Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Ο Λαός είναι ανίκανος να ξεσηκωθεί ή η ηγεσία είναι ξεπουλημένη;


Η ερώτηση δεν είναι ρητορική. Αντίθετα αυτές τις κρίσιμες στιγμές (που θα γίνουν πιο κρίσιμες στην αμέσως επόμενη περίοδο) είναι το Α και το Ω για την τύχη ενός ολόκληρου λαού.

Δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου ασχολείται με τα κοινά όταν...
"ο κόμπος φτάνει στο χτένι". Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Όταν η πολιτική και οικονομική κατάσταση είναι τέτοια η οποία του επιτρέπει να έχει ένα ανεκτό βιοτικό επίπεδο, θεωρεί την πολιτική δραστηριότητα σαν "πάρεργο". Αυτό το καθήκον το αφήνει στους "επαγγελματίες του είδους", στα παραδοσιακά κόμματα της ρουτίνας, του εφησυχασμού, και του βολέματος. Αυτή η πολιτική αδρανοποίηση έχει βέβαια τις συνέπειές της. Γιατί το σύστημα δια μέσου αυτών των κομμάτων και των διάφορων ΜΜΕ σ' όλο αυτό το διάστημα, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να καλλιεργεί σύγχυση και αυταπάτες.

Για πόσα χρόνια το ντόπιο κατεστημένο δεν προπαγάνδιζε το "πόσο καλή θα ήταν η ΕΟΚ (στην αρχή) η Ευρωπαϊκή  Ένωση αργότερα". Ακόμα και σήμερα που το παραμύθι έχει πλέον ξεφτίσει εντελώς τολμούν να εκβιάζουν τον κόσμο με το ψευτοδίλημμα της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Κι όμως ακόμα και σήμερα για μια σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος (οπωσδήποτε είναι πολύ λιγότεροι απ 'ότι παλιότερα) φαίνεται ότι το αισχρό ψευτοδίλημμα "πιάνει".

Όταν (όπως συμβαίνει τα τελευταία 2 χρόνια) η κατάσταση αλλάζει ξαφνικά, ο κόσμος αρχίζει να ενδιαφέρεται έντονα και σε μαζική κλίμακα για τις πολιτικές εξελίξεις. Εισέρχεται όπως λένε ξαφνικά και ενεργητικά στον στίβο της πολιτικής. Το ζήτημα όμως είναι ότι επεμβαίνει στα κοινά έχοντας στο κεφάλι του όλη την σύγχυση και τις αυταπάτες που του καλλιέργησαν στις προηγούμενες περιόδους.

Το ότι ο Καζάκης π.χ (ο οποίος προβλήθηκε σκανδαλωδώς και όχι τυχαία για μια εποχή από τα μεγάλα κανάλια) τράβηξε κοντά του κάποιο κόσμο οφείλεται ακριβώς σ' αυτή την σύγχυση και τις αυταπάτες που διατηρήθηκαν μέχρι ένα διάστημα με την προηγούμενη κεκτημένη ταχύτητα. Το γεγονός ότι μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα αυτό τον κόσμο τον έχασε, αποδεικνύει πως ο κόσμος σε περίοδες οξυμένες κοινωνικά απαλλάσσεται πολύ γρήγορα από τις αυταπάτες του. Μα το ίδιο δεν έχουν πάθει όλα τα υπόλοιπα παραδοσιακά κόμματα; Δεν έφτασε ο κόσμος το 50% στην αποχή; Κανείς απ' όλους μας δεν έχει σήμερα τα μυαλά που είχε πριν 2 χρόνια.

Αντί λοιπόν να κάθονται ορισμένοι και να βρίζουν τον κόσμο λες και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ( Ισπανοί, Πορτογάλοι Ιταλοί) έχουν κάποιες άλλες καλύτερες ηγεσίες, θα ήταν πιο φρόνιμο να φροντίσουν όσοι ενδιαφέρονται να υπάρξει η πολυπόθητη οργάνωση του κόσμου σύμφωνα με τις τωρινές απαιτήσεις της κατάστασης. ΔΗΛΑΔΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΒΑΣΗ.

Μεταλληνός

Το ζήτημα αυτό, δηλαδή της ικανότητας του λαού να ξεσηκωθεί  μαζικά και αποφασιστικά, είναι πολύπλευρο.

Οι έχοντες πολιτική συνείδηση (το τι είδους, δηλ. ποια σχέση έχουν με τη πολιτική είναι σχετικό ζήτημα) στη πλειοψηφία τους κατηγορούν όσους δεν ασχολούνται με τα κοινά. Βλέπουμε ακόμα και κόμματα τυλιγμένα με επαναστατικό μανδύα να αφορίζουν το... ''λαό που κοιμάται''. Ως άλλοι πεφωτισμένοι του κουνάνε το δάχτυλο κατηγορώντας τον για αδιαφορία παριστάνοντας τους μεσσίες που θα τον σώσουν αλλά αυτός δεν θέλει να ακούσει!

Στην πραγματικότητα αυτοί οι ίδιοι είναι ή εντελώς ανίκανοι για οποιαδήποτε ανατροπή των πραγμάτων και κρύβονται πίσω από την ''αδιαφορία'' του λαού ανίκανοι όντες για μαζικοποίηση του κόμματός τους ή της γκρούπας τους ή πράγμα όχι σπάνιο, φοβούνται την όποια μαζικοποίηση πέραν αυτής που μπορούν να ελέγξουν ή που νομίζουν ότι μπορούν να ελέγξουν (γι αυτό ακόμα και σε περίπτωση κάποιας σχετικής μαζικοποίησης κάνουν το παν για να τη διαλύσουν (βλέπε περίπτωση ''Σπίθας''). Και φοβούνται την όποια μαζικοποίηση γιατί δεν θέλουν καμιά ανατροπή των πραγμάτων καθώς αυτή η ανατροπή θα τους στερήσει το ρόλο τους που δεν είναι άλλος από την πολιτική εξαπάτηση και την εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων καθώς και των συμφερόντων των αφεντικών τους

Σαφέστατα υπάρχει η μερίδα του λαού που αδιαφορεί για τα κοινά. Πάντα υπήρχε και θα υπάρχει δυστυχώς. Χαρακτηριστικά είναι τα γραφόμενα του Ίωνος Δραγούμη έναν αιώνα πρiν:
''Πέρα από το άμεσο ατομικό συμφέρο αρχίζει η τέλεια και βαθύτατη αδιαφορία και το λογοκοπάνισμα για την επιφάνεια κάθε πράγματος. Ενθουσιασμός μόνο για το συμφέρο τους συναρπάζει. Τα άλλα είναι λόγια, μαζί και τα εθνικά ιδανικά και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Όποιος τύχει και δεν ακολουθεί το κοπάδι είναι τρελλός.''

Αλλά για την αδιαφορία αυτή υπάρχει εξήγηση. Δεν είναι απλά θέμα χαρακτήρα και ψυχοσύνθεσης. Είναι κυρίως ζήτημα ανάγκης. Όπως έγραψε παραπάνω ο Μεταλληνός, η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου ασχολείται με τα κοινά όταν "ο κόμπος φτάνει στο χτένι". Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Όταν η πολιτική και οικονομική κατάσταση είναι τέτοια η οποία του επιτρέπει να έχει ένα ανεκτό βιοτικό επίπεδο, θεωρεί την πολιτική δραστηριότητα σαν "πάρεργο".

Είναι λάθος να βρίζουμε το λαό για την αδιαφορία του. Άλλωστε σήμερα ελάχιστοι είναι αυτοί που αδιαφορούν για τη πολιτική. Οι περισσότεροι ψάχνονται και η πλειοψηφία απ αυτούς απογοητεύονται απ τους επαγγελματίες του είδους. Κομματάρχες, ηγετίσκοι σε ψευτοεπαναστατικές γκρούπες, συνδικαλιστάδες και βέβαια οι ρουφιάνοι δημοσιογράφοι είναι οι επαγγελματίες απογοητευτές σε όλο το πολιτικό φάσμα. Αυτούς πρέπει να τους καταγγέλλουμε συστηματικά αλλά ταυτόχρονα πρέπει να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να προτείνουμε διέξοδο γιατί αλλιώς κάνουμε μια τρύπα στο νερό και συμβάλουμε στη περαιτέρω απογοήτευση.

Ο Λαός αντιστέκεται ευρισκόμενος πολλά βήματα μπροστά από τα κόμματα και τις ελεγχόμενες αντεπαναστατικές γκρούπες κι αυτή η αντίστασή του δεν αξιολογείται σωστά από αυτούς που δεν βλέπουν εξέγερση ''εδώ και τώρα''. Αλλά λείπει η μαζική οργανωμένη δύναμη που θα τον καθοδηγήσει στο στόχο που δεν είναι άλλος από την τελική φάση της ανατροπής και της δημιουργίας της επόμενης μέρας. Εδώ είμαστε λοιπόν για να τη δημιουργήσουμε.
Π.Π
 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP