Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Ένα κείμενο για τους φοιτητές.

Βρήκαμε το κείμενο αυτό στο διαδίκτυο και το δημοσιεύουμε μαζί με το σχόλιο μας.
Που είναι το φοιτητικό κίνημα, οεο;
Που είναι οι φοιτητές μας; Που έχουν εξαφανιστεί; Δεν έχουν αντιληφθεί άραγε τι συμβαίνει γύρω τους; 
Το 1973 ξεσηκώθηκαν εναντίον της χούντας με κίνδυνο της ζωής τους, αλλά σήμερα έχουν λουφάξει στις παρακείμενες καφετέριες. 
Που είναι οι πρωτοπόροι του πνεύματος; 
Αναρωτιόμαστε: Τα βρίσκουν όλα εντάξει; 
Η δημοκρατία την οποία ποθούσαν εκείνοι οι φοιτητές το 1973 αποκαταστάθηκε άραγε ποτέ; Αυτό που έχουμε σήμερα είναι δημοκρατία; Έχει...
εξουσία στα χέρια του ο λαός;

Μας πιάνει θλίψη να βλέπουμε ένα φοιτητικό κίνημα αδιάφορο για την εκχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας και απόλυτα ευθυγραμμισμένο με τα μνημόνια που ξεπουλούν τη χώρα και εξαθλιώνουν το λαό. Στην Ισπανία και στην Πορτογαλία οι εκεί φοιτητές είναι πρώτοι στις διαδηλώσεις. Αντίθετα στην Ελλάδα έχουν πλήρως εξαφανιστεί, ενώ θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια κρίσιμη μάζα αφύπνισης του λαού που έχει βυθιστεί στον καναπέ της απελπισίας. Δεν τους ανησυχεί άραγε τι συμβαίνει; Δεν τους απασχολεί η βίαιη φτωχοποίηση του λαού, δεν βλέπουν τις καθημερινές αυτοκτονίες;

Τι αποδεικνύει αυτό; Αποδεικνύει πως μετά την μεταπολίτευση το φοιτητικό κίνημα καπελώθηκε πλήρως από τα κόμματα. Βρώμισε τα πανεπιστήμια με την κομματική κουρελαρία του και πούλησε έναν αστείο κρατικοδίαιτο προοδευτισμό που κατάντησε Παιδεία, Πανεπιστήμια και Πατρίδα στο σημερινό χάλι.

Μαζί με τους κομματικούς συνδικαλιστές σιώπησε δυστυχώς και το κάλπικο κομματικό φοιτητικό «κίνημα».
Καιρός ήταν ο λαός να συνειδητοποιήσει την αξία των συμβόλων του.

 Πέτρος Χασάπης
Σχόλιο Έγερσις2: Συμφωνούμε με το γεγονός πως τα κόμματα έκαναν τεράστιο κακό, καπέλωσαν, δυσφήμισαν, δημιουργησαν φοιτητές που ονειρεύονταν να γίνουν κομματικά στελέχη. Το 73 έχει μια μεγάλη διαφορά. Μπόρεσε να υπάρξει φοιτητικό κίνημα για έναν απλό λόγο. Την απαγόρευση των κομμάτων . 
Εδώ πρέπει να πούμε κάτι το οποίο αφορά  σε μεγάλο βαθμό το φοιτητικό κίνημα σε διεθνές επίπεδο. Σε ένα μεγάλο βαθμό οι φοιτητές έχουν έναν περίεργο συντηρητισμό μέσα τους ενώ κάποιοι απο αυτούς νιώθουν "ελίτ" , αυριανά "αφεντικά" που πρέπει να εξαργυρώσουν τους κόπους τους . Θυμίζουμε πως στην Οκτωβριανή επανάσταση οι φοιτητές ήταν υπερ της δημοκρατικής επανάστασης . όμως ήταν εναντίον όταν οι Μπολσεβίκοι είπαν στους αγρότες "πάρτε την γη"!
Το ίδιο ή περίπου το ίδιο μπορεί να διαπιστώσει κανείς σε μεγάλο βαθμό μιλώντας με φοιτητές (κυρίως του εξωτερικού) οι οποίοι χλευαζουν τον λαό, τον υποτιμούν και θέλουν αύριο να τον κουμαντάρουν! Δεν υποστηρίζουμε οτι γίνεται απο όλους τους φοιτητές αλλά δυστυχώς οι τενεκέδες πάντοτε ακούγονται πιο πολύ απο τους άλλους!
Τα κομματα ευθύνονται στην μετατροπή των φοιτητών σε "μπούληδες" και "παρτάκιδες" και "εκδρομάκιδες" καθώς δεν μπορεί να υπάρξει μαθητής εκεί που υστερεί ο δάσκαλος.
Τέλος έχουμε να πούμε πως για την μετατροπή των φοιτητών σε αριστεριστές απάτριδες τεράστια είναι η ευθύνη των "εθνικιστων" που ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ . Αφήνουν την κάθε ανταρσύα να κάνει οτι γουστάρει ενώ έχουν ιδέες πολύ ανώτερες απο τον κάθε αριστεριστή. Κίνημα το οποίο δεν έχει μέσα του τους φοιτητές είναι καταδικασμένο . Είναι καταδικασμένο να παραχωρεί τα καλύτερα μυαλά του τόπου στον εχθρό και να δημιουργεί "ανδρουλάκηδες".
Δηλαδή ανθρώπους με μυαλό αλλά ανθρώπους που καταστρέφουν.
Το κίνημα που θέλει να ξεχωρίσει, να κατακτήσει τις μάζες πρέπει να βρίσκεται συνεχώς στους χώρους εκπαίδευσης . Δεν περιμένει να πάνε οι φοιτητες σε αυτό αλλά πάει ΑΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ! 
Τα ίδια περίπου λέμε εδώ
«Τα ναρκωτικά τα έκοψα, γιατί άρχισαν να με «χαλάνε». Δεν έπινα τίποτε ιδιαίτερα ναρκωτικά, μόνο «τσιγάρα». Το μόνο πράγμα που έκανε το χασίς ήταν να πολλαπλασιάζει τις ανασφάλειες. Έτσι το σταμάτησα. Δυστυχώς, το...
αλκοόλ δεν είχε αυτή την επήρεια πάνω μου, ούτε συνεχίζω και πίνω. Αλλά θα πιω είτε είμαι στεναχωρημένος είτε είμαι χαρούμενος. Οπότε, όταν πληγώνομαι, απλώς στεναχωριέμαι. Μπορεί να πέσω και σε μία κατάθλιψη για να το ξεπεράσω. Γενικότερα όμως δεν μου αρέσει να μην έχω τον έλεγχο των συναισθημάτων και του εγκεφάλου μου, κάτι που παθαίνω συχνά» είπε χαρακτηριστικά στο περιοδικό «Εγώ weekly» ο ηθοποιός.

Την κατάθλιψη την ξεπερνά μόνος του; Ο ίδιος απαντά: «Ψάχνω βοήθεια σε φίλους. Είχα δει μία σκηνή στον «Κορκοδειλάκια Νο1» που ρωτούσε ένας εκ των ηρώων: «Δεν έχετε ψυχίατρο στην πόλη σας, δεν έχετε ψυχολόγο να μιλήσετε;». Του απαντούσαν λοιπόν: «τα λέμε στον τάδε, εκείνος σε όλους, το πρόβλημα βγαίνει στο φως του ήλιου και λύνεται». Οπότε, όταν έχω πρόβλημα, προτιμώ να το συζητώ με φίλους μου».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.enimerwsi.gr/2012/11/blog-post_4792.html#ixzz2CwtGDYCF
«Τα ναρκωτικά τα έκοψα, γιατί άρχισαν να με «χαλάνε». Δεν έπινα τίποτε ιδιαίτερα ναρκωτικά, μόνο «τσιγάρα». Το μόνο πράγμα που έκανε το χασίς ήταν να πολλαπλασιάζει τις ανασφάλειες. Έτσι το σταμάτησα. Δυστυχώς, το...
αλκοόλ δεν είχε αυτή την επήρεια πάνω μου, ούτε συνεχίζω και πίνω. Αλλά θα πιω είτε είμαι στεναχωρημένος είτε είμαι χαρούμενος. Οπότε, όταν πληγώνομαι, απλώς στεναχωριέμαι. Μπορεί να πέσω και σε μία κατάθλιψη για να το ξεπεράσω. Γενικότερα όμως δεν μου αρέσει να μην έχω τον έλεγχο των συναισθημάτων και του εγκεφάλου μου, κάτι που παθαίνω συχνά» είπε χαρακτηριστικά στο περιοδικό «Εγώ weekly» ο ηθοποιός.

Την κατάθλιψη την ξεπερνά μόνος του; Ο ίδιος απαντά: «Ψάχνω βοήθεια σε φίλους. Είχα δει μία σκηνή στον «Κορκοδειλάκια Νο1» που ρωτούσε ένας εκ των ηρώων: «Δεν έχετε ψυχίατρο στην πόλη σας, δεν έχετε ψυχολόγο να μιλήσετε;». Του απαντούσαν λοιπόν: «τα λέμε στον τάδε, εκείνος σε όλους, το πρόβλημα βγαίνει στο φως του ήλιου και λύνεται». Οπότε, όταν έχω πρόβλημα, προτιμώ να το συζητώ με φίλους μου».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.enimerwsi.gr/2012/11/blog-post_4792.html#ixzz2CwtGDYCF

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP