Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Να κάψουμε τα κεφάλια του αποφώλιου τέρατος


 Του Σπύρου Μπεκιάρη
“ Δεν υπάρχει προηγούμενο αναντιστοιχίας εκτελεστικής εξουσίας και λαϊκής βούλησης ”
Στον ίλιγγο των σύγχρονων μετανεωτερικών τάσεων και επιλογών αυτό που προκαλεί τρόμο δεν είναι το νέο, γιατί αυτό έτσι κι αλλιώς κυοφορείται, σε κάθε περίπτωση και είναι το...
ζητούμενο. Αυτά που τρομάζουν είναι η σπουδή των τεχνοκρατών να στήσουν δομές και να χαράξουν πολιτικές με παλιά υλικά και η αδυναμία των ιθυνόντων στο χώρο της…οικονομίας, των κειτούκειτων της σύγχρονης οικονομικής σκέψης, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, να αναγνώσουν σωστά τα δεδομένα του έτσι κι αλλιώς χάρτινου οικοδομήματος της οικονομίας.
«Δεν αναγνώσαμε σωστά το ελληνικό πρόβλημα», υποστήριξε κάποιος από τους οικονομικούς θεσμικούς παράγοντες της Ευρώπης! Και εκείνο που τρομάζει ακόμη περισσότερο είναι το τσαλάκωμα της αξιοπρέπειάς μας, της πιο ισχυρής σταθεράς σε επίπεδο αρχών, σταθερά που συνυφαίνεται απόλυτα με το περιεχόμενο της ουσιαστικής ελευθερίας, το οποίο ορίζεται από την αναγκαιότητα και την προοπτική της αντίστασης.
Το βάθος, το πλάτος και η ουσία του «πολιτιστικού γίγνεσθαι» μιας κοινωνίας, οριοθετούνται και προσδιορίζονται από τη δυναμική και τη λάμψη των ανακλαστικών της. Το ίδιο και η αξιοπρέπειάς μας που τείνει να ταυτιστεί με την έννοια του κειμηλίου, καθώς την εκχωρήσαμε και τη θυσιάσαμε στο βωμό της προσωπικής βόλεψης και της συντεχνιακής νοοτροπίας. Όταν, όμως, γίνεσαι σκουλήκι, έχεις ήδη επιλέξει και τη μπότα που θα ποδοπατήσει.

Δυστυχώς οι πολιτικές μας επιλογές, επιλογές που επιβεβαιώνουν τις διαμορφωμένες εξελίξεις και αντιστρατεύονται την καινοτομία και την αντίθετη άποψη, οδήγησαν στο ποδοπάτημα της αξιοπρέπειάς μας. Όμως, η αξιοπρέπεια, ατομική και κοινωνική, είναι αυτή που συντηρεί το όραμα και το όνειρο για την ανάταξη της κοινωνίας μας. «Πρέπει να είσαι ξύπνιος για να διηγηθείς τα όνειρά σου», έλεγε ο Σενέκας.
Όμως, σήμερα, νεκρωμένοι από το παραισθησιογόνο της βιολογικής μέριμνας και σωτηρίας, κινούμαστε στο λήθαργο των πλάνης, η οποία εξυφαίνεται από τους αρχιτέκτονες του εκμαυλισμού των συνειδήσεων, που βέβαια κολακεύονται, με την ιδιότητα του σωτήρα. Στα σύγχρονα προσκλητήρια είμαστε οιονεί παρόντες και απουσιάζουμε συστηματικά. Απούσα και η ηγετική ομάδα του πνεύματος.
Έτσι ο ζόφος που επιδημικά απλώνεται, απονευρώνει, σε καθολικό βαθμό τα ανακλαστικά μας και μας καθιστά άβουλους και μοιραίους. Για αυτό το λόγο φτάσαμε στο σημείο να μην αντιδρούμε στη θεοποίηση ενός κυβερνητικού εκτρώματος με τη συνδρομή πάντα των όποιων σαλτιμπάγκων της πληροφόρησης και να ανεχόμαστε μια κυβέρνηση που δεν έχει καταθέσει και δεν έχει ψηφίσει ούτε ένα νομοθέτημα ουσίας, εκτός από εκείνα που σημάδεψαν και σημαδεύουν τα κοινωνικά κεκτημένα.

Καμιά αντίδραση ούτε και όταν πριν από λίγες μέρες επίσημα ανακοινώθηκε ότι 3,4 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, ούτε όταν έγιναν γνωστά τα ποσοστά ανεργίας τα οποία έφτασαν το 28%, ποσοστό δηλαδή ρεκόρ για την Ευρώπη. Δηλαδή τι πρέπει να γίνει για να υπάρξει αντίδραση; Δεν υπάρχει προηγούμενο αναντιστοιχίας εκτελεστικής εξουσίας και λαϊκής βούλησης.
Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό η λαϊκή οργή εκτονώνεται αριστοτεχνικά, ελέω σύμπλευσης των περισσότερων μέσων πληροφόρησης με την εκτελεστική εξουσία, με την επικίνδυνη τακτική της λιστολαγνίας και της λι(η)στο κρατίας. Και εμείς αντιμετωπίζουμε τα τεκταινόμενα με πεσιμιστική ιώβεια λογική. Όμως η καρτερικότητα δεν είναι σε κάθε περίπτωση αρετή. Αντίθετα πολλές φορές δηλώνει δειλία .


Καθώς, λοιπόν, η αναντιστοιχία λαϊκής βούλησης και εξουσίας, παίρνει διαστάσεις χάσματος, η πρώτη αντίδραση της χειμαζόμενης λαϊκής βάσης πρέπει να είναι η απαίτηση για ανανέωση της λαϊκής εντολής. Σίγουρα, όμως, τίποτα δεν θα έχει τελειώσει και μ΄αυτή την εξέλιξη, αν συμβεί.
Αν μάλιστα συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, τότε επιβάλλεται να ενεργοποιηθούν άμεσα τα ανακλαστικά της κοινωνίας στην προοπτικής ακύρωσης των επιλογών συρρίκνωσης των κοινωνικών κατακτήσεων. Είναι φανερό ότι απαιτείται μια Ηράκλεια προσπάθεια, μια προσπάθεια με μεγάλο τίμημα για τον καθένα μας. Το τίμημα αυτό είναι ο σκληρός κάματος και ο αγώνας, για να κάψουμε τα κεφάλια του αποφώλιου τέρατος της διαπλοκής.
Όσο ανεχόμαστε όλο αυτό το κηφηναρειό, σ΄όλα τα επίπεδα του βίου μας, είναι δεδομένη η πορεία μας προ το χειρότερο. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να καταστήσουμε φανερό ότι από εδώ και στο εξής οι κυβερνώντες επιβάλλεται να σέβονται τις δεσμεύσεις απέναντι στο λαό και κυρίως να υπερασπίζονται την αξιοπρέπειά του.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP