Η ομιλία της Χαράς Νικοπούλου στην Καβάλα για την 25η Μαρτίου 1821.

Το Σάββατο 24 Μαρτίου 2012 η Χριστιανική Ορθόδοξη Αδελφότητα "ΖΩΗ" Καβάλας διοργάνωσε εορταστική εκδήλωση για την Εθνική Επέτειο της 25^ης Μαρτίου, με προσκεκλημένη ομιλήτρια τη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Στην ομιλία της, που είχε τίτλο "Η Δωρικότητα τριών Ελλήνων", αναφέρθηκε στην απλότητα - λιτότητα - ταπείνωση των Λακεδαιμονίων....

Διαβάστε περισσότερα...

Χαρὰ Νικοπούλου: Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου

Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου. Μοῦ εἶπες πὼς εἶμαι τυχερή, γιατί δὲν γνώρισα τὴ Xούντα... Μὰ μὲ ὑποχρέωσες νὰ ζῶ σὲ μία δημοκρατία ποὺ τὴ χούντα τῆς κρατοῦσαν καλὰ οἱ δημοκράτες πολιτικοί της. Μοῦ ἔμαθες τὰ πρῶτα Ἑλληνικά, με δασεῖες-περισπωμένες,...

Διαβάστε περισσότερα...

Η ομιλία της Δασκάλας Χαράς Νικοπούλου στην εκδήλωση για την Άλωση

Αυτή δεν ήταν μια απλή ομιλία. Ήταν ένα ακόμα μάθημα σ ένα σύγχρονο κρυφό σχολειό. Χαρά σ ευχαριστούμε

Δείτε το video...

Διαβάστε περισσότερα...

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ

Η εκδήλωση είναι σε εξέλιξη. Η αίθουσα του ξενοδοχείου ''ΑΣΤΟΡ'' είναι ασφυκτικά γεμάτη με Έλληνες που ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ. Σε λίγο νεώτερη ενημέρωση.

Διαβάστε περισσότερα...

Aπόστολος Κακλαμάνης:''Πρεπει εσείς οι Έλληνες χριστιανοί να αλλάξετε αν θέλετε να σωθεί η Θράκη"...το ξεχάσατε; (βίντεο)

Επειδή εμείς δεν έχουμε κοντή μνήμη σαν τον Απόστολο που βγήκε δήθεν να εκφράσει την ανησυχία του για τη Θράκη και το Αιγαίο θυμίζουμε στους αναγνώστες μας τι είχε γίνει σε εκδήλωση στο Πολεμικό μουσείο όταν η Δασκάλα Χαρά Νικοπούλου ρώτησε τον πρώην πρόεδρο της Βουλής:''Mέχρι ποιο σημείο προδοσίας πρέπει να φτάσει ο Ιλχάν Αχμέτ, ο Χατζηοσμάν και ο Μάντατζη για να τους διώξουμε απ τη Βουλή;''

Tότε ο Απόστολος είπε το ανεκδιήγητο...

Διαβάστε περισσότερα...

«Το Έθνος όλο μέσα σε ένα κρυφό σχολειό»

Μου είναι αδιανόητο να προσπεράσω έτσι απλά αυτόν τον λόγο της Δασκάλας Χαράς Νικοπούλου. Γι αυτό την παραθέτω ολόκληρη και θα βρίσκεται μόνιμα με banner στα δεξιά του ιστολογίου. Διαβάστε, νιώστε και δακρύστε ίσως (όπως εγώ) αλλά κυρίως...ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ

Κυρίες και κύριοι,

Σαν Διογένης απ’ το χθες με ένα μικρό φανάρι,

βγήκα σε δύσκολη ατραπό, μες στο πνευματικό σκοτάδι…

Μεσ’ στην Ελλάδα ψάχνοντας αυτό που κάποιοι θάβουν…

Ψάχνω το Έθνος μου να βρω… αυτό που χρόνια τώρα κλείνει μέσα σε ύμνο θείο ο Σολωμός που εθνικό τον λένε!!...

Αυτό που δυο χρώματα ζωγράφισαν πιστά, με άσπρο και γαλάζιο…

Αυτό που οι Αρχαίοι Έλληνες ορμήνευσαν ως Φως, πάνω στην άσπρη πέτρα,

και εύλαλα ονόμασαν Ελλάς χιλιάδες χρόνια τώρα!!

Μα όσο κι αν γυρίσω, κι αν ταξιδέψω στα Άγια χώματά σου…

όσο κι αν γονατίσω στους Παρθενώνες σου…, στις εκκλησιές

και μες στης Πίνδου τα Άγια βήματά σου…,

όσο κι αν ψάξω να σε βρω σ’ αρχαίες πόλεις και μνημεία…,

σε προτομές ηρώων και σε ιερά βιβλία…,

πιότερο δε θα χτυπήσει δυνατά η ελληνική ψυχή μου…

από την ώρα που ως δάσκαλος θα μπω σε ένα σχολειό ελληνικό,

για να σε αναστήσω, μέσα από τα παιδιά μου!!

Κάθε φορά που η πόρτα στο σχολειό θα ανοίξει για εμένα…

νιώθω πως γίνομαι εγώ η αιτία για να έρθει…

αυτό που οι άλλοι ονόμασαν κρυφά: «Ανίερη Συμμαχία»…

γιατί μες στο σχολειό πάντα μυστικά…, μέσα απ’ του δασκάλου τη λαλιά,

θα γίνει ένα θαύμα…

Αυτό που κράτησε τον Έλληνα χιλιάδες χρόνια τώρα,

να’ χει την ίδια τη γραφή, τη γλώσσα,

…την ανάγκη… να λέει πως Έλλην έχει γεννηθεί, και ελεύθερος ανέκαθεν εζούσε…

γιατί κρυφά σχολειά υπήρχανε, που σώνανε το έθνος.

Μα μέγα ερώτημα γεννά η ίδια η ιστορία: Άραγε μήπως τελικά, το’ χει ανάγκη το σχολειό να έχει κέντρο το έθνος;… ή μήπως η ανάγκη αντίστροφα έδειξε, πως ήταν από πάντα;;

Όταν σμιλεύεις τις ψυχές μικρών παιδιών με Ελλάδα…

Όταν εσύ ανασταίνεις ήρωες που πέθαναν για εσένα, κάνοντας μάθημα το αίμα τους που χύσαν για το Έθνος…

Όταν τους θρύλους ενοχλείς, με σεβασμό μιλώντας στα παιδιά σου, για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά, μα και τον Λεωνίδα…

Όταν διδάσκεις τη υπακοή, μιλώντας για Σωκράτη…

κι όταν παράδειγμα ανδρείας και ελευθερίας δίνεις με τον Παλλικαρίδη…

Όταν για αρετή μιλάς και όχι για ευδαιμονία…

Όταν τον μαθητή στη φάλαγγα ζητάς, για να ‘χει ευψυχία…

Όταν ορίζεις το Χριστό με λέξεις από αγάπη…

κι όταν ξορκίζεις το κακό, τον θρήνο, και τον πόνο,

και κάνεις νίκη θρυλική μέσα στην ιστορία,

των Λακεδαίμονων το θάνατο και του Ζαλόγγου τη θυσία…

Όταν μιλάς για Οδύσσεια και φτάνεις στο ’40…

Όταν ορίζεις του Αχιλλέως τη νέμεση και ταξιδεύεις χρόνια,

φτάνοντας στην κερκόπορτα που όριζε την Πόλη

και θεία δίκη θε να ‘ρθει μια μέρα του Σαββάτου…

Όταν με πανοπλία εθνική ντύνεις τους μαθητές σου,

διδάσκοντας τις ιαχές χρόνια τώρα που αντηχούν ως εθνικοί παιάνες και παρακαταθήκη: «Μολών λαβέ» και υπόσχεση, στο δίλημμα το μέγα: «Ελευθερία ή θάνατος» …

θα μάθεις στα παιδιά σου,

πως έναν όρκο μαχητή θα δώσουν στη ζωή τους,

αυτόν που πρωτοψέλλισαν, χιλιάδες χρόνια πίσω

οι Λακεδαίμονες τηρώντας τον ως την στερνή πνοή τους: «Άμες δε γεσόμεθα πολλώ κάρρονες»

κι όταν για ακόμη μια φορά μέσα σε μια τάξη,

θα ανοίξεις θρύλους και ψυχές, που ορίζουν τον Δραγάση

και ύμνους θείους κι αγγελικούς θα μάθεις στα παιδιά σου…

κι όταν τον Προμηθέα του χθες, ενώσεις στο Χριστό μας

και δείξεις στα ελληνόπουλα την πιο τρανή θυσία…

αυτή που δε χωρά στα όρια και μέσα εις το λόγο…

μα από τη δίψα για το φως, σταύρωσε και τους δύο...

και Ανάσταση έφερε ξανά, γιατί ποτέ δεν προσκύνησαν…

κι όταν του Μέγα Αλέξανδρου διδάξεις την πορεία,

στα βάθη της Ανατολής που έγραψε ιστορία…

μαζί και την προέλαση του ένδοξου στρατού μας…

που έφτασε Εσκι Σεχερ, κιουτάχια… μα και στο Τεπελένι…

Τότε μονάχα τότε ως παιδαγωγός θα νιώσεις θείος Μύστης…

γιατί η ανάγκη δεν είναι τόσο στο σχολειό να ακούσει για το Έθνος…

μα το αντίστροφο θαρρώ, γίνεται τόσα χρόνια!!

Το Έθνος είναι αυτό που το ‘χει ανάγκη πάντα,

να γεννηθεί μες στο κρυφό σχολειό!!, αυτό που αιώνες τώρα,

κρατήθηκε ίδιο, ζωντανό και πέρασε στο αύριο,

καθώς ο δάσκαλος εσμίλευε την παιδική ψυχούλα…

αυτήν που άνδρωσε το έθνος μας και το ΄κλεισε για πάντα,

μέσα σε 5 γράμματα και μέσα σε 2 φράσεις: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών στο χθες στο αύριο και στο τώρα».

Αν το λοιπόν στερέψουμε απ’ των Ελλήνων την ανδρεία…

αν μέσα στη σκλαβιά κλειστήκαμε που όρισε μια κίβδηλη δημοκρατία…

αν γίναμε ριψάσπιδες, πριν καν καλά-καλά η μάχη ξεκινήσει…

τότε του γέροντος Κοσμά τα λόγια του Αγίου, ηχούν ως θεία αιτία και προτροπή, κι ορίζουνε το δρόμο:

«Τα σχολειά χτίστε, εκεί ο Θεός μένει της ελευθερίας».

Μα τα σχολεία σήμερα γκρεμίστηκαν, σαν πέταξαν μακριά τους,

κάθε ορισμό και θύμηση που φέρνει εις το έθνος…

Κανείς δε θέλει παίδευση, βγαλμένη από Ελλάδα…

κανείς δε θέλει τα παιδιά να γίνουν Λεωνίδες…

Και έτσι κρυφά μες στο σκοτάδι της αμάθειας μαζεύτηκαν μια νύχτα…

του γένους όλου οι δάσκαλοι, να σώσουνε το Έθνος…

Άφησε λίγο τον Αλέξανδρο και ήρθε απέναντί μας

ο Σταγειρίτης δάσκαλος, που για «ευζωία» ευθυνόταν…

Αριστοτέλη δάσκαλε συνάντησες ψες βράδυ,

τον προγενέστερό σου δάσκαλο, που χρόνια αναζητούσες…

και να στην έδρα κάθησε ο γέροντας - φιλόσοφος Σωκράτης,

για να ακούσει τα σοφά, τα λόγια των παιδαγωγών μας…

αυτών που χρόνια κράτησαν το Έθνος ενωμένο…

Και να μες στο κρυφό σχολείο, φθάνει και ο Φεραίος,

κι ο Μιχαήλ Ψελλός ο λόγιος κι ο Κύριλλος Λούκαρης από την Πόλη

κι ο Ευγένιος Βούλγαρης ο στοχαστής, κι ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης…

και ύστερα πίσω κλείνουν την πύλη τη στενή ο Άνθιμος Γαζής ο διαφωτιστής,

μα κι ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός μας

και τέλος φτάσανε παιδαγωγοί που κάποτε πέθαιναν για Ελλάδα,

που ύμνο μάθαιναν κρυφά μόνο εις την ελευθερίαν…

και του Βουλγάρου το σπαθί τας πέρασε εις την Αθανασία…

ήρθαν λοιπόν δάσκαλοι χιλιάδες χρόνια πίσω…

όλοι του Έθνους εραστές που φώτισαν το γένος…

και ένα τους δάκρυ μοναχά κύλισε απ’ τα μάτια…

καθώς το φως δε βρήκανε μες στα σχολειά σου Ελλάδα…

μόνο ένα πράγμα έμαθες και το ‘κανες συνήθεια:

Πώς να ξεχνάς το αίμα σου, που πότισε τη γη μας…

Πώς να πατάς τα ιερά της επανάστασης του Γένους…

Πώς να μιλάς για εμφύλιο, ενώ

το έθνος από των Βουλγαροανταρτών το όπλο ξεψυχούσε…

Πώς να ζητάς να κατεβεί ακόμη και ο Θεός μας από τον πίνακα μπροστά,

για να αρνηθούμε, ως και τον δημιουργό μας…

Μα ο αληθινός παιδαγωγός κλείνει μες στην καρδιά του,

το έθνος που άντεξε πολλά… και έτσι και πάλι πρέπει…

κι αφού οι δάσκαλοι κατέληξαν πως ειν’ ανάγκη να ισχύσει

του ιερού παιδαγωγού Σωκράτη η αρχαία ρήση…

σηκώθηκαν με μια φωνή κι απήγγειλαν τον όρκο:

«Μητρός τε και Πατρός και των άλλων προγόνων απάντων,

τιμιώτερος εστίν η Πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον

και εν μείζονι μοίρα, παραθεοίς και παρ’ ανθρώποις τας νουν έχουσιν».

Κι εκεί που ορκίστηκαν κρυφά, οι δάσκαλοι του Έθνους

η πόρτα χτύπησε… και να… μπαίνει μέσα στην τάξη του μυαλού μας…

αυτός που χρόνια αναζητώ και θα ‘θελα ως μαθητή μου να ‘χα…

ένα παιδί που ήρωας έγινε σε μια νύχτα…

γιατί η Ελλάδα ήταν ο πρώτος ερωτάς του…

Δάσκαλοι σεβαστοί μου Έλληνες… εγώ είμαι ο μαθητής σας…

ο Ευαγόρας ο Μεγαλονήσιος που με έγραψε η ιστορία…

Πάνω στον όρκο σας πατώ… γιατί θα ‘ρθεί μια μέρα, …

των αθανάτων το κρασί και του ’21,

θα χύσουν μέσα στην ψυχή και μέσα στο κορμί τους

οι Έλληνες που κιότεψαν μπροστά στη “νέα τάξη”…

και θα γυρίσουν στα σχολειά… θα μάθουν για Ελλάδα…

θα μάθουν να αγωνίζονται… κι ας μείναμε μονάδα…

Και έτσι οι παιδαγωγοί τον βράβευσαν…

κι ύστερα…… ανέλαβαν μες στην ψυχή μας δράση.

Κι αφού συνάχθηκαν μπροστά στον Γέροντα Σωκράτη

ως μαθητές μας βάζουνε σιμά και με ένα ερώτημα το μάθημα αρχινά,

που πάλει τις καρδιές μας:

Ποιος θέλει να γευτεί ξανά το Φως και Ελεύθερος να ζήσει;…

Ποιος θέλει το «Μολών λαβέ» να πει σε κάθε ξένο, εχθρό μας;

Αν είσαι εσύ που στέκεσαι τώρα απέναντί μας…

απέναντι σε δασκάλους που ευλαβικά δακρύζουν,

σαν η σημαία χάνεται πάνω απ’ τα ξερονήσια…

αν είσαι εσύ που εμπιστεύεσαι σε μας για χρόνια τώρα

το πνεύμα των παιδιών σου

και περιμένεις από ‘μας να χτίσουμε την ψυχή τους…

και να σμιλέψουμε με φως το παιδικό μυαλό τους…

τότε και εμείς ευλαβικά θα σε υποδεχτούμε,

σ’ αυτό που κάποιοι ονόμασαν «κρυφό σχολειό» και ζει κι ανθίζει πάλι…

γιατί η σκλαβιά δεν άφησε ελεύθερη τη σκέψη…

αντίθετα εφρόνησε να πνίξει κάθε λέξη,

που για Έθνος μίλαγε παλιά, μέσα στην ιστορία…

Και σαν καθίσεις μαθητής, μέσα στην Άγια Τάξη… φορώντας γαλανόλευκη ποδιά

τα μάτια σου θα πέσουν πάνω στον σταυρωμένο,

αυτόν που κάποιοι βγάλανε μέσα από τα σχολεία…

και δίπλα του εστέκεται με ανδρεία ο Λεωνίδας κι ο Αλέξανδρος,

ο Παπαφλέσσας κι ο Δραγάσης…

κι η Μπουμπουλίνα κι ο Γέροντας ο αθάνατος Κολοκοτρώνης…

Κι όπου κι αν στρέψεις τη ματιά σ’ αυτήν την άγια τάξη…

Ελλήνων την Ανδρεία θα δεις, πολεμιστών κι Αγίων…

κι αν ίσως ξέχασες ποιοι να ‘ναι όλοι τούτοι, ρώτα μας και θα μάθεις…

Αφού σταθούμε δίπλα σου και με όση δύναμη ψυχής μας όρισαν οι γνώσεις,

θα ξεδιπλώσουμε με φως του Έθνους την Ιστορία

και θα σμιλέψουμε εσένα Έλληνα,

για να ξυπνήσει μέσα σου η ποθητή ανδρεία…

Μα αυτό το μάθημα θαρρώ, δε θα ‘χει πλέον τέλος…

γιατί αθάνατοι είμαστε ως χριστιανοί και Ελλάνιοι Αρχαίοι…

και αφού σου μάθουμε γραφή της πιο μακραίωνης γλώσσας…

αυτής που κλείνει έννοιες μέσα σε τόσες λέξεις…

Κι αφού ακούσεις για Χριστό, Ελλάδα και θυσία…

τότε στο τέλος μόνος σου θα πρέπει να ορίσεις,

αν ξέρεις πλέον να μας πεις «Τι είναι η πατρίδα»…

αν ξέρεις να φιλάς καλά του Λεωνίδα τα στενά μα και τους Μαραθώνες.

Κι όσο τα χρόνια θα περνούν, και νέοι δάσκαλοι, θα ‘ναι οι οδηγοί σου…

πάντα θα περιμένουμε εδώ… στην πόρτα… απ’ το κρυφό σχολειό σου…

πάντα εδώ να έρχεσαι, όταν θα σε πληγώνουν…

όταν το κράτος σε χτυπά, γιατί είχες μέσα το Έθνος…

όταν θα σε προδώσουνε και ολιγοψυχήσεις…

όταν θα σε πολιορκήσουνε οι ξένοι στη Ομόνοια…

όταν θα βεβηλώσουνε όλη την ιστορία…

και θα σε διώξουν οι ιερείς, μακριά απ’ τη θρησκεία…

Όταν θα κινδυνεύσει η Θράκη μας, η Κύπρος, το Αιγαίο…

κι όταν θα προδώσουνε κάθε στρατιώτη νέο…

όταν πια τα όνειρα θα γίνουν εφιάλτες…

και εσύ πια θα ‘σαι μοναχός, χωρίς μεγάλων πλάτες…

ΕΛΑ …θα περιμένουμε πάντα εδώ, ως δεύτεροι γονείς σου…

να σου χαρίσουμε το «ευ ζην» που έψαχνες ματαίως,

μέσα σε πλούτοι και πολιτικούς, σε δόξα… σ’ απληστία…

μα σίγουρα δεν ξέχασες, πως είναι αλλού η ελευθερία…

Θυμάσαι το σου έμαθαν μια μέρα στα σχολεία;;

θυμάσαι που εκρύβεται του Έλληνα η ανδρεία;;

Μα ναι… θυμάσαι…

δάκρυσες, σαν βρήκες την αλήθεια

και ύμνο έναν φώναξες, μαζί με μας ως ΕΝΑΣ:

«Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένοι των Ελλήνων τα ιερά

και σαν πρώτα ανδρειωμένοι, Χαίρε, ω! Χαίρε ελευθεριά!

είπες… και σε λυγμούς εξέστασες…».

Έλα …μη κάθεσαι λεπτό… μον’ κάνε το σταυρό σου…

και σαν το Λεωνίδα φώναξε να ακούσουν τον θυμό σου…:

«Μολών λαβέ» θέλω να πεις, … να γράψεις ιστορία…

να δείξεις έμπρακτα ξανά, πως είσαι Ελλήνων γόνος…

που δεν προσκύνησε ποτέ, δεν έκανε τη χάρη σε κανέναν…

δεν κιότεψε… δεν ξέχασε καμιά γενοκτονία…

και έτσι ποτέ δεν πίστεψε σε ελληνοτουρκική φιλία…

δείξε πως στο σχολειό σου μάθανε Ποια είναι η Ελλάδα…

σου μάθαν να ‘χεις μέσα σου μονάχα την Παλλάδα…

αυτή που φύλασσε τη σκέψη της με κράνος της σοφίας…

που ζύγιζε στον πόλεμο, τι ειν’ ηθικόν και πρέπον…

κι ασπίδα είχε μέσα της τη γνώση, την αλήθεια…

Πολέμησε στον βράχο της… και γίνε Παρθενώνας…

που θα ‘χει μέσα την Αγιά Σοφιά, ναοί κι οι δυό Σοφίας…

Μα όλα αυτά για να συμβούν, μέσα από τα σχολεία…

θα πρέπει πρώτα δάσκαλε να θυμηθείς ποιος είσαι,…

να θυμηθείς τον ρόλο σου… που χρόνια ‘χεις ξεχάσει…

γιατί και εσένα πρόδωσε ακόμη κι ο εαυτός σου…

κάνε και πάλι το σωστό… μιμήσου τους Μεγάλους

του Γένους μας δασκάλους…

Και μην ξεχνάς πως το Έθνος μας σε έχει πάλι ανάγκη…

Μέσα από σένα αύριο, η λευτεριά θε να ‘ρθει…

Γι’ αυτό το βράδυ, αντί για προσευχή, κράτησε έναν λόγο…

αυτόν που ο Παλαμάς προέτρεψε στο δάσκαλό σου Ελλάδα:

«Σμίλεψε πάλι δάσκαλε ψυχές

Κι ότι σ΄ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου

Μην τ’ αρνηθείς! θυσίασέ το, ως τη στερνή πνοή σου!

Χτίστ’ το παλάτι δάσκαλε Σοφέ!

Κι αν λίγη δύναμη μεσ’ το κορμί σου μένει, Μην κουρασθείς…

Ειν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά

ο πόλεμος να μην μπορεί να τα γκρεμίσει!

Σκάψε βαθειά… Τι κι αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;

θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί Τα βάρη που κρατάς σαν άτλαντας στην πλάτη

ΥΠΟΜΟΝΗ! Χτίζε σοφέ… της Κοινωνίας το παλάτι!»

 Από το ιστολόγιο ''Αντιπαρακμή''

Διαβάστε περισσότερα...

Μάθημα της Χαράς Νικοπούλου στο Κρυφό Σχολείο της πατρίδας μας

Σε Κρυφό Σχολειό μετατράπηκε το κατάμεστο δημοτικό Θέατρο Πολίχνης με την ηρωίδα δασκάλα Χαρά Νικοπούλου να μιλά προσκεκλημένη της Ενοριακής Νεανικής Εστίας Αγ.Παντελεήμονος Πολίχνης. Μάθημα σε Ελληνόπουλα λοιπόν, με αναφορές από την μακραίωνη Ιστορία μας, από τον Σωκράτη και τον Λεωνίδα, από το "Μολών Λαβέ" μέχρι το "Ελευθερία ή Θάνατος", από το 1821, τους αγίους της Ορθόδοξης Πίστης μας και το μεγαλείο του χριστιανισμού μέχρι τους νεότερους ήρωες και τον Ευαγόρα Παλλικαρίδη. Η ηρωική μας δασκάλα παρουσίασε...

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Πομάκοι της Θράκης: Η συνέντευξη της Χαράς Νικοπούλου στο 4Ε

Αξίζει να παρακολουθήσετε την συνέντευξη της ηρωικής μας δασκάλας Χαράς Νικοπούλου -το ηρωικής δεν είναι σχήμα λόγου αλλά αποδείχθηκε στην πράξη επί σειρά ετών.

Μιλάει για την αδιαφορία του Ελληνικού κράτους,

• για το νομικό καθεστώς στα Πομακοχώρια,
• για τον ύποπτο ρόλο του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής,
• για την ανθελληνική προπαγάνδα που γίνεται στα τζαμιά,
• για τον ρόλο του Έλληνα δασκάλου στα Πομακοχώρια,
• για τις διώξεις που υπέστη και τους αγώνες της,
• για τους μαθητές της και την αγάπη που της έδειξαν,
• για την Παιδεία στην Ελλάδα (κατάργηση πολυτονικού, κατάργηση της γαλανόλευκης ποδιάς, κατάργηση του μαθήματος της Έκθεσης),
• για την Ορθόδοξη κληρονομιά μας και την Ανάσταση,
• για την βράβευσή της από την Ακαδημία Αθηνών
• αλλά ξεκαθαρίζει κατηγορηματικά ότι είναι ΔΑΣΚΑΛΑ και δεν έχει καμία πολιτική επιδίωξη ούτε τώρα ούτε στο μέλλον.

Στο τέλος της συνέντευξής της η Χαρά Νικοπούλου καλεί τον καθένα μας σε αγώνα:

Καλή ακρόαση:

πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ακαδημία και οι μικρόψυχοι

Όταν αντιδρούν και κινητοποιούνται μηχανισμοί τρομοκρατίας, όταν αρνούνται να κατεβάσουν τους τόνους οι ιεροκηρύκες μιας νεο-οθωμανικής φαντασίωσης για την Ελλάδα

Γράφει ο Α. Ε. Γκότοβος

Με το αργυρό μετάλλιο η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε φέτος τη Χαρά Νικοπούλου, τη δασκάλα που προσπάθησε να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του Μεγάλου Δερείου με βάση το ελληνικό Σύνταγμα και τους ελληνικούς νόμους σε μια περιοχή που και τα δύο αμφισβητούνται ευθέως από συγκεκριμένους μηχανισμούς,. Τη βράβευσε «για την προσήλωσή της στο καθήκον, την αυταπάρνηση και την εθνοπρεπή της στάση κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας της ως δασκάλας στο Mεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου». Στην τρομοκρατία αυτών των μηχανισμών - εν πολλοίς οφειλόμενη στην ανικανότητα της διοίκησης και σε μια πολιτική κατευνασμού στην περιοχή εκ μέρους του ελληνικού κράτους - η δασκάλα έδειξε σπάνιο σθένος και άντεξε, αποδεικνύοντας, όχι με συλλογισμούς αλλά στην πράξη, ότι τα σωβινιστικά τουρκο-μουσουλμανικά δίκτυα στη Θράκη δεν είναι τόσο ισχυρά, όσο κάποιοι θα ήθελαν να πιστεύουμε ότι είναι. Το ότι η Άννα Φραγκουδάκη και οι ομοϊδεάτες της ένθεν κακείθεν του πολιτικού φάσματος δεν θα βράβευαν ποτέ τη συγκεκριμένη δασκάλα, αν διοικούσαν την Ακαδημία Αθηνών, είναι ένα από τα σίγουρα αυτού του κόσμου. Δεν θα μπορούσαν κατ’ αρχήν να συμφωνήσουν με φράσεις της Ακαδημίας, όπως «εθνοπρεπής στάση», οι οποίες βρίσκονται εκτός ιδεολογικού κώδικα αυτής της παρέας. Μέχρις εδώ, ουδέν μεμπτόν. Το ότι, όμως, η ιδεολογική τύφλωση των επικριτών της χειρονομίας της Ακαδημίας Αθηνών δεν τους αφήνει να αναγνωρίσουν επί τέλους το προφανές, ότι δηλαδή στη χώρα αυτή υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται εντελώς διαφορετικά για τα εκπαιδευτικά ζητήματα της Θράκης απ’ ό,τι εκείνοι, είναι κατάντια. Το ότι στην κριτική που ασκούν στην Ακαδημία δεν διστάζουν να διαστρεβλώνουν τα πράγματα – είναι το μόνο στο οποίο θα μπορούσαν με αξιώσεις να διεκδικήσουν εθνικό βραβείο – μέχρι τα όρια της προσβολής προσώπων, είναι ακόμη χειρότερη κατάντια. Το μίσος και η ζήλια τυφλώνουν, το γνωρίζουμε, αλλά όχι σε αυτό το βαθμό.

Γράφει η κ. Α. Φ. στα ΝΕΑ της 7.1.2011 ότι η δασκάλα του Δερείου προκάλεσε αναστάτωση στο χωριό και μπλέχτηκαν εκεί ακροδεξιές οργανώσεις, αλλά δεν μας λέει από ποια χώρα προέρχονται αυτές οι οργανώσεις. Γράφει επί λέξει ότι η δασκάλα «έκανε µηνύσεις σε µειονοτικές εφηµερίδες και τον µουσουλµάνο επιστάτη του σχολείου προκαλώντας δίκες και καταδίκες (είναι κόρη προέδρου του Αρείου Πάγου)», αφήνοντας να εννοηθεί ότι κέρδισε τις δίκες επειδή είναι κόρη δικαστικού λειτουργού. Προς τι όμως η δειλία; Αν πιστεύει ότι η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι διατεταγμένη, γιατί δεν το δηλώνει ανοιχτά και αφήνει να το «ερμηνεύσουμε» εμείς μέσα από τις παρενθέσεις που επέχουν θέση αιτιολογικού συνδέσμου;
Ώστε, λοιπόν, δεν ενοχλεί τους πατριάρχες του φεμινισμού η βία που ασκείται σε μια γυναίκα, αλλά η αντίδραση της γυναίκας στη βία. Δεν ενοχλεί το ψεύδος και η δυσφήμιση δια του Τύπου ότι παρακίνησε τους μαθητές να ζωγραφίσουν τον Μωάμεθ, κάτι που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή μιας γυναίκας από φανατικούς ισλαμιστές, αλλά η αντίδραση της δασκάλας σ’ αυτό το άθλιο και επικίνδυνο παιχνίδι και οι αποφάσεις της δικαιοσύνης, όταν καταγγέλθηκε η ύπουλη συκοφαντία. Ώστε τα παιδιά του σχολείου στο Μεγάλο Δέρειο δεν πρέπει να μάθουν ότι είναι Έλληνόπουλα και κακώς η δασκάλα που βραβεύτηκε τα εντάσσει σε αυτή την κατηγορία, δηλαδή στην κοινότητα των Ελλήνων. Αλλά έχουν περάσει πάνω από εννιά δεκαετίες από την εποχή που ο Πουλιόπουλος διατύπωνε τις θέσεις του περί …ενιαίας και ανεξάρτητης Θράκης. Θα γυρίσουμε στο 1924;...
Διαβάστε περισσότερα...

ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΥΡΙΟ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΕΝΗ ΦΩΚΑ

ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Τὴν 12.1.2011, ἡμέραν Τετάρτην καὶ ὥραν 6ην μ.μ.εἰς τὸ Πολεμικὸν Μουσεῖον Ἀθηνῶν θὰ ἔχωμεν τὴν μεγάλην ἐκπολιτιστικήν μας βραδιάν.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ μουσικοχορευτικὸν συγκρότημα τοῦ κ. Γεωργίου Δαλιάνη μὲ παραδοσιακὰ χορευτικὰ τραγούδια, ὅπου θὰ μᾶς τραγουδήσῃ καὶ ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρῖστος Κυριακόπουλος, ὡς γνωστὸν θὰ βραβεύσωμεν:
α) Τὸν πρώην Πρόεδρον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ἀείμνηστον Τάσσον Παπαδόπουλον. Τὶς τιμητικὲς διακρίσεις θὰ παραλάβῃ ὁ Πρέσβυς τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας κ. Ἰωσήφ Ἰωσήφ.
β) Τὴν διδασκάλισσα, Ἑλένην Φωκᾶ, ποὺ ἦτο ἐγκλωβισμένη ἐπὶ 23 ὁλόκληρα ἔτη εἰς τὰ κατεχόμενα τῆς Κύπρου καὶ δὲν
ἠδύνατο νὰ μεταβῇ οὔτε σὲ ἰατρούς. Ὅταν τελικῶς κατώρθωσεν νὰ πάῃ εἰς τοὺς ἰατρούς, δὲν τῆς ἐπέστρεψαν οἱ Τοῦρκοι νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν κατοικίαν της.
γ) Τὴν ἐπίτιμον Γενικὴ Γραμματέα τοῦ Καλλιτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, ἐκπαιδευτικὸν τέχνης, κυρία Ρένα Ἠλία-Ἀνούση.

Κύρια ὁμιλήτρια θὰ εἶναι ἡ ἡρωίδα δασκάλα Χαρὰ Νικοπούλου ἀπὸ τὰ Πομακοχώρια, τὴν ὁποίαν ἀπεμάκρυνε τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας κατόπιν παρεμβάσεως τοῦ Σάρνιτς, ὀργάνου τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων εἰς τὸ Κοσσυφοπέδιον, σήμερον Προξένου τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Κομοτηνὴν, «ἐργαζομένου» διὰ «Κοσσοβοποίησιν» τῆς Θράκης μας καὶ Ἕλληνες ἰθύνοντες γίνονται ἐκτελεστικά του ὄργανα.

Παρακαλοῦμεν, ὅπως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ λαμπρύνετε διὰ τῆς παρουσίας σας ἐσεῖς, συγγενεῖς σας, φίλοι σας (καὶ ἐπισκέπτες τῆς ἐγκρίτου ἱστοσελίδος σας) τὴν ἑορτήν μας.

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ

πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΘΟΡΥΒΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ

Εμετικές δηλώσεις που στάζουν χολή απο την "κυρία" Αννα Φραγκουδάκη συνοδοιπόρο του εθνομηδενισμού συνεργάτιδας της άλλης "κυρίας" Δραγώνα με αφορμή την βράβευση της ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ Χαράς Νικοπούλου απο την Ακαδημία Αθηνών.

Η Φραγκουδάκη που αλίμονο διδάσκει τα παιδιά μας (καθηγήτρια του πανεπιστήμιου Αθηνών) και υπεύθυνη του προγράμματος "μόρφωσης μουσουλμανοπαίδων" δεν άντεξε προφανώς την βράβευση μιας γνήσιας Ελληνίδας και με δηλώσεις της εγκαλεί την ίδια την Ακαδημία.

Διαβάστε την δήλωση-πρόκληση απο την εκπρόσωπο του εθνομηδενισμού.

Οπου για την ίδια είναι...κατηγορία.Η μικρή παρουσία στα ΜΜΕ.

Είναι κατηγορία το να είσαι κόρη δικαστικού.Κατηγορία το να μιλάς για τον εθνικό κίνδυνο και να αναφέρεσαι σε σκλαβωμένες πατρίδες.Αλλά μεγαλύτερη κατηγορία είναι να προσπαθείς σαν εκπαιδευτικός να μεταδόσεις στα παιδιά την αγάπη για την πατρίδα!!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Είμαι γέννημα της δικής σου αναρχίας

Της Χαράς Νικοπούλου

Eίμαι παιδί του ’74…
Όχι μη γελιέσαι Έλληνα…
Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου…
δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου…
Τη μέρα που γεννιόμουνα χανόταν για εμένα Έλληνες λοκατζήδες…
εκεί στον τύμβο της μακεδονίτισσας…
22 Ιουλίου 1974…
Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…
Μου είπες πως είμαι τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα…
Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία που τη χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της…
Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες-περισπωμένες,… μα πριν καλά-καλά τα μάθω τα κατήργησες
ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού…
Με έντυσες με μπλε ποδιά… αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι… κι όταν άρχισε να μου αρέσει την κατήργησες.
Πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις…
Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς.
Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων…
Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά. Μα σήμερα μου λες πως η Μακεδονία είναι τα Σκόπια και η Θράκη μας Τουρκία…
Σαν έγινα έφηβη με έβαλες να δω τον Λάλα αλυσοδεμένο να χάνει τη ζωή του για εσένα…
Και σήμερα εσύ δίνεις ιθαγένεια στον κάθε αλλοδαπό μα όχι στον Έλληνα τον σταυρό… για φαντάσου…

Μου δίδαξες σαν ήρωα και εθνάρχη τον Βενιζέλο…
μα σαν έγινα δασκάλα τον βρήκα να προδίδει εσένα Έλληνα …
θυμάσαι τον Γενάρη του 34…εκεί στη Σουηδία…
και να προτείνει για το Νόμπελ της Ειρήνης
τον σφαγέα των προγονών μου Κεμάλ…!!!
Μου ζήτησες να έχω κριτική σκέψη… μα έκοψες την έκθεση ως μάθημα και λογοκρίνεις τη σκέψη μου… Βλέπεις εγώ για εσένα είμαι ακραία…
Μου έμαθες στο σχολείο πως πρέπει να υπάρχει αξιοκρατία κι όταν σου ζήτησα να με αφήσεις στου χάρτη την πινέζα… εκεί στο Δέρειο… κι οχι στο Κολωνάκι… με ανάγκασες να βάλω μέσο τον πατέρα μου για να μη με διώξεις από εκεί…
Μου έμαθες προσευχή… μα τώρα πια μόνο για Χριστό δε θες να μου μιλήσεις..
Σου ζήτησα να πάω στην πρώτη τη γραμμή και μ’ άφησες μονάχη…
Μου έμαθες όμως καλά πως το Προξενείο κι όχι εσύ είναι εκεί και έχει όνομα… ε;… Ιλμή… ε;… Απτουραχήμ..ε;… Αλή..ε;… Μουαρέμ… ε;…
Μου ζήτησες να εργάζομαι σκληρά… για εθελοντισμό μιλούσες… μα όταν το ‘κανα κι αυτό έστειλες τους ”δραγουμάνους” να μου πουν πως δε θέλουν να κάνω επιπλέον μαθήματα στα πομακόπουλα γιατί σε ενοχλεί… τα παίρνω βλέπεις από την αγκαλιά του Προξενείου…
Και εγώ… εγώ μεγάλωνα μέσα σε μια αντίφαση… στο μαύρο και το άσπρο…
Μα χθες βρέθηκα κάτω στο υπόγειο του σχολείου… σε είδα εκεί κάτω Ελλάδα… ήσουν εκεί… πίσω απ’ τις κουτές. σκονισμένη… κοιτώ το άγαλμα του Αλέξανδρου αραχνιασμένο… μόνο εγώ και εσύ…η προτομή του μέγα Αλέξανδρου…
Δάκρυσα… πόνεσα…μα σε άκουσα Ελλάδα απ’ τη φωνή του…
”Ποιος είναι εθνάρχης” με ρωτά…”ο Βενιζέλος;.. ποιος αγωνίζεται σκληρά… ο Γιώργος απ’ τα ξένα;
Για σκέψου εσύ δασκάλα… με ξαναρωτά… αν τώρα εδώ μέσα, από την πόρτα έμπαινε και ερχόταν κι ο Κολοκοτρώνης… και μας ρωτούσες και τους δυο ποιο μέρος της Ελλάδας θα θυσιάζαμε στο χθες για χάρη της ειρήνης… Μακεδονία ή Ήπειρο… Θράκη ή το Αιγαίο…
Αναλογίσου εσύ δασκάλα… θα το σκεφτόμασταν πολύ;
Τι να διαπραγματευτώ… τη γη μου ή το νερό μου;… μα εσύ δασκάλα δίδαξες εκείνον ως εθνάρχη… και όχι εμάς …εμάς κλειδώνεις στα ”μπουντρούμια”…
Ελλάδα μες στις αντιφάσεις σου… ξεχνάς τα σύνορά σου και τον εχθρό ποτίζεις εδώ μέσα… προδότες ελληνόφωνοι… διαλέξτε επιτέλους τον Λεωνίδα αρχηγό…ή μήπως εφιάλτη;… κι ιστορία θα φερθεί ανάλογα εις τον καθένα…
Γέμισαν τάφοι με κορμιά πιλοτών… γιατί έχουμε ειρήνη!!!!
Γέμισε και η βουλή ελληνόφωνους απ’ την ελληνοτουρκική φιλία…
Φτάνει, δε θέλω πια να ακούω τη φωνή σας …γιατί πιστεύω στο έθνος μου κι όχι στο ”nation” που θα ’λεγε και ο ”μέγας” ο Γιωργάκης… το έθνος είναι ελληνικό, είναι ήθος και έθος ρωμιοσύνης… το ”nation” είναι η ”φύση” του… εκ γενετής προδότης…
Κι’ αν όλα αυτά δε σ’ άρεσαν ”λόγιε”, ”πολιτικέ” δημοκρατίας, να το θυμάσαι …
είμαι δημιούργημα της πιο παράλογης… δικής σου αναρχίας.. Διαβάστε περισσότερα...

Δικαιώθηκε η Χαρά Νικοπούλου στην υπόθεση της δυσφήμισης της από την εφημερίδα Μιλλέτ

Ανακοινώθηκε η απόφαση του Πολυμελούς πλημμελειοδικείου Ξάνθης σχετικά με την αγωγή εκατομμυρίων που είχε υποβάλλει η Χαρά Νικοπούλου ενάντια στην εφημερίδα Μιλλέτ λόγω του δημοσιεύματος σύμφωνα με το οποίο η Χαρά Νικοπούλου είχε ζητήσει από τους μαθητές της «να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ».

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου η εφημερίδα Μιλλέτ καταδικάστηκε να πληρώσει 60 χιλιάδες ευρώ στην Νικολοπούλου εκ των οποίων οι 30.000 είναι άμεσα καταβλητέες και σε περίπτωση που δεν πληρωθεί το ποσό τιμωρείται ο Τζενγκίζ Ομέρ με 10 μήνες φυλάκιση.

Με βάση την απόφαση του δικαστηρίου η περίληψη της απόφασης του θα πρέπει να δημοσιευτεί στην εφημερίδα Μιλλέτ μέσα σε 15 μέρες.

Σε περίπτωση που δεν δημοσιευτεί τιμωρείται με 6.000 ευρώ πρόστιμο. Επιπρόσθετα αποφασίστηκε τα δικαστικά έξοδα 4.000 ευρώ να πληρωθούνε από την εφημερίδα Μιλλέτ. Από την πλευρά τους οι ιδιοκτήτες της εφημερίδας υπέβαλαν έφεση για την απόφαση. ..
Διαβάστε περισσότερα...

Δίπλα μας

Είναι μάλλον εύκολο να εντυπωσιάσει κανείς τους ανθρώπους με κάποια ωραία λόγια. Με ένα σχετικά πλούσιο λεξιλόγιο (στην εποχή της λεξιπενίας οι απαιτήσεις είναι ελάχιστες!), με παρουσιαστικό όχι κατ᾽ ανάγκην στυλιστικό, αλλά πάντως επικοινωνιακό, και προπαντός με την ικανότητα να πείθει ότι αυτά που λέει τα πιστεύει, έχει σχετικά άκοπα διαμορφώσει το προφίλ ενός τυπικού πολιτικάντη, που άλλα λέει, άλλα εννοεί και άλλα τελικώς πράττει...

Ως άνθρωπος που τα τελευταία χρόνια τσαλαβούτησε στα λύματα του πολιτικού σκηνικού της χώρας, είναι φυσικό και επόμενο να έχω επωμισθεί, δικαίως ή αδίκως, ένα μέρος έστω του κατηγορητηρίου της αναξιοπιστίας, που αντιμετωπίζουν όλοι αυτοί που οδήγησαν την πατρίδα στον έσχατο ευτελισμό.
Επομένως, σοφό θα ήταν να μη χρησιμοποιήσω λόγια δικά μου, αλλά λόγια άλλων ανθρώπων. Ανθρώπων που σηματοδότησαν με την παρουσία τους την πορεία ακτίνων φωτός και ελπίδας στις ζοφερές μέρες της εποχής μας.
«Μη φοβηθείτε να χάσετε ό,τι κι αν έχετε κερδίσει, ό,τι κι αν σας έχει δοθεί. Τη δουλειά σας, τα λεφτά σας, την ησυχία σας, το βόλεμά σας. Μόνον τότε θα είστε έτοιμοι να αγωνιστείτε για την πατρίδα χωρίς φόβο, επειδή δεν θα έχετε να χάσετε τίποτε άλλο».
Νομίζω ότι, χρονικά, δεν ακούστηκε στην Ελλάδα μεγαλύτερη σε σημασία και βαθύτερη σε έννοια πρόταση, μετά την μονολεκτική εκείνη του Ιωάννη Μεταξά, που αποτύπωσε τον πόθο του ελληνικού λαού για ελευθερία και αξιοπρέπεια. Η Χαρά Νικοπούλου, μιλώντας στους φοιτητές της παράταξης «ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ», πριν λίγες ημέρες, αυτόν τον πόθο ενσάρκωσε και πάλι με τα παραπάνω λόγια, αυτήν τη διαχρονική στάση ζωής του Έλληνα μορφοποίησε. Καί, το σπουδαιότερο, όχι ως προϊόν απελπισίας, αλλά ως το αποτέλεσμα μίας συνειδητής πορείας αρετής! Όχι από έναν άνθρωπο που εξιδανικεύει μία πραγματικότητα, αλλά από κάποια που βίωσε την πραγματικότητα με το πιο απάνθρωπο πρόσωπό της.
Τα ίδια μηνύματα, τα ίδια συναισθήματα εισπράττει κανείς ακούγοντας όσα είπε ο πατέρας του στον φίλο μου γιατρό Γ.Β. Υπηρέτησε ο πατέρας του, ως στρατιωτικός γιατρός, από το 1926 εως το 1961, οπότε και αποστρατεύτηκε. Είχε προηγηθεί, όμως, και μία 10χρονη (!) θητεία, η περισσότερη εν καιρώ πολέμου, από το 1916 έως το 1926. Όταν τον ρώτησε κάποια στιγμή, γιατί δεν αναγνώρισε τα 10 αυτά χρόνια, ώστε να πάρει μεγαλύτερη σύνταξη, ο Κρητικός πατέρας του τον πήρε παράμερα και του είπε: «Στον Στρατό δεν πας για να πάρεις σύνταξη, πας για να υπερασπίσεις την πατρίδα και αυτό δεν εξαργυρώνεται με τίποτε. Είναι το χρέος σου προς αυτήν».
Διαβάστε περισσότερα...

H EΡΩΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ....

...που εξευτέλισε στα πρόσωπα του Σγουρίδη και του Απ.Κακλαμάνη, ενα ολόκληρο σάπιο πολιτικό σύστημα...



ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕ ΛΑΒΑΜΕ ΠΟΤΕ!!!!ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΑΠΟ ΓΡΑΙΚΥΛΟΥΣ

Λακεδαίμων Αππελαίος Διαβάστε περισσότερα...

Ο ανεκδιηγητος και αμετανοητος πολιτικος.......

από το ellinwnafipnisis

Θελησα χθες να σας ενημερωσω αμεσα για την κατασταση που ειχε δημιουργησει η σταση,η συμπεριφορα και τα λεγομενα ενος ανεκδιηγητου και αμετανοητου πολιτικου,στην εκδηλωση-συζητηση,στην αιθουσα της Παλαιας Βουλης,με θεμα τον "Νεοοθωμανισμο και τη Θρακη",μα δυστυχως δεν ειχα το χρονο να αναφερθω καθολου στην αυτου καθε αυτου εκδηλωση,μα ουτε να μεταφερω και τη συνολικη εικονα και κλιμα..
Σημερα λοιπον,θα προσπαθησω να σας δωσω τη συνολικη εικονα της εκδηλωσεως μαζι με τα "παρελκομενα" της...

Η εκδηλωση,ειχε ως συντονιστη τον Στρ.Αλευρομαγειρο και ως βασικους ομιλητες τους,Κ.Καραισκο(εκδοτου του ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗ στη Θρακη),Π.Σγουριδη(πρωην αντιπροεδρο της Βουλης),Γ.Καραμπελια(εκδοτη του ΑΡΔΗΝ) και τη Χαρα Νικοπουλου.


Το ακροατηριο πολυπληθες και μαζεμενο απο νωρις ειχε κατακλυσει την αιθουσα της Παλαιας Βουλης και τους διαδρομους της.Ανθρωποι ολων των ηλικιων,κυριως ομως ανθρωποι μεσης ηλικας αλλα και αρκετοι ακομα και τριτητς ηλικιας,προερχομενοι απο διαφορετικες πολιτικες αφετηριες μα με ελατηριο την κοινη τους αγωνια για το μελλον της Θρακης μα και γενικοτερα της χωρας μας...


Η εκδηλωση ξεκινησε με την εξαιρετικη και αναλυτικη τοποθετηση του Κ.Καραισκου,και εδειχνε πως θα ηταν μια εκδηλωση με μεγαλο ενδιαφερον,μιας και το ακροατηριο,με ζωγραφισμενη την αγωνια στα προσωπα του,ακουγε με εκδηλο ενδιαφερον τις τοποθετησεις....Συνεχιστηκε με την τοποθετηση του Σγουριδη(γι αυτον εχουμε μιλησει και στις προσφατες εκλογες και δε θα θελαμε καν να επανερθουμε)...Εκει καποιοι απο το ακροατηριο αρχισαν να δυσφορουν μιας και η προσπαθεια αναβαπτισεως των χρονιων ενοχων,να αναβαπτισθουν στην κολυμπηθρα της αθωοοτητος,αρχισε να φαινεται....Καπου εκει,αιφνης προσηλθε στην αιθουσα και καθησε ο πρωην Προεδρος της Βουλης Απ.Κακλαμανης....
Προσφωνηθηκε μαλιστα απο το συντονιστη Στρ.Αλευρομαγειρο,χωρις καμμια περαιτερω αντιδραση απο το κοινο.....
Η εκδηλωση συνεχιστηκε,με την ομιλια του Γ.Καραμπελια ο οποιος γλαφυρα ανελυσε κι αυτος με τη σειρα του,τις αποψεις που απεδειχθησαν κοινες χθες,για τη Θρακη και το ρολο του Τουρκικου Προξενειου στη Θρακη...


Το λογο λοιπον πηρε κατοπιν η Χαρα Νικοπουλου,μιλωντας με τη σειρα της για την εμπειρια της στα πομακοχωρια,για τους Ελληνες Πομακους μα και για το ρολο του προξενειου στην περιοχη....Το ακροατηριο ξεσπουσε σε συχνα χειροκροτηματα για τη νεαρη δασκαλα,δειχνοντας πως οι πραγματικοι αγωνες,τιμουνται ακομα σε αυτη τη χωρα.....
"....νεοοθωμανισμος ειναι να υπαρχει και να κουμανταρει μια περιοχη ολοκληρη,το τουρκικο προξενειο,και νεοραγιαδισμος ειναι να μη μιλαει καμμια πολιτικη ηγεσια ποτε.......νεοοθωμανισμος ειναι να κλεινει το η Ανωτατη σχολη απο την οποια εκπαιδευονταν οι μειονοτικοι δασκαλοι,και νεοραγιαδισμος ειναι να δεχομαστε να ερχονται πλεον τουρκοι δασκαλοι στα σχολεια μας......νεοοθωμανισμος ειναι να αντιδρα το προξενειο σε καθε εθνικη εκδηλωση και νεοραγιαδισμος ειναι καποιες να διδουν εντολες απο το Ελληνικο Υπουργειο Παιδειας,να μην τολμησουμε να κανουμε παρελαση τις ημερες των εθνικων μας εορτων......νεοοθωμανισμος ειναι να στηνετε στον πενταδακτυλο μια τουρκικη σημαια ιση με 20 σταδια και νεοραγιαδισμος ειναι να πληρωνουν οι Ελληνες Κυπριοι για το φωτισμο της......."
ηταν καποια απο τα λογια της νεαρης δασκαλας....και το ακροατηριο συνεχισε να ξεσπα σε χειροκροτηματα επιβραβευοντας το θαρρος και την παρρησια της.....


Λιγο πριν κλεισει η εκδηλωση,η Χαρα Νικοπουλου,ζητησε να κανει μια ακομα παρεμβαση μιας και στην αιθουσα υπηρχε ο Απ.Κακλαμανης......Ο συντονιστης Στρ.Αλευρομαγειρος μαλιστα απευθυνομενος στον Κακλαμανη,πηρε (τροπο τινα)και την "αδεια" του,εαν θα επιθυμουσε να απαντησει.....Χαμογελαστος και με υπεροπτικη διαθεση ο πολιτικος δεινοσαυρος,κουνησε το κεφαλι καταφατικα..... Διαβάστε περισσότερα...

Η ΧΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΑΣΙΤΕΣ...

 ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΟ "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ"

Στα πλαίσια των αντικατοχικών εκδηλώσεων που διοργανώθηκαν από το ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ, η Χαρά Νικοπούλου βρέθηκε στο οίκημα των Ελληνόψυχων φοιτητών της Κύπρου μας και απευθύνθηκε από εκεί σε όλους μας. Δείτε το...

Α' ΜΕΡΟΣ

 


Β' ΜΕΡΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

''ΑΣ ΕΡΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΛΙΟΤΟΥΡΚΟΙ..ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ..''

25ηΜΑΡΤΙΟΥ 2010 ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΡΕΙΟΥ ΑΠΑΓΓΕΛΟΥΝ ΕΘΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ....ΕΛΛΗΝΑ ΑΚΟΥ..

Διαβάστε περισσότερα...

Εκδηλώσεις καταδίκης του ψευδοκράτους από το ΔΡΑΣΙΣ - ΚΕΣ

ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΙΣ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΗ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΦΩΚΑ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

27 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την μέρα που ο Ραούφ Ντενκτάς καταργώντας τις συμφωνίες 77-79 ανακήρυξε στο βόρειο, κατεχόμενο μέρος του νησιού την λεγόμενη «ΤΔΒΚ». Ένα κράτος που ουδείς πλην της Τουρκίας αναγνωρίζει.

Δυστυχώς η πολιτική μας ηγεσία φαίνεται πως ξεχνά τα εγκλήματα της Τουρκίας, το χείριστο όμως όλων είναι ότι οι ξεπουλημένοι πολιτικοί παρασέρνουν μαζί τους και μεγάλο μέρος των πολιτών. Παρόλο που η πράξη της Το...υρκίας να εγκαθιδρύσει δια αποσχίσεως τουρκικό μόρφωμα κρίθηκε καταδικαστέα από την διεθνή κοινότητα η πολιτική μας ηγεσία για λόγους του οποίους ουδείς γνωρίζει τείνει με της θέσει που υιοθετεί να το αναγνωρίσει. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να τονίσουμε ότι το ψευδοκράτος αναγνωρίζεται καθημερινά είτε από τους πολιτικούς είτε από πολίτες. Οι μεν πολιτικοί το αναγνωρίζουν από την στιγμή που συνομιλούν με τον εκάστοτε παρανόμως εκλεγμένο ψευδοπροθυπουργό εφόσον συνομιλώντας μαζί του πρωτίστως υποβαθμίζουν το πρόβλημα της Κύπρου από πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής σε δικοινοτικό και κατά δεύτερο αναγνωρίζουν στον εκάστοτε αττιλάρχη το πολιτικό του αξίωμα. Οι πολίτες της ΚΔ κύριοι εκλέγουν πρόεδρο και ΟΧΙ κοινοτάρχη. Από την άλλη οι πολίτες οι οποίοι περνούν καθημερινά τα οδοφράγματα της ντροπής επιδεικνύοντας ταυτότητα ή διαβατήριο αφενός μεν στηρίζουν οικονομικά το ψευδοκράτος αφετέρου το αναγνωρίζουν εφόσον η επίδειξη των δύο προαναφερθέντων εγγράφων γίνετε όταν πολίτης περνά σε κάποιο άλλο κράτος.

Η Δ/Ζ Δ/Κ ομοσπονδία (ΔΔΟ) η οποία κατά τους πολιτικούς μας αποτελεί την μοναδική λύση ουσιαστικά επικυρώνει και αναγνωρίζει το ψευδοκράτος εφόσον μια λύση τύπου ΔΔΟ προνοεί την ύπαρξη δύο κρατών στην Κύπρο, το Ελληνοκυπριακό και το τουρκοκυπριακό. Ουσιαστικά δηλαδή εμείς οι ίδιοι δια της υπογραφής μας θα αναγνωρίσουμε αυτό για το οποίο καλούμε την διεθνή κοινότητα να καταδικάσει.

Το ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ. , η μοναδική αντιομοσπονδιακή φωνή των Αθηνών, ιδρυθείσα το 1968, δηλώνει για άλλη μια φορά πως δεν πρόκειται να επιτρέψει σε κανέναν να ξεπουλήσει την Πατρίδα μας με καμιά ομοσπονδία. Στις προσπάθειες σας για ξεπούλημα της Κύπρου θα μας βρίσκετε συνεχώς μπροστά σας.

Σε καλούμε την Κυριακή 14/11/2010 η ώρα 20:00 στην εκδήλωση καταδίκης του ψευδοκράτους που διοργανώνουμε στο οίκημα μας (Παιανίας 5-7, Ζωγράφου). Θα μιλήσουν οι ηρωικές δασκάλες κα Ελένη Φωκά και κα Χαρά Νικοπούλου.

Στις 15/11/2010 σε καλούμε στην καθιερωμένη Αντικατοχική πορεία που διοργανώνει η ΕΦΕΚ Αθήνας(προσυγκέντρωση στο οίκημα μας Παιανίας 5-7, Ζωγράφου η ώρα 15:30). Σε καλούμε για άλλη μια χρονιά να πορευτείς μαζί μας για να περάσει προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα πως ο Ελληνισμός της Κύπρου δεν ξεχνά. Ας τους δώσουμε να καταλάβουν πως η αντιομοσπονδιακή φωνή δεν θα σταματήσει, όσο και αν την πολεμούν, όσο κι αν θέλουν να την κάνουν να σωπάσει. Γιατί Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΕ ΧΩΜΑ ΙΕΡΟ, ΣΕ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΠΟΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΑΙΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ 

ΔΡΑΣΙΣ -ΚΕΣ Διαβάστε περισσότερα...

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΑΣΚΑΛΕΣ...

«Αυτό οπού μας φοβερίζεις, να μας κόψης και κάψης τα καρποφόρα δέντρα μας, δεν είναι της πολεμικής έργον, διατί τα άψυχα δένδρα δεν εναντιώνονται εις κανένα, μόνον οι άνθρωποι οπού εναντιώνονται έχουνε στρατεύματα και σκλαβώνεις, και έτσι είναι το δίκαιον του πολέμου ...όχι τα κλαδιά να μας κόψης, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνον πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνη, ημείς δεν προσκυνούμεν. Τι τα δένδρα μας αν μας τα κόψης, και κάψης την γην δεν θέλει την σηκώσης και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα ματακάνει. Μόνον ένας Έλληνας να μείνη, πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζης πως την γην μας θα την κάμης δική σου, βγάλτο από το νου σου». (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, "Απομνημονεύματα", απάντησις προς τον Ιμπραήμ)

Διαβάστε περισσότερα...