Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Φωνές από ένα οικοτροφείο Ψυχικής Υγείας: Δεν είναι αρκετό;

Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από την έναρξη της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα, τριάντα χρόνια θεραπευτές και μέλη αγωνιζόμαστε για την εξασφάλιση ποιοτικών υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Με αυτό το άρθρο δε θα μιλήσουμε οι εργαζόμενοι για την... υποχρηματοδότηση της Ψυχικής Υγείας ούτε για την ανασφάλεια που βιώνουμε για το τι μέλλει γενέσθαι, έχουν ήδη γραφτεί πολλά. Άρθρο που έγραψαν από κοινού θεραπευτές και μέλη του Α Οικοτροφείου της Εταιρίας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας στα Μελίσσια.
Με αυτό το άρθρο θέλουμε να ακουστούν οι φωνές των ενοίκων μας, για τον τρόπο που αυτοί βιώνουν όλη αυτή την κατάσταση, που τους αναγκάζει να μετακομίσουν άρον άρον γιατί δεν μπορούν πλέον να καλύψουν το νοίκι, που δεν μπορούν να έχουν ψυχαγωγία γιατί από τις ήδη μικρές τους συντάξεις αναγκάζονται να καλύψουν τους λογαριασμούς για να μη μείνουν χωρίς ρεύμα, ακόμα και ένα ζεστό σπίτι κατάντησε πολυτέλεια..

Λόγια ενοίκων:

Δεν είναι έντιμο σε ένα κράτος να μην κρατάει τις υποσχέσεις του. Η Ψυχική Υγεία είναι θεσμός και για εσάς και για εμάς, και δεν πρέπει να καταρρεύσει. Θα ήταν επιστροφή στην βαρβαρότητα, να μην μας παρέχουν τα απαραίτητα. Μου κάνει εντύπωση να βλέπω τον κόσμο να σπάει πιάτα στα μπουζούκια και εμείς να κινδυνεύουμε να επιστρέψουμε στα ψυχιατρεία. Θυμώνω που μ’ αυτό το καθεστώς δεν τιμάται η ιδιότητα του έλληνα. Έχω ζήσει στο ψυχιατρείο της Λέρου, και στεναχωριόμουνα. Οι άνθρωποι ήταν δυστυχείς. Δεν θέλω να το ξαναζήσω. Οι υπεύθυνοι του Υπουργείου είναι «θεομάχοι». Α.Α

Κύριε Υπουργέ, με μεγάλη μου λύπη σας λέγω ότι είμαι ένοικος οικοτροφείου και παίρνω λίγη σύνταξη. Από αυτά χρειάστηκε να πληρώνω ΕΥΔΑΠ και ΔΕΗ και έχω και το πόδι μου, που πρέπει να ξοδεύω χρήματα. Κάντε κάτι σας παρακαλώ για αυτό. Θα ήθελα τη συνδρομή σας. Σας ευχαριστώ. Γ.Ε

Θα πάω στη Λέρο; Α.Σ.

Νιώθω στεναχωρημένη γιατί λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν μπορούμε πλέον να μένουμε εκεί που μέναμε, γιατί δεν μας δίνουν τα λεφτά για το ενοίκιο. Συνέχεια προβληματίζομαι και σκέφτομαι πως θα μου βγούν τα λεφτά της σύνταξης για να φτάνουν για τις ανάγκες μου και τις ανάγκες του Οικοτροφείου. Νιώθουμε μόνοι μας. Τ.Ε

Χρειάστηκε να βρούμε πιο οικονομικές λύσεις για να τα βγάλουμε πέρα. Παλιά πηγαίναμε όλοι μαζί για καφέ. Πλέον δεν πάμε και γι’ αυτό στεναχωριέμαι. Με νοιάζει να είμαι υγιής και μου αρέσει να μιλάω με τους θεραπευτές. Αλλά τώρα είναι όλα πιο δύσκολα. Κ.Γ

Θέλω να έχω καλά γεράματα. Να έχω ένα δωμάτιο σε σπίτι και να έχω και τον φίλο μου τον Κώστα. Θέλω να βγαίνω κάθε μέρα για καφέ, αλλά δεν μπορώ πάντα, γιατί πλέον πρέπει να δίνω λεφτά για φαγητό στο σπίτι και δεν φτάνει η σύνταξη μου. Το ψυγείο μας είναι άδειο και χρειάζομαι να βάλω και δόντια. Κ.Η.

Συγκεντρωνόμαστε για να μιλήσουμε για τα προβλήματα μας, τα ενδιαφέροντα μας και καταλήγουμε κάθε φορά να μιλάμε για οικονομία και πως από τις συντάξεις μας θα καλύψουμε τα χρέη του Οικοτροφείου. Κάποτε με τις συντάξεις μας πηγαίναμε όλοι μαζί για καφέ ή σε ταβέρνα. Πλέον τα έχουμε κόψει όλα για να πληρώσουμε το Σουπερμαρκετ και την ΔΕΗ. Στεναχωριέμαι που δεν βρίσκεται μια λύση. Νομίζω πως δικαιούμαι ΔΕΗ, τηλέφωνο, νερό. Δεν θέλω να εκμεταλλευτώ κανένα, αλλά ούτε και επιτρέπω να μας εκμεταλλεύεται κανείς. Σ.Ν.

Οι εκάστοτε κυβερνήσεις μας έχουν υποσχεθεί πολλά γιατί «σέβονται το έργο που κάνουμε». Παράλληλα όμως χρειάζεται κάθε φορά να προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα αυτονόητα.

Ξεκίνησαν την ψυχιατρική μεταρρύθμιση δηλώνοντας την συμπαράσταση τους, οικονομική, ηθική απέναντι στους ανθρώπους που η μοίρα τους δεν είναι δεδομένη.

Κι όμως, εμείς ως εργαζόμενοι-θεραπευτές, προσπαθούμε μετά από τόσα χρόνια, να κατανοήσουμε γιατί αυτή η υπόσχεση δεν έγινε ποτέ. Αναρωτιόμαστε εάν η ψυχική υγεία, έχει λιγότερη σημασία από την ίδια την ύπαρξη του κάθε ανθρώπου. Κάποιοι μας μετρούν με αριθμούς……

Δεν παράγουμε χρήμα, βοηθάμε ανθρώπους, δυστυχείς κατά βάση, να ζήσουν με λιγότερο πόνο. Δεν ασχολούμαστε με έργα πολεοδομικά ή βιομηχανικά, αλλά το έργο μας φέρει περήφανα πολιτισμό και ανθρωπισμό.

Κι όμως πλέον δεν ξέρουμε πώς να εξηγήσουμε στους ενοίκους του Οικοτροφείου μας, που ζούμε σχεδόν την κάθε τους στιγμή και που προσπαθούμε να είμαστε συνοδοιπόροι τους στην καθημερινότητα, γιατί μοιάζουν για ακόμα μια φορά άτομα δεύτερης διαλογής. Γιατί μοιάζουν ξεχασμένοι. Γιατί πρέπει να χάσουν ότι πάσχισαν, πάλεψαν και με μεγάλο κόπο κατάχτησαν.

Η ευαισθησία τους λόγω της ασθένειας τους απέναντι σε μια τρομακτική πραγματικότητα είναι κάτι δεδομένο. Δεν μπορούμε όμως να ανεχτούμε αυτή την ίδια την πραγματικότητα να τους ταλαιπωρεί περαιτέρω, να τους τραυματίζει, να τους οδηγεί δεκαετίες πίσω, να τους φοβίζει με τρόμο για την ίδια τους την υγεία όταν οι ίδιοι αδυνατούν να καταλάβουν τους λόγους. Αναμετρήθηκαν με την ασθένεια τους, αντιμετώπισαν, δέχτηκαν και πολέμησαν τον κοινωνικό αποκλεισμό, πίστεψαν στις δυνάμεις τους κι όμως μοιάζει να μην είναι αρκετό.

Δεν είναι αρκετό;

tvxs.gr

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP