Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Δ.Καζάκης: H εργατική τάξη δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο μέσα από την πάλη για την πατρίδα

Πολύ καλό κείμενο που αξίζει να διαβαστεί. Ασχέτως του τι έχουμε σούρει κατά καιρούς στο Καζάκη και το τι μπορεί να γράψουμε για τα κατορθώματά του στο μέλλον.

Όποιος σήμερα μιλά για τάξεις έξω και πέρα από τις ιστορικές τους καταβολές σε λαούς και έθνη, αντιλαμβάνεται τις ταξικές αντιθέσεις όπως οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου. Και μάλιστα όχι οποιουδήποτε κεφαλαίου, αλλά του πιο αρπαχτικού και αντιδραστικού κεφαλαίου, του χρηματιστικού. Σε μια εποχή όπου κυριαρχει...

 διεθνώς το πλασματικό κεφάλαιο και τα κέρδη… υλοποιούνται κατά κύριο λόγο στις χρηματαγορές, ο καπιταλισμός και το κεφάλαιο σαν εξουσία δεν έχει ανάγκη να ταυτίσει τα συμφέροντά του με τα συμφέροντα του έθνους. Δεν έχει ανάγκη το έθνος. Τα σύνορα δεν είναι παρά εμπόδια στην ελεύθερη κίνηση του κεφαλαίου και στην αδηφαγία του. Τώρα του ανήκει ο πλανήτης ολόκληρος που τον αγοράζει και τον πουλά πάνω από 20 φορές σε ετήσια βάση. Δεν χρειάζεται λοιπόν να μασκαρεύεται με εθνικές φορεσιές, ούτε να προσποιείται ότι νοιάζεται για τις εργαζόμενες τάξεις.

Απέναντί του θέλει γυμνά αντικείμενα εκμετάλλευσης χωρίς κατακτήσεις και δικαιώματα, έρμαια της συγκυρίας στην παγκόσμια αγορά. Και για να το κατορθώσει διαλύει, καταλύει, συντρίβει με κάθε τρόπο τα εθνικά κράτη όπου έχουν εγγραφεί ιστορικά οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργατικών τάξεων και των λαών. Επιδιώκει απογυμνωμένες τάξεις χωρίς λαούς και έθνη γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μ’ αυτόν τον τρόπο η εργατική τάξη υποβιβάζεται σε λούμπεν πληβειακά στρώματα χωρίς συνείδηση της θέσης της και χωρίς καμιά δυνατότητα συγκρότησης και οργάνωσης. Η εργατική τάξη συγκροτείται ως τάξη όχι γιατί αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης του κεφαλαίου, αλλά γιατί αποκτά συνείδηση κοινών συμφερόντων στην κοινή πάλη για δικαιώματα και κατακτήσεις ενάντια στο κεφάλαιο, όπως και αντίστοιχη οργάνωση. Όχι μια οποιαδήποτε οργάνωση, αλλά πανεθνική οργάνωση που εκφράζει στην πράξη την τάξη ως κοινωνικό υποκείμενο απέναντι στην εξουσία του κεφαλαίου. Γι’ αυτό και η εργατική τάξη από την εποχή του Μανιφέστου δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν αναδειχθεί σε εθνική τάξη, σε τάξη που εκφράζει ολόκληρο το έθνος. Γι’ αυτό και η εργατική τάξη υπήρξε πάντα η πιο πατριωτική απ’ όλες τις άλλες τάξεις με την μεγαλύτερη συνέπεια και συνέχεια. Ειδικά απέναντι στο κεφάλαιο. 

Γι’ αυτό και η εργατική τάξη δεν μπορεί από την ίδια την θέση της να μην είναι η πιο δημοκρατική τάξη. Γι’ αυτό και η εργατική τάξη δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο μέσα από την πάλη για την πατρίδα, όχι στο όνομα μιας αφηρημένης και μεταφυσικής ενότητας του έθνους, αλλά ως ανάδειξη του λαού και των συμφερόντων του σε κυρίαρχη έκφραση του έθνους, σε κυρίαρχη δύναμη ενότητας του έθνους. Η εργατική τάξη δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο μέσα από την πάλη της για την κατάκτηση της δημοκρατίας με τον πιο συνεπή τρόπο. Όποιος λοιπόν μιλά για τάξη μακριά, έξω ή πολύ περισσότερο ενάντια στα πατριωτικά και δημοκρατικά καθήκοντα του λαού, τότε πλαεύει να μετατρέψει τους εργάτες και τον λαό σε τάξη, της οποίας το μόνο που έχει απομείνει είναι να είναι εύκαιρο και πανάθλιο αντικείμενο εκμετάλλευσης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Να που οδηγούν οι ταξικές αναλύσεις της σημερινής αριστεράς, οι οποίες αρνούνται τα πατριωτικά και δημοκρατικά καθήκοντα. Πρόκειται για την αριστερά που ταιριάζει απόλυτα στις σημερινές επιδιώξεις του παγκόσμιου κεφαλαίου.

Ποια είναι η κυρίαρχη επιλογή σήμερα της εξουσίας στην Ελλάδα; Η σωτηρία του έθνους, έστω από την σκοπιά του κεφαλαίου, ή η αφομοίωση του ελληνικού έθνους σ’ ένα υπερκρατικό τέρας που ήδη αποκαλείται Ευρωπαική Ομοσπονδία Εθνικών Κρατών; Το γεγονός ότι ο Κουβέλης όταν μπήκε στην κυβέρνηση μίλησε για το πατριωτικό καθήκον της αριστεράς, αναιρεί το γεγονός ότι το κόμμα του εκφράζει τις πιο αδίστακτες αντιλήψεις υπέρ του ευρωπαισμού – μιας και το έθνος-κράτος δεν είναι βιώσιμο, όπως μας λένε;

Στην κατοχή οι Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλοι και Ράλληδες έλεγαν – και το ισχυρίστηκαν ακόμη και στην δίκη των δοσιλόγων το 1945 – ότι το πατριωτικό καθήκον του λαού ήταν να ασχοληθεί με τα ειρηνικά του έργα και όχι να ματωκυληστεί εναντίον του κατακτητή. Πώς απάντησε το κίνημα, το κομμουνιστικό, εργατικό κίνημα τότε; Μήπως απάντησε με “ταξικά” αιτήματα, ή οικειοποιώντας τα πατριωτικά καθήκοντα για να ενωθεί ο λαός μακριά από τον δωσιλογικό πατριωτισμό; Όταν σήμερα η εξουσία σου λέει ότι πατριωτικό σου καθήκον είναι να συναινέσεις με την διάλυση του ελληνικού κράτους και τον ακρωτηριασμό της εθνικής επικράτειας προς όφελος των διεθνών αγορών και δανειστών, εσύ τι απαντάς; Ξέρετε, δεν με ενδιαφέρει γιατί καπιταλισμός έτσι, καπιταλισμός κι αλλιώς;

Όποιος είναι αληθινός κομμουνιστής κι όχι γιαλανζτί γιαούρτι κομματικής στρούγκας γνωρίζει πολύ καλά ότι το βασικό του καθήκον είναι να βοηθήσει τον λαό και τους εργαζόμενους να μπουν ορμητικά στο προσκήνιο της ιστορίας, να γίνουν πρωταγωνιστές ακόμη κι αν δεν κατανοούν τα σύνθετα ιστορικά τους καθήκοντα. Όταν ο λαός μπαίνει μπρος βρίσκει τον τρόπο να κινηθεί με βάση τα δικά του συμφέροντα και όχι με βάση ιδεοληψίες και γκρίζες ταξικές θεωρίες. Κι ο μόνος τρόπος για να κινηθεί μπρος, να μπει ορμητικά στο προσκήνιο είναι να οικοδομηθεί η ενότητά του ενάντια στον κοινό εχθρό. Ποιο είναι το λίκνο της κοινωνικής συνείδησης του λαού που του επιτρέπει να πολεμήσει για τα δικά του συμφέροντα; Η ιστορία έχει αποδείξει πώς είναι ο πατριωτισμός του. Αν δεν αναδειχθεί ο πατριωτισμός του λαού, που εξ ορισμού στρέφεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το παγκόσμιο κεφάλαιο που σήμερα είναι οι κυρίαρχες δομές εξουσίας τόσο στην χώρα μας, όσο και διεθνώς, δεν θα μπορέσει να αναδειχθεί ούτε η ταξική του συνείδηση. Ταξική συνείδηση χωρίς συγκροτημένη εθνική και λαική πατριωτική συνείδηση δεν μπορεί να υπάρξει πάρα μόνο σε παρωχημένα εγχειρίδια αστών ακαδημαικών.
Δ.Καζακης

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP