Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

«Ο ρατσισμός καλλιεργεί το φόβο»

  Γιωργάκης απο τα παλιά αλλά πάντα σε φόρμα. Το ένα βατράχι μετά το άλλο πετάει ο άτιμος. Και το μόνο συμπέρασμα είναι πως όλοι μα όλοι οι αριστεριστές και ψευτοαναρχικοί λένε τα ίδια ακριβώς με αυτόν !
Άρθρο με θέμα την ξενοφοβία και το ρατσισμό δημοσιεύει στην προσωπική του ιστοσελίδα ο Γιώργος Παπανδρέου, με αφορμή τη χτεσινή Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστευσης. «Τα τελευταία...
100 χρόνια ζήσαμε αλλεπάλληλα κύματα μετανάστευσης και προσφυγιάς του Ελληνισμού, ενώ πρόσφατα γίναμε εμείς, η δικιά μας πατρίδα, η Ελλάδα, προορισμός επιλογής πολλών και διαφορετικών πολιτισμών. Όσοι, για αυτά τα φαινόμενα, χτίζουν πάνω στον θυμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, απλά καλλιεργούν μίση. Και το μίσος δεν αποτελεί λύση», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο πρώην πρωθυπουργός.
Το άρθρο του κ. Παπανδρέου:
«Η μετανάστευση και η προσφυγιά, είναι μέρος της ιστορικής πορείας του Ελληνισμού.
Μετανάστες είμαστε όλοι. Ο καθένας μας.
Εδώ και χιλιετίες το ταξίδι, η μετανάστευση, η ξενιτιά, είναι μέρος της κοινής μας πορείας, της ιστορίας και της μυθολογίας μας.
Ο Όμηρος με την Οδύσσεια -και την Ιλιάδα- αποτέλεσε τη βάση της παιδείας μας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Οι ελληνικές αποικίες παλαιότερα, οι παροικίες αργότερα, άνθισαν ακόμη και επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κρατώντας ζωντανή την γλώσσα, την ιστορία και την παράδοσή μας.
Τα τελευταία 100 χρόνια ζήσαμε αλλεπάλληλα κύματα μετανάστευσης και προσφυγιάς του Ελληνισμού, ενώ πρόσφατα γίναμε εμείς, η δικιά μας πατρίδα, η Ελλάδα, προορισμός επιλογής πολλών και διαφορετικών πολιτισμών.
Όσοι, για αυτά τα φαινόμενα, χτίζουν πάνω στον θυμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, απλά καλλιεργούν μίση. Και το μίσος δεν αποτελεί λύση.
Αντίθετα δημιουργεί χάσματα, ρήξεις, βία και αδικία. Βία που θα αγγίξει εμάς και τα παιδιά όλων μας, σήμερα και αύριο.
Είναι μια κακή επένδυση για το μέλλον της πατρίδας μας.
Δημιουργεί αδιέξοδα, αποδυναμώνει τις κοινωνίες μας αντί να παρέχει λύσεις.
Πόσο αστείο ακούγεται αλήθεια, ότι «για όλα φταίνε οι ξένοι».
Δηλαδή, ο Έλληνας μετανάστης στην Αμερική, τον Καναδά, την Βραζιλία, την Ρωσία, όσοι ζουν στην Γερμανία, στην Αυστραλία, τη Νότια Αφρική, αυτοί αποτελούν κατά τους ρατσιστές τους φταίχτες, είναι και αυτοί υπαίτιοι οποιασδήποτε οικονομικής δυσπραγίας ή δυσκολίας στις χώρες αυτές.
Αυτό υποστηρίζουν ουσιαστικά οι σημερινοί νεοναζί στη χώρας μας.
Μετατρέπουν έτσι την πραγματική αντίθεση μεταξύ δικαίου και αδίκου, ανομίας και ευνομίας, διαφάνειας και αδιαφάνειας, ιδιοτελούς συμφέροντος και κράτους δικαίου, ανισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, σε μια διαδικασία γκρίζα, χωρίς ιδεολογία και πολιτική ταυτότητα, που οδηγούν στη βία.
Τη βία, που με τη σειρά της, ενισχύει ακόμη περισσότερο τους ισχυρούς και τα κατεστημένα συμφέροντα.
Και έτσι, πίσω από το γκρίζο, σιγά σιγά, όλοι βρίσκονται σε θέση διωκόμενου, μετατρέπονται σε «ξένους» στα μάτια των υπερασπιστών μιας δήθεν και σίγουρα κτηνώδους καθαρότητας.
Βέβαια δεν εθελοτυφλούμε. Έχουμε πολλά να αλλάξουμε στην Ευρώπη.
Δεν παραβλέπουμε τις ευθύνες της ΕΕ να διαμορφώσει μια σοβαρή πολιτική που θα κατανέμει τα βάρη της
μετανάστευσης (παράνομης και μη) καθώς και της προσφυγιάς, μεταξύ των χωρών – μελών της Ευρώπης.
Δεν παραβλέπουμε την ευθύνη τους να προστατέψουν τα κοινά ευρωπαϊκά σύνορα, που αρχίζουν από τα νησιά μας και φτάνουν μέχρι τον Έβρο – μια ευθύνη που τα τελευταία χρόνια με σκληρές διαπραγματεύσεις καταφέραμε να κατανοήσουν και να ανταποκριθούν σε κάποιο βαθμό με συγκεκριμένες αποφάσεις και ενέργειες.
Δεν παραβλέπουμε τις ευθύνες της διεθνούς κοινότητας, που είτε με την αβλεψία είτε με σκόπιμες πολιτικές επιλογές, ανέχεται τις εθνοτικές συγκρούσεις, την καταπίεση, την αδικία, την φτώχεια, αλλά και την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος με την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής.
Όλα αυτά είναι που εντείνουν την ανάγκη του κατατρεγμένου ανθρώπου για φυγή και διεκδίκηση μιας καλύτερης μοίρας σε μια άλλη γωνιά του κόσμου.
Ξέρουμε ότι η χώρα μας, όπως και κάθε χώρα, έχει πεπερασμένα περιθώρια υποδοχής μεταναστών.
Ξέρουμε όμως, ότι πολλές φορές όσοι φθάνουν στα παράλια και τα σύνορά μας βρίσκονται στην Ελλάδα από ανάγκη.
Τους «κυνηγούν» οι συνθήκες που βιώνουν. Και εδώ -παρά τις δυσκολίες- βρίσκουν καλύτερες συνθήκες.
Όπως έσπρωξαν και εμάς πολλές φορές να αναζητήσουμε θαλπωρή σε έναν ξένο τόπο.
Η μετανάστευση είναι και θα είναι μέρος της καθημερινής μας ιστορίας.
Δεν πρόκειται να κοπάσει ποτέ αυτή η ιστορία.
Όμως ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, δεν αντιμετωπίζουν αυτά τα φαινόμενα.
Αντί λοιπόν να τα ξορκίζουμε, ας τα αντιμετωπίσουμε ρεαλιστικά και ανθρώπινα.
Η μετανάστευση πρέπει να αντιμετωπιστεί με συγκροτημένο σχεδιασμό σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, αν δεν θέλουμε όσοι ξένοι για λόγους πολιτικούς ή οικονομικούς μπαίνουν στη χώρα μας να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης κυκλωμάτων εμπορίας ανθρώπων.
Γιατί τα κυκλώματα αυτά, που φέρνουν στην Ελλάδα μετανάστες με την απατηλή υπόσχεση ότι θα τους οδηγήσουν στη συνέχεια σε κάποια άλλη χώρα της Δύσης, τους κατευθύνουν σε δραστηριότητες παράνομες και τους κακομεταχειρίζονται, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ιδιαίτερα σοβαρά φαινόμενα κοινωνικής έντασης, όπως αυτά που βιώνουμε σήμερα σε πολλές συνοικίες της Αθήνας, της Πάτρας και άλλων πόλεων.
Η πηγή του προβλήματος, δεν είναι οι απλοί άνθρωποι του μόχθου, του πόνου, που ξενιτεύονται.
Μπορούμε και πρέπει να βοηθήσουμε όσους θα παραμείνουν στην πατρίδα μας να γίνουν μέρος της λύσης. Μέρος της ανάπτυξης, μέρος της καινοτομίας, να εμπλουτίσουν με τις δικές τους εμπειρίες τον τόπο μας, να αισθανθούν την ανθρωπιά του Έλληνα και όχι το βάρβαρο μίσος, που ούτε με την παράδοση ούτε με τις ελληνικές αξίες έχει σχέση.
Έχουμε πολλά να αλλάξουμε στην πατρίδα μας.
Πολλά που θεωρούμε και είναι άδικα, αναποτελεσματικά, απρόσφορα, άνισα, πελατειακά. Πολλά που προκαλούν εξαρτήσεις αντί να μας απελευθερώνουν.
Οι απαντήσεις στα ζητήματα που απασχολούν εμάς αλλά και την ανθρωπότητα, δεν μπορεί παρά να είναι και υπερεθνικές, να γεφυρώνουν αντί να χωρίζουν, και στη δική μας περίπτωση οι λύσεις δεν μπορεί παρά να είναι και Ευρωπαϊκές.
Και πρέπει να συνεχίσουμε να δίνουμε αυτόν τον αγώνα συντεταγμένα, με πίστη στις δυνάμεις μας, υπερασπιζόμενοι όσα συνιστούν ένα κράτος δικαίου, την ισότητα και την ευνομία – αξίες συνδεδεμένες με την πορεία της Ευρώπης.
Παράλληλα να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα αυτοδύναμη, με δυνατότητες για όλους.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι ανθρώπων και πολιτισμών, αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα που οφείλουμε να αξιοποιήσουμε.
Όπως και την κρίση.
Για να γίνουμε πιο δημιουργικοί, πιο αποφασιστικοί, περισσότερο εξωστρεφείς, με δυνατή φωνή παντού.
Είναι στο χέρι μας.
Και θα το καταφέρουμε.
Αρκεί να συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε πριν 3 χρόνια: να αλλάζουμε.
Και θα αλλάξουμε οριστικά την πορεία της χώρας προς το καλύτερο και το δικαιότερο, αν μαζί με τη δημοσιονομική υπευθυνότητα, επιδείξουμε ακόμη μεγαλύτερη μεταρρυθμιστική τόλμη.
Μεταρρυθμιστική τόλμη που έχει έναν μεγάλο εχθρό: την πολιτική του φόβου.
Το φόβο που καλλιεργούν μέσω της μυθοπλασίας, της αναζήτησης εξιλαστήριων θυμάτων και της άκρατης συνωμοσιολογίας, οι θιασώτες του σκότους.
Είναι εκείνοι που απλά θέλουν να εκμεταλλευτούν τον θυμό, την αγανάκτηση, την οργή των ανθρώπων που δικαιολογημένα μπορεί πολλοί να αισθάνονται, αντί να συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της ελληνικής κοινωνίας, στην αίσθηση της κοινότητας και στη λύση των πραγματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα.
Τα φαινόμενα του ρατσισμού, του φασισμού και του ναζισμού, η βία που ασκείται, είναι δείγμα φόβου. Δεν είναι δείγμα τόλμης.
Η ξενοφοβία, καθιστά τον κάθε αδύναμο συνάνθρωπό μας εξιλαστήριο θύμα και τον θύτη αιχμάλωτο του μίσους του.
Ο ρατσισμός καλλιεργεί το φόβο, για κάθε τι διαφορετικό, για κάθε νέα σκέψη και ιδέα, για κάθε προσπάθεια για πρόοδο.
Η αλληλεγγύη γεννά την ελπίδα.
Οι Έλληνες, εδώ και περίπου τρία χρόνια δίνουμε, με μεγάλες θυσίες, μια δύσκολη μάχη.
Όμως, αντί να μας φταίνε οι μετανάστες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, ας σκεφτούμε ότι μπορεί να είναι καθημερινοί μας σύμμαχοι, αλληλέγγυοι απέναντι στην αδικία και την ανομία, την ανισότητα και την εκμετάλλευση.
Αυτός ο αγώνας, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε αλλαγές στην ίδια την κοινωνία μας υπέρ των πιο αδύναμων, όπως και σε αλλαγή των συσχετισμών πανευρωπαϊκά. Να σπάσει η συντηρητική «πολιτική του φόβου» που και μέσα στην Ευρώπη διαιρεί λαούς και καλλιεργεί την βία, ώστε να καταστούν δυνατές μεγάλες δημοκρατικές συμμαχίες και θεσμικές αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.
Αλλαγές που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε τη ρίζα των προβλημάτων που ευθύνονται για την κρίση και τη διεύρυνση των ανισοτήτων. Να φτιάξουμε -και μαζί με τους μετανάστες- μια κοινωνία δημοκρατίας, δικαίου και ανθρωπιάς: τα διαχρονικά γνωρίσματα του Ελληνισμού».

1 σχόλια:

ΑΔΗΣ 19 Δεκεμβρίου 2012 - 10:33 μ.μ.  

Οι μπαλκονίσσιες γλάστρες
παράγουν Παπανδρέου(ς).

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP