Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Οι νεόπτωχοι της κρίσης




Άνθρωποι στον δρόμο. Άνθρωποι που μέχρι πρότινος είχαν μια φυσιολογική ζωή δίνουν τον δικό τους αγώνα για επιβίωση. Η Ελλάδα του 2012. Η Ελλάδα της...
οικονομικής κρίσης, του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων. Η Ελλάδα της σκληρής πραγματικότητας.
Στο κέντρο της πρωτεύουσας βρισκόμαστε ανάμεσα σε σκυθρωπούς πλην υπερήφανους ανθρώπους. Βρισκόμαστε στο Κέντρο Υποστήριξης Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ). Δίπλα μας κάθεται ο Γιάννης, ο Διονύσης και ο Λάμπρος.

«25 μέρες κοιμόμουν σε οικοδομή»
Ο Γιάννης είναι 56 ετών και κάποτε διατηρούσε μια επιχείρηση. Η επιχείρησή του έκλεισε λόγω πτώχευσης και ο ίδιος κατηγορήθηκε για ακάλυπτες επιταγές και χρέη προς το Δημόσιο. Έπειτα από αυτό δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει και πάλι.
«Μέχρι να έρθω στο ΚΥΑΔΑ έμενα σε μια οικοδομή για 25 μέρες, κοιμόμουν στο τσιμέντο και κουλουριαζόμουν για να μην κρυώνω». Το πρόσωπό του σκοτεινιάζει. «Ξέρετε τι είναι να κοιμάστε στο μπετό; Δεν ξέρετε…»
Ο Γιάννης είναι υπερήφανος. Έχει μια κόρη ηλικίας 31 ετών. Τον ρωτάμε για εκείνη. «Όχι, δεν της το έχω πει».
Σήμερα δουλεύει εθελοντικά στο ΚΥΑΔΑ και το απόγευμα συμμετέχει στη θεατρική ομάδα αστέγων. Για να εξασφαλίσει τα απολύτως απαραίτητα, που για εκείνον είναι τα τσιγάρα του και ένας καφές, εργάζεται οικειοθελώς σε μια μάντρα αυτοκινήτων.
Αποφεύγει να μένει στον ξενώνα πολλές ώρες γιατί, όπως μας είπε, του δημιουργεί ψυχική κατάπτωση. Με δάκρυα στα μάτια και τρεμάμενη φωνή μάς μίλησε για τον θάνατο του συγκατοίκου του στον ξενώνα. Ήταν βαριά άρρωστος. «Ήταν η οικογένεια μου, δεν θα το ξεπεράσω ποτέ» εξομολογείται.

«Καθημερινός γολγοθάς»
Ο Διονύσης είναι 45 ετών και καταγγέλλει ότι εξαπατήθηκε από τον αδερφό του. Τον κατηγορεί πως πούλησε το πατρικό τους σπίτι, πήρε τα χρήματα και εξαφανίστηκε. «Δεν έχω επαφές με κανένα συγγενικό μου πρόσωπο. Είμαι ολομόναχος...» μονολογεί.  
Μέχρι το 2007 δούλευε σε γνωστή εταιρεία αυτοκινήτων, αλλά λόγω οικονομικής κρίσης απολύθηκε και από τότε ξεκίνησε να δουλεύει περιστασιακά στον Δήμο Νέας Μάκρης. Πλέον είναι άνεργος και μένει στον ξενώνα. Η καθημερινότητά του είναι πολύ δύσκολη, καθώς, εκτός από τον εαυτό του, φροντίζει και τον ηλικιωμένο συγκάτοικό του.
Με όλα όσα βιώνει καθημερινά, του σφίγγεται το στομάχι και θέλει να φύγει τρέχοντας. Βλέπει το μέλλον «χλωμό» και δεν κάνει σχέδια.

Βλέπουν τη ζωή θετικά
Ο Λάμπρος είναι 51 ετών και γεννήθηκε στη Βραζιλία. Ήρθε στην Ελλάδα το 1997 με όνειρα για μια καλύτερη ζωή. Όνειρα που τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν. Κατάφερε να εργαστεί 12 χρόνια σε ένα μικρό ξενοδοχειακό συγκρότημα αλλά εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχασε τη δουλειά του.
Eπί 1,5 χρόνο προσπαθεί να βρει δουλειά, αν και είναι απαισιόδοξος για το μέλλον στην Ελλάδα. Συμμετέχει και εκείνος στη θεατρική ομάδα των αστέγων. Με χαμόγελο μας είπε ότι η θεατρική ομάδα των αστέγων ανέβασε παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής, την οποία παρακολούθησαν 1.200 άτομα. «Μια θεατρική ομάδα αστέγων χειροκροτήθηκε από την αφρόκρεμα των Αθηνών» λέει με καμάρι.

Στα κέντρα αστέγων παρέχεται κοινωνική και ψυχολογική υποστήριξη. Κάποιοι μένουν στο δρόμο και νοικιάζουν το σπίτι τους για να έχουν κάποιο έσοδο.

Ο αριθμός των Ελλήνων αστέγων έχει αυξηθεί, αλλά περισσότερο έχει αυξηθεί ο αριθμός των Ελλήνων που ζητούν τρόφιμα.

Σοκάρουν τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η μη κυβερνητική οργάνωση «Κλίμακα» για τους νεοάστεγους - όπως το ότι ένας στους πέντε έχει πτυχίο και οι περισσότεροι βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία.

Οι περισσότεροι είναι πολίτες της διπλανής πόρτας: άνεργοι σε παραγωγική ηλικία -20 έως 45 ετών-, με μέτριο έως υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Ένας στους πέντε έχει πτυχίο. Τα στοιχεία της ΜΚΟ απεικονίζουν επίσης την κάθετη αύξηση των συσσιτίων σε όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Οι περισσότεροι άνεργοι προέρχονται από κλάδους που μαστίζονται από την κρίση:

  • το 24,8% προέρχεται από τις κατασκευές
  • το 21,9% ήταν ιδιωτικοί υπάλληλοι
  • το 18,1% είχε επιχείρηση
  • το 16,2% απασχολούνταν σε τουριστικά επαγγέλματα
  • το 6,7% εργαζόταν στη ναυτιλία.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP