Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Καλή μου Τρόικα, κράτησέ με ζεστόν...


«Η Τρόικα δεν θα φύγει ποτέ!»
Το είπε αυτό o Στουρνάρας; δεν το είπε ο Στουρνάρας; τί σημασία έχει τί λέει ο Στουρνάρας;

Θα έχουμε Μνημόνιο (α) ως το 2022; Ή μήπως ως το 2060; Θα επιμηκυνθεί το χρέος για άλλα 50 χρόνια ή μήπως για...
200; (συζητείται για 200 χρόνια, χωρίς πλάκα!) Τί σημασία έχει; Ζούμε στη χώρα των σκυφτών ανθρώπων...

Φωνάζει απειλητικά ο τελάλης του «εκσυγχρονισμού» απ’ το κανάλι της διαπλοκής, τρίζοντας τα δόντια στην κυβέρνηση ο ερίφης, χάριν του λαϊκιστή λαού: «ακούστε εδώ! είναι η τελευταία φορά που καταθέτετε τέτοιον προϋπολογισμό». Όμως, τα ίδια φώναζε και πέρσι ο ανεκδιήγητος μασκαράς! «Ακούστε εδώ» έλεγε, «είναι η τελευταία φορά» που καταθέτετε τέτοιον προϋπολογισμό» - και του χρόνου δικέ μου. Όταν η Καρχηδών θα καίγεται, εσύ θα φωνάζεις απ’ τον μιναρέ, είναι η τελευταία φορά που καίγεσαι, καταραμένη πόλη!

Τρία χρόνια τώρα σα να έχει σταματήσει η ζωή. Οι άνθρωποι εγκλείσθηκαν μέσα στα τείχη μιας μόνο συζήτησης: για τις συνέπειες της κρίσης. Για τα λεφτά που δεν φτάνουν, τις υποχρεώσεις που τρέχουν, τα χρέη που μας πνίγουν. Απ’ το πρωί ως το βράδυ στις τηλεοράσεις, στα σπίτια μας, στο διαδίκτυο, στις δουλειές μας, στις εφημερίδες λέμε και ακούμε γι’ αυτόν τον πόλεμο γύρω μας που τρώει τα σωθικά μας μέσα μας. Σαν ναχει γίνει η ζωή μας ένα μονοθεματικό δελτίο ειδήσεων.
Τα σπίτια μας έχουν επιταχθεί απ’ την κρίση. Σαν να κάθεται ένας Γερμαναράς στο σαλόνι μας και να δίνει διαταγές. Θυμάμαι μια απ΄τις μικρές ιστορίες του κ. Κόυνερ, του Μπρεχτ: έκανε κατοχή σε ένα σπίτι ένας αγάς κι ύστερα ρώτησε τον νοικοκύρη: «θα με υπηρετείς;». Εκείνος δεν απάντησε, τάιζε τον αγά, τον έπλενε, του διάβαζε το βράδυ για να αποκοιμηθεί, ήρθε ο αγάς μετά από χρόνια κι έσκασε απ’ το πολύ φαΐ και το νωθρό μυαλό. «Όχι», του απάντησε τότε ο νοικοκύρης. Ποτέ δεν μ’ άρεσε αυτή η ιστορία. Ίσως και να την καταλαβαίνω λίγο. Ίσως ο Μπρεχτ να λέει ότι κάθε πράγμα στην ώρα του, in good time και εν ευθέτω χρόνω. Ίσως ναχει και δίκιο.

Πιθανόν τίποτα να μη μπορεί να συμβεί πριν από την ώρα που θα πρέπει να συμβεί. Αλλά αν είναι έτσι, αν υπάρχει μια ειμαρμένη της νομοτέλειας κι ένα κισμέτ με όλας τας προδιαγραφάς, μήπως, σύντροφοι, έχουμε πάρει τη ζωή μας λάθος; μήπως πρέπει να αλλάξουμε ζωή;

Μήπως ώσπου να μας δοθεί η εντολή να χτίσουμε τον σοσιαλισμό; Θα πρέπει να ανοίξουμε μια ΜΚΟ;

Να στήσουμε μια off shore;

Να μπούμε σε μια Ανεξάρτητη αρχή;


Με μια off shore πουλάς και αγοράζεις χωρίς κόστη και υποχρεώσεις προς τους άλλους (τους χαζούς). Πουλιέσαι επίσης κι αγοράζεσαι χωρίς να ξέρει κανείς σε ποιον, για πόσα και για πόσο. Με μια ΜΚΟ πουλάς και ενοικιάζεις τους άλλους. Θέτει, για παράδειγμα σε διαθεσιμότητα 200 υπαλλήλους το Υπουργείο Πολιτισμού, του πασάρεις εσύ να προσλάβει χίλιους, εποχιακούς, ωρομίσθιους, με το ένα τρίτο των χρημάτων, ανασφάλιστους. Βγάζεις κι εσύ το κατί τίς σου όπως όλοι οι δουλέμποροι, αλλά στο μεταξύ έχει επιτελέσει θείο έργο, έχεις δώσει ψωμί σε χίλιους σκλάβους – βρώμιο ψωμί είναι η αλήθεια, αλλά αν δεν γουστάρουν, ας πάνε φάνε παντεσπάνι.

Για τις Ανεξάρτητες Αρχές, δεν λέω, δεν είναι για όλους μας! πρέπει να έχει ειδικά προσόντα για να σε στείλουν σ’ αυτές τα κόμματα (όλα τα κόμματα) για να συσκοτίζεις τη διάκριση των εξουσιών. Μικρό το κακό. Άλλωστε αυτή η διάκριση των εξουσιών δεν υπήρξε στην πραγματικότητα ποτέ, ένα κατά συνθήκην ψεύδος ήταν κι αυτό.


Για αυτό σας λέω, σύντροφοι! Χαλαρά! όλοι οι καλοί χωράνε μέσα στο κακό. Θα μου πείτε, ότι έτσι υποσιτίζονται παιδιά, μένουν αμόρφωτα, αυτοκτονούν άνθρωποι, σπαράζουν ζωές και πέφτουν τα σπίτια μέσα στη μαύρη θλίψη. Σύμφωνοι. Τους «πονάει αυτό που μας κάνουν;», αλλά κάποια στιγμή θα ξαναβγούμε στις αγορές – μπορεί όταν ξαναβγούμε στις αγορές η χώρα να είναι βαδίζουσα νεκρή, αλλά στις αγορές, θα ξαναβγούμε. Στο κοντινότερο περίπτερο, για μια κουφάλα «σοκολάτα που δεν μπορώ να πάρω στα παιδιά μου» - είμαι άνεργη «έχω στις τσέπες μου δύο χειροβομβίδες»...


Του Στάθη από enikos

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP