Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Πως η λίστα Λαγκάρντ φέρνει κοινωνική «λύστα»

Το διαβάσαμε ΕΔΩ
 
Χρήστος Επαμ. Κυργιάκης

Το παράδοξο της λίστας Λαγκάρντ
Δεν είναι η πρώτη φορά στα τελευταία τρεισήμισι χρόνια που η συζήτηση τόσο σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο το κοινωνικό, τη συζήτηση τη μονοπωλεί μια λίστα.

Δεν πρόκειται για... κάποια λίστα διεκδικήσεων, ούτε για κάποια λίστα κοινωνικών κατακτήσεων.

Για μία ακόμα φορά, η συζήτηση και ο καβγάς γίνεται για κάποια ονόματα ανθρώπων υπεράνω πάσης υποψίας, όπως συνήθως, για το ποιος συγκάλυψε ή προσπάθησε να συγκαλύψει την τα ονόματα αυτά και αν υπάρχουν ποινικές ή όχι ευθύνες σε πρώην υπουργούς και πρωθυπουργούς.

Φυσικά, την ίδια ακριβώς χρονική περίοδο που ανεβαίνει στην κεντρική πολιτική σκηνή η θεατρική παράσταση «Αμάρτησα για τη λίστα μας», με πρωταγωνιστές πολύ γνωστούς πολιτικούς-ηθοποιούς, η ανεργία εξακολουθεί να θερίζει πλησιάζοντας το «πολεμικό» 30%, η φτώχια συνεχίζει να τσακίζει κόκαλα, ζωές, όνειρα και συνειδήσεις και η εξαθλίωση προελαύνει ασυγκράτητη, μετατρέποντας ανθρώπους σε υποζύγια.

Κι ενώ θα περίμενε κανείς, αυτοί που έχουν νιώσει στο πετσί τους τη μνημονιακή-ταξική πολιτική να ψάχνουν τρόπους για το πώς θα πάρουν στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής και θα γίνουν κύριοι του εαυτού τους, αντί γι’ αυτό, σπαταλούν φαιά ουσία για το πόσα ονόματα έχει η λίστα Λαγκάρντ, για το αν ο ένας ο Παπά- ήξερε ή όχι, για το αν ο άλλος ο Παπά- έχει πολιτικές ευθύνες, για το αν ο τρίτος ο Παπά- είναι επίσης υπόλογος ή για το αν ο Βενιζέλος – του ΠαΣοΚ το τέλος - γνώριζε τι περιέχουν τα συρτάρια του γραφείου του ή είχε βαθιά μεσάνυχτα.

Σε τι διαφέρει, επί της ουσίας, η Λίστα Λαγκάρντ από τη λίστα Χριστοφοράκου ή από τις διάφορες λίστες που κυκλοφόρησαν κατά καιρούς με μεγαλοφειλέτες στο δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία;

Σε τι διαφέρει το σκάνδαλο με τη λίστα της κυρίας ΔΝΤ από το σκάνδαλο της Ζήμενς, του Βατοπεδίου, των τρύπιων υποβρυχίων, του C4I, του Κοσκωτά, παλιότερα και δεν συμμαζεύεται;

Σε τίποτε απολύτως.

Όλα κουκουλώθηκαν, συγκαλύφθηκαν και λειτούργησαν αποπροσανατολιστικά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Γιατί τώρα;

Τα ονόματα της συγκεκριμένης λίστας, αλλά και διαφόρων άλλων που εμφανίζονται στη μολυσμένη πολιτική ατμόσφαιρα ήταν γνωστά στους υπεύθυνους πολιτικούς, οικονομικούς και θεσμικούς παράγοντες, αφού, όπως μαθαίνουμε, οι ίδιοι ή οι στενοί συγγενείς τους περιέχονται στη συγκεκριμένη λίστα.

Δεν ήταν γνωστός ο μηχανισμός στησίματος, δήθεν επιχειρήσεων στο εξωτερικό, με μοναδικό σκοπό το να μπορούν να μεταφέρουν έξω χρήματα με «νόμιμο» τρόπο;

Δεν ήταν γνωστοί οι μεγαλοφοροφυγάδες, εδώ και χρόνια; Δεν κυκλοφορούσαν ελεύθεροι, συνεχίζοντας ανενόχλητοι να πλουτίζουν φοροδιαφεύγοντας;

Μα, ακόμη και τώρα, λίγο πριν λήξει το 2012, ο κύριος Χατζηδάκης ο υπουργός της ανάπτυξης, μοίρασε χρήματα του ΕΣΠΑ σε κατασκευαστές, ανεξάρτητα από το αν χρωστούσαν ή όχι στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία.

Γιατί λοιπόν επιλέχτηκε η συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να «σκάσει μύτη» η κυρία Λαγκάρντ με τη λίστα της;

Διότι, την ώρα του γενικού ξεπουλήματος του φυσικού πλούτου της χώρας, την ώρα του ξεχαρβαλώματος των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, την ώρα των ΕΟΖ, όλοι οι «ενδιαφερόμενοι», τρέχουν να λάβουν θέση για την εκκίνηση της νέας χρυσής εποχής για κείνους και του νέου μεσαίωνα για τους εργαζόμενους και τους περισσότερου πολίτες.

Στην προσπάθειά τους τα παλιά «τζάκια», να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους έναντι των νέων που εμφανίζονται και με την αρωγή της τροϊκανής επιστασίας, δεν διστάζουν να βάλουν τρικλοποδιά στους ανταγωνιστές τους, προκειμένου να μεγαλώσουν το κομμάτι της πίττας που θεωρούν ότι τους ανήκει.

Και ο καθένας δίνει τον αγώνα του με όποια μέσα διαθέτει. Πολιτικά, τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά, δημοσιογραφικά, συνδικαλιστικά και πάει λέγοντας.

Ένας άλλος λόγος που επιλέχτηκε η συγκεκριμένη χρονική περίοδος για να εμφανιστεί «τυχαία» στο προσκήνιο η λίστα Λαγκάρντ, είναι για να θολώσουν τα νερά και να ξεχαστούν ή να αμβλυνθούν οι τραγικές συνέπειες των μέτρων που ήδη έχουν παρθεί αλλά, κυρίως, αυτών που ετοιμάζουν για το άμεσο μέλλον, με σκοπό την εξαφάνιση κάθε αντίστασης εκ μέρους της κοινωνίας.

Παραφράζοντας τη λέξη «νύστα», μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι η όλη ιστορία με τη λίστα Λαγκάρντ, δημιουργεί τελικά μια κοινωνική «λύστα», διευκολύνοντας όλους αυτούς που είτε βρίσκονται στη λίστα είτε την έφεραν, για τα δικά τους συμφέροντα στο προσκήνιο.

Και τους διευκολύνει διότι, από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι παρακολουθούν ως θεατές την όλη υπόθεση και δεν παρεμβαίνουν για να ανατρέψουν τις αιτίες που γεννούν λίστες και σκάνδαλα, κανένας τους δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Αφήστε που κάποιοι ευελπιστούν να βγουν ωφελημένοι παίζοντας το ρόλο του εξιλαστήριου θύματος.
Αλήθεια, όλα αυτά τα δισεκατομμύρια των καταθέσεων, με τη δουλειά τους τα απέκτησαν; Με το μόχθο τους; Με τον ιδρώτα τους;

Δούλεψαν περισσότερο από την αγρότισσα που παίρνει σύνταξη του ΟΓΑ κάτω από 400 ευρώ και δεν της φτάνουν να πάρει το γάλα και το ψωμί της ημέρας;
Ας σταματήσουμε να παίζουμε το ρόλο των θεατών στη δική τους χλιδάτη θεατρική παράσταση. Ας την κάνουν μόνο για τους εαυτούς τους και ας βγάλουν μεταξύ τους τα μάτια τους. Κανένας μας δεν θα γλυτώσει από τη φτώχια παρά μόνο αν τους αφαιρέσουμε το δικαίωμα να μας εκμεταλλεύονται.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=30378#30378

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP