Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΦΟΙΤΗΤΗ:«Από την Χούντα των Συνταγματαρχών…στην «Χούντα» των Μνημονίων…»


Κάθε 17 Νοέμβρη μου έρχονται στο μυαλό μνήμες από σχολικές γιορτές ποιήματα του Ρίτσου,τραγούδια του Θεοδωράκη,του Λοΐζου και ένα σύνθημα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»…αυτά ως παιδί μου φαινόταν μνήμες του αγώνα μιας γενιάς για υψηλά ιδανικά,για Δημοκρατία και Ελευθερία…τώρα ως φοιτητής του Πολυτεχνείου αναρωτιέμαι...
 
 πως κάποιοι από τους εκπροσώπους αυτής της γενιάς που σήμερα κυβερνάνε τον τόπο μας κάποτε μάχονταν σθεναρά και γενναία κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών και τώρα επιβάλλουν την «Χούντα» των Τραπεζιτών…

Οξύμωρο ακούγεται από την Χούντα των Συνταγματαρχών στην «Χούντα» των Μνημονίων!Νέοι που κάποτε αγωνίστηκαν για ιδέες και αξίες τώρα οι ίδιοι να τις αλλοτριώνουν!Κάποτε φώναζαν ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τώρα μου παίρνουν το ψωμί,μου ισοπεδώνουν την παιδεία,μου στερούν την ελευθερία.Μου περνάνε «θηλιές» στο λαιμό…Μνημόνιο I,Μνημόνιο II,Μνημόνιο III…με θέλουν είλωτα,αμαθή,επαίτη όσων δικαιούμαι…με θέλουν με σκυμμένο το κεφάλι…Αυτή είναι η απογοητευτική αλήθεια…η 17η Νοεμβρίου το σύμβολο της αντίστασης απέναντι στους «καταστροφείς» των αξιών αμαυρώθηκε από τα ίδια τα παιδιά της!Πάλεψαν για το Σύνταγμα και τώρα το καταστρατηγούν…και ποιος;Η γενιά του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ!
Αυτοί όμως τότε ξεσηκώθηκαν στην επταετή Δικτατορία εμείς οι σύγχρονοι γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε στην νέα Δικτατορία;Θυμάμαι ένα στοίχο του Ρίτσου «Πάνω απ’ τα τανκς,μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;…Μα οι Έλληνες τώρα κοιμούνται…η 17η Νοέμβρη η επέτειος ενός αγώνα για Ελευθερία και Δημοκρατία έμεινε σε τραγούδια και ποιήματα μα στην πράξη η 17η Νοέμβρη στο σήμερα μοιάζει ανέφικτη…
«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων…»άρθρο 120 του Συντάγματος…που έχουν πάει όμως οι Έλληνες;Εδώ είναι οι Έλληνες…αλλά έχουν σκύψει το κεφάλι…κάθονται στους καναπέδες τους ποιος έχει όρεξη τώρα για αγώνες «μια χαρά είμαι εδώ στην βόλεψή μου» λένε…ώρες-ώρες σκέφτομαι αν δεν πάρει φωτιά ο καναπές μας εκεί θα μείνουμε και θα στέκουμε παρατηρητές και ας καίγεται η κοινωνία όλη...ΦΕΥ ο ωχαδερφισμός της εποχής μας…η «κοπαδοποίηση»,το βόλεμα,οι αλλοτριωμένες αξίες που μας κληροδότησε η γενιά του Πολυτεχνείου…αυτοί όμως αγωνίστηκαν…ΕΜΕΙΣ;Τι κάνουμε εμείς;
Μπορεί κάποιοι να το καπηλεύτηκαν και εν ονόματι του να έστησαν μια Ελλάδα σε σαθρά θεμέλια αλλά κάποιοι δώσανε το αίμα τους γι’αυτό…Γιατί το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ζει και θα ζει για όσους ξέρουν να αγωνίζονται!
Τα τελευταία δύο χρόνια την 17η Νοέμβρη σκέφτομαι…μήπως ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα νέο «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» στην γενιά του «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ»;
Γιατί αν τώρα η γενιά του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ είναι υπόλογη σε εμάς για τα λάθη της, εμείς θα είμαστε υπόλογοι στις γενιές που ακολουθούν για την συνενοχή μας που δεν βρήκαμε το θάρρος να κάνουμε το δικό μας «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»…!!! 
 offtherecblog

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP