλάδες τηλεπωλητές εκπομπών τρίτης κατηγορίας.
Του Γιάννη Νικολόπουλου από rednotebook
το είδαμε στο Γρεκί 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP