Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

''Καλά να πάθουμε''!!!

Ποιος δεν έχει ακούσει γύρω του ανθρώπους να λένε απογοητευμένοι:''Καλά να πάθουμε'', ''Καλά μας κάνουν αφού τους ανεχόμαστε'', ''Είμαστε άξιοι της μοίρας μας'' και διάφορες τέτοιες εκφράσεις.
Αρκετοί κουρασμένοι και εξαθλιωμένοι από τις πολιτικές του 4ου Ράιχ Έλληνες προσπαθούν με τέτοιες εκφράσεις να...
ερμηνεύσουν τη φαινομενική παθητικότητα που παρατηρείται με  τον κόσμο να μην συμμετέχει μαζικά σε διαδηλώσεις και να μην ξεσηκώνεται. Αυτό άλλωστε επικαλείται και ο κατοχικός πρωθυπουργός θεωρώντας ότι υπάρχει ανοχή στις πολιτικές φτωχοποίησης που εφαρμόζει. Και έτσι ''δικαιολογείται'' και συνεχίζει να τις εφαρμόζει.

Ας πάμε όμως να κάνουμε μια αναδρομή σε αυτά τα τρία χρόνια μνημονίου για να δούμε πόσο ''τους ανεχόμαστε και τα θέλουμε και τα παθαίνουμε''. Μεγάλη αλλά χρήσιμη σε συμπεράσματα.

-Στις 23 Απριλίου 2010 ο Τζέφρυ Παπανδρέου από το Καστελόριζο αναγγέλλει την είσοδο της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Στις 5 Μαΐου 2010 κατά τη διάρκεια μια τεράστιας σε όγκο συγκέντρωσης και ενώ γίνεται η πρώτη μαζική απόπειρα των διαδηλωτών να εισβάλουν στη γιάφκα της πλατείας Συντάγματος παρακρατικοί καίνε ζωντανούς την έγκυο 4 μηνών Αγγελική Παπαθανασοπούλου, την Παρασκευή Ζούλια και τον Επαμεινώνδα Τσακάλη υπαλλήλους της τράπεζας Marfin επί της οδού Σταδίου. Ο Ελληνικός Λαός παγώνει. Η τρομοκρατία του κατοχικού κράτους πετυχαίνει το σκοπό της. Θα περάσουν πολλοί μήνες για να βγει μαζικά ο κόσμος ξανά στους δρόμους για να διαδηλώσει. Ακόμα όμως και στις διαδηλώσεις που προηγήθηκαν και ακολούθησαν την ψήφιση του πρώτου μνημονίου η βιαιότητα της αστυνομίας ήταν πρωτοφανής. Το μνημόνιο υπερψηφίστηκε επί της αρχής από τη βουλή την επόμενη μέρα, στις 6 Μαΐου.

-Στις 19 Ιουλίου 2010 η ελληνική κοινωνία σοκάρεται ξανά από τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια από το κατοχικό παρακράτος.Ο Γκιόλιας είχε στα σκαριά τη δημιουργία εφημερίδας. Κρίνοντας από τη στάση του κατά τη διάρκεια των προηγούμενων μηνών και την απήχηση του blog troktiko η επιτυχία της εφημερίδας ήταν δεδομένη και θα ήταν άκρως ενοχλητική στο κατοχικό καθεστώς.

-Φυσιολογική συνέπεια ήταν οι συγκεντρώσεις των φορτηγατζήδων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου του 2010 να μην έχουν μαζική συμμετοχή. Η επιχείρηση σοκ και δέος είχε πετύχει το σκοπό της.

-Ο Ελληνικός Λαός θα βγει μαζικά στους δρόμους το Μάιο και καλοκαίρι του 2011. Οι ''αγανακτισμένοι'' ήταν ένα απαραίτητο μεταβατικό στάδιο. Πολλοί αρχικά είχαν επιφυλάξεις (ανάμεσά τους και ο γραφών) για τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η κίνηση. Αλλά μέσα από αυτές τις διαδηλώσεις ο Ελληνικός Λαός ωρίμασε πολιτικά. Κομματικές, συνδικαλιστικές και διαφόρων ειδών αυταπάτες όπως ο ρόλος της αστυνομίας διαλύθηκαν σε μια πολύ μεγάλη μερίδα του κόσμου. Τόσο μαζικά οι Έλληνες δεν είχαν βγει ξανά στους δρόμους τα τελευταία χρόνια. Κι ας θέλησαν όλα τα κόμματα να τους απαξιώσουν από τη μια και να τους καπελώσουν από την άλλη. Εκεί διαλύθηκε σε μεγάλο βαθμό η αυταπάτη της ειρηνικής ανατροπής. Η πλατεία Συντάγματος έγινε σημείο αναφοράς. Μπήκε σε κίνηση ο ''κοιμώμενος γίγας'', ο Ελληνικός Λαός. Ιδέες, σκέψεις, συζητήσεις για άμεση δημοκρατία και αλλαγή. Ο Ελληνικός Λαός σταμάτησε να ασχολείται με το λάιφ στάιλ όπως την εποχή της επίπλαστης ευδαιμονίας και συζητούσε για πολιτική. Δημιουργούνται νέα κινήματα που τα περισσότερα προσπαθούν να εγκλωβίσουν και απογοητεύσουν αυτούς που συμμετέχουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ''Σπίθα'' του Θεοδωράκη και το ΕΠΑΜ του Καζάκη. Αποτέλεσμα όμως της κοινωνικής πίεσης ήταν παραιτήσεις βουλευτών της κατοχικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος που επέβαλε νέα μέτρα και είχε ως αποτέλεσμα περαιτέρω εξαθλίωση.Νέα άγρια καταστολή, φράχτες στη κατοχική γιάφκα, αναφορές για παρουσία της Ευρωπαϊκής Δύναμης Χωροφυλακής στις τεράστιες σε όγκο διαδηλώσεις της 28ης κυρίως και 29ης Ιουνίου 2011.

-Το επόμενο διάστημα συνεχίζονται οι διαδηλώσεις και η βίαιη καταστολή από το Στρατό Κατοχής.Η παρουσία του Λαού σε αυτές είναι μικρότερη. Το γιατί το διαπιστώνει εύκολα κανείς όταν λαμβάνει υπ όψι του τι προηγήθηκε. Αλλά παράλληλα αρχίζει και μια άλλη είδους λαϊκή αντίδραση. Το γιαούρτωμα και οι προπηλακισμοί βουλευτών και υπουργών. Πρωτοπόροι βέβαια οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα που τον Οκτώβριο του 2010 κατά τη προεκλογική περίοδο για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές είχαν γιαουρτώσει τον Αλέκο Αλαβάνο.

-Η ψήφισή του πολυνομοσχεδίου για τις αλλαγές στα εργασιακά και το πετσόκομμα μισθών, συντάξεων και την επιβολή εργασιακού μεσαίωνα στις 19/20 Οκτωβρίου σηματοδότησε εκ νέου μαζική κάθοδο στoυς δρόμους της Αθήνας μισού εκατομμυρίου Ελλήνων. Νέα επεισόδια και καταστολή. Εκεί είχαμε και τον πρώτο νεκρό σε διαδήλωση στα χρόνια του μνημονίου. Ο 53χρονος Δημήτρης Κοτζαρίδης μέλος του ΠΑΜΕ εξέπνευσε κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης από τα χημικά που είχαν πνίξει το κέντρο της Αθήνας.

-Ακολουθούν νέες μεγάλες αντιδράσεις και επεισόδια στη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη όπου αποδοκιμάζεται ο Κάρολος Παπούλιας. Σε όλη την Ελλάδα οι μαθητές αντιδρούν αποδοκιμάζοντας τους δυνάστες ενώ σε πολλές πόλεις οι μαθητικές παρελάσεις μετατράπηκαν σε διαδηλώσεις κατά της κατοχικής κυβέρνησης.

-Το Νοέμβριο του 2011 παραιτείται η κατοχική κυβέρνηση του Τζέφρυ και αναλαμβάνει η κατοχική κυβέρνηση με πρωθυπουργό το τραπεζίτη Παπαδήμο με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΛΑ.Ο.Σ. Οι διαδηλώσεις και η βίαιη καταστολή που προηγήθηκαν έπαιξαν τεράστιο ρόλο σε αυτή την εξέλιξη. Φυσιολογικά ακολουθεί μια σχετική ηρεμία από πλευράς διαδηλώσεων αλλά όμως στην κοινωνία όσο εντείνεται η εξαθλίωση και οι αυτοχειρίες πολλαπλασιάζονται τόσο μπαίνει σε κίνηση η πολιτική σκέψη και οι δυναμική των κοινωνικών διεργασιών. Η κοινωνία κοχλάζει. Οι Έλληνες δεν είναι πια απλά ''αγανακτισμένοι''. Είναι οργισμένοι από τη πραξικοπηματική αυθάδεια των δημίων τους. Ψάχνουν,ψηλαφούν, σκοντάφτουν και σηκώνονται για να ξανασκοντάψουν μέχρι να μάθουν.

- Αυτό αποτυπώνεται στη συγκέντρωση της 12ης Φεβρουαρίου 2012, ημέρα ψήφισης των εθνοκτόνων μέτρων (μείωση του βασικού μισθού κατά 22%, από 751,39€ σε 586,08€ και επιπρόσθετη μείωση κατά 10% για τους νέους (έως 25 ετών), για τους οποίους ο βασικός μισθός διαμορφωνόταν στα 510€. Άλλα μέτρα αφορούσαν κατάργηση 150.000 θέσεων εργασίας από το δημόσιο τομέα, ατομικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις με την λήξη των κλαδικών, περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εστίας, αύξηση αντικειμενικών αξιών και ενοποίηση φόρων στα ακίνητα κ.α). Πάνω από 1.000.000 Έλληνες βρέθηκαν στη πλατεία Συντάγματος εκείνη τη μέρα. Βία, καταστολή, τεράστιες ποσότητες χημικών από τη κατοχική αστυνομία που προσπαθούσε να διώξει τους διαδηλωτές. Εκείνοι επέμεναν όσο δεν πάει, δεδομένων των συνθηκών, να προσπαθούν να μπουκάρουν στη γιάφκα της πλατείας Συντάγματος. Ήταν η τελευταία τόσο μαζική συγκέντρωση μέχρι και σήμερα. 

Θα κλείσουμε εδώ την αναλυτική αναφορά μας. Ασφαλώς και οι Έλληνες συνέχισαν και συνεχίζουν να αγωνίζονται με πολλούς και διάφορους τρόπους. Η κατάρρευση των ''μνημονιακών'' κομμάτων και η ανάδειξη ''αντιμνημονιακών'' κομμάτων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η Χρυσή Αυγή, οι ΑΝΕΛ εντάσσεται στο πλαίσιο της αντίδρασης. Η επιφυλακτικότητα να οργανωθούν μαζικά σε αυτά φανερώνει την πολιτική ωρίμανση του Ελληνικού Λαού που έπαψε στη συντριπτική του πλειοψηφία να εμπιστεύεται τυφλά τα κόμματα. Χρειάστηκε να φάει σφαλιάρες, δηλαδή να πάθει για να μάθει. Και ακόμα μαθαίνει. Το ότι δεν κατεβαίνει μαζικά όπως πριν πλέον στο δρόμο να διαδηλώσει είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Τα αναφέρουμε επιγραμματικά:

-Δεν εμπιστεύονται τα υπάρχοντα κόμματα και τους συνδικαλιστικούς φορείς
-Απέβαλαν την αυταπάτη περί ειρηνικής ανατροπής
- Η τρομοκρατία του κατοχικού κράτους/παρακράτους
-H συσσώρευση των προβλημάτων που οδηγεί στον ατομικισμό και την κατάθλιψη


Όχι λοιπόν δεν είμαστε ''Άξιοι της μοίρας μας'', ούτε ''τα θέλουμε και τα παθαίνουμε''. Αυτή η στάση είναι αυτή που θέλουν να μας επιβάλουν κατά το παγκάλειο ''Μαζί τα φάγαμε'' οι δυνάστες. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν, αντιστέκονται και θα συνεχίσουν να αντιστέκονται στο 4ο Ράιχ και τα δουλικά κυβερνητικά του ανδρείκελα. Μέχρι να το συντρίψουν και να απαλαγούν από τους τυρράνους. Η μεμψιμοιρία και η ηττοπάθεια τίποτα θετικό δεν προσφέρουν σ αυτό τον Αγώνα.

egersis

1 σχόλια:

Ανώνυμος 15 Νοεμβρίου 2013 - 4:09 μ.μ.  

Απόλυτα σωστός.

Πρέπει οι απογοητευτές να απομονωθούν.

Και όσον αφορα στα του οίκου των Εθνικιστών να απομονωθούν χουντικοί , ακροδεξιοί, υστερικοί με τις προφητείες.
Να σταματησουν οι ηλιθιότητες ορισμενων να δημιουργουν εμφυλιακό κλίμα , κάτι που εμποδιζει τεραστιες μάζες απο αριστερά να μπουν στον πατριωτισμό.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP