Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

ΟΧΙ ρε κουφάλες ΔΕN θα σωπάσω...


Την περασμένη Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου, ο Στρατής Γιαννουλάκης, εργαζόμενος στην Olympic Handling, συμφερόντων του ομίλου εταιρειών MIG του Ανδρέα Βγενόπουλου, πήγε πριν την έναρξη της βάρδιας του στο αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος" και δήλωσε στους προϊσταμένους του ότι...
νιώθει την ανάγκη να απεργήσει.

Έγιναν έντονες προσπάθειες από τους προϊσταμένους του προκειμένου να...
μεταπειστεί και να δηλώσει ασθένεια ή αδυναμία! Ο Στρατής Γιαννουλάκης επέμεινε και άσκησε τελικά το νόμιμο δικαίωμά του στην απεργία, ενώ συμμετείχε επίσης στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα. Χθες, Πέμπτη 8 Νοεμβρίου, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής, τον περίμενε η... απόλυση, ως αποτέλεσμα της πράξης του!

Γράμμα του Στρατή Γιαννουλάκη

Ο λόγος μου, η φωνή μου, η γραφή μου, είναι τα μόνα όπλα που μου αφήσανε ΑΥΤΟΙ να έχω.
Δεν έχω άλλες δυνάμεις.......η φωνή μου έχει βραχνιάνσει.....ο λόγος μου κατακρίνεται.

Επιτρέψτε όμως εδώ, στον δικό μας "τοίχο" ελευθερίας να μοιραστώ την πίκρα μου, την απογοήτευσή μου.....αφήστε με για λίγο να ανασάνω......

Είμαι 37 χρονών....ανύπαντρος και ...φοβισμένος.
Μεγάλωσα ακολουθώντας κατά γράμμα όλες ..... τις συνταγές επιτυχίας που ΑΥΤΟΙ μου ορίσανε.
Διαφωνίες πολλές, αλλά ποτέ μου δεν έκανα ατομικά κάτι ριζοσπαστικό, κάτι ανατρεπτικό, κάτι.....αναρχικό.
Με τρομάζει η μοναξιά, δεν μου αρέσει....... Γι αυτό ποτέ μου δεν "περιθωριοποιήθηκα" και πάντα πρόσεχα να βρίσκομαι πάντα μέσα σε αυτό που ΑΥΤΟΙ επιλέξανε να ονομάσουν "κοινωνία".

Δεν μου αρέσει να ενοχλώ...αλλά και ούτε να με ενοχλούνε.
Δεν κατακρίνω τους απεργούς και τις απεργίες, αλλά ενοχλούμε όταν πρόκειται για μία μειοψηφεία αυτή η οποία επηρεάζει την καθημερινότητα των πολλών.

Εργάζομαι στον αεροπορικό χώρο, όπου σχετίζεται με την καθημερινή μετακίνηση συνανθρώπων μου..... Και δεν μου αρέσει να τους ενοχλώ.

Εδώ και 13 χρόνια όπου εργάζομαι στον χώρο, έχω συμμετάσχει σε απεργιακές κινητοποιήσεις μόνο όταν μου το "επιτρέπει" η βάρδια που έχω.
Συμπάσχω και συμμερίζομαι τις αγωνίες και τους αγώνες των όποιων απεργών, αλλά..... ε, κάποιος πρέπει να στείλει και κάποιους άλλους συνανθρώπους μας που δεν συμμετέχουν σε αυτά, σπίτια τους.

Τα τελευταία 3,5 χρόνια εργάζομαι σε μια....πλέον ιδιωτική εταιρεία handling, συμφερόντων του Α.Β
3,5 χρόνια τώρα είμαι ένας από τους παραγωγικούς εργαζόμενους της εταιρείας. Έχω απουσιάσει 3 μέρες λόγω ασθένειας, δεν δημιουργώ προβλήματα στην εταιρεία.... γενικώς είμαι ένας σωστός εργαζόμενος.

Προχθές (7 Νοεμβρίου) είχα βάρδια 1400-2200. Στις 1800 ήταν το απεργιακό ραντεβού μπροστά στη Βουλή...... όπου μέσα την ίδια ώρα γινόντουσαν οι συζητήσεις λίγο πριν το ψήφισμα για κάτι που για μένα επρόκειτο για το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της χώρας μου....της ίδιας μου της ζωής.

Έπρεπε να είμαι εκεί. Έπρεπε να ακουστεί και το δικό μου γιουχάρισμα. Έπρεπε να νιώσουν και την δικιά μου μούντζα. Όχι, δεν μπορούσα να μήν είμαι εκεί.
Όσο και να έβλεπα τον Α.Β. να καταστρέφει την εταιρεία, όσο και αν έβλεπα ότι το παιχνίδι πλέον που παίζεται στον αεροπορικό χώρο είναι πολιτικό......όχι δεν μπορούσα να τον κατηγορήσω. Εξακολουθούσε και μας πλήρωνε στην ώρα του, με τους υψηλότερους μισθούς για τον χώρο.

Όμως δεν μπορούσα να μην είμαι εκεί. Το θέμα της ημέρας ήταν πολύ περισσότερο από το "εγώ".....ήταν για το "εμείς".....ήταν για τον ανιψιό μου, για όλη την χώρα μου.
Όχι δεν μπορούσα να μήν είμαι εκεί.

Στις 13:40 δήλωσα "παρουσία" στην εργασία, και αφού βεβαιώθηκα ότι η βάρδια ήταν "καλυμμένη" παρόλες τις "απώλειες" που είχαμε λόγω "αρρώστιας" ή "μη δυνατότητας μετακίνησης", παρουσιάστηκα στον προϊστάμενό μου να του δηλώσω ότι νιώθω την ανάγκη να απεργήσω.

"Να δηλώσεις ασθένεια", με συμβούλεψε, "Είναι δύσκολη καιροί".

"Είμαι από τους καλύτερους υπαλλήλους. Με εμπιστεύεστε γιατί τόσα χρόνια ότι έχω να πώ το λέω πάντα μπροστά σας, γνωρίζετε ότι είναι η αλήθεια και ότι ο λόγος μου είναι "λόγος". Γιατί να δηλώσω ασθένεια όταν βρίσκομαι εδώ μπροστά σας? Δεν εναντιώνομαι στην εταιρεία, ούτε στην διοίκηση. Γι αυτό και δήλωσα "παρουσία". Πρέπει να βρίσκομαι εκεί. Είναι ένα γενικό κάλεσμα από 2 θεσμοθετημένα όργανα, για κάτι που αφορά όλους μας."

"Δήλωσε ασθένεια γιατί στη διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορέσω να σε προστατέψω"

Όχι δεν μπορούσα να μην είμαι εκεί. Όχι δεν μπορούσα να δηλώσω ασθένεια.
Δεν έκανα τίποτα παράνομο. Τίποτα καν που να δυσκολέψει την "παραγωγική γραμμή" της εταιρείας.
Πάντα νομοταγής, πάντα συγκρατημένος, πάντα.......μαλάκας.

Χθές, ανήμερα της ονομαστικής μου εορτής -και αφού τελείωσα μια συνάντηση με τον manager του εκπαιδευτικού τμήματος ενημερώνοντας μου ότι θα συνεχίσω κάποιες εκπαιδεύσεις και εκτός Αθηνών- με κάλεσε ο προϊστάμενος στο γραφείο του, όπου απεσταλμένη από το τμήμα H.R μου ανακοίνωσε την απόλυσή μου !!!!!!

"Για πιό λόγο", ρώτησα

"Μείωση προσωπικού" ήταν η απάντηση που πήρα.

Είμαι 37 χρονών ρε κουφάλες και τόσα χρόνια παίζω άριστα το παιχνίδι που ΕΣΕΙΣ μου μάθατε. Είμαι ένα υπερκαταναλωτικό ζώων, δεν παραπονιέμαι και έχω αποδεχτεί την δύναμη του "κέρδους".
Δεν θέλω να σας πάρω τα λεφτά σας ρε κουφάλες, αλλά άφησε με και μένα να ζώ αξιοπρεπώς.
Δεν υπάρχει "Σοσιαλισμός" "Κομμουνισμός" "Καπιταλισμός" που κάποτε ΕΣΕΙΣ ανακαλύψατε. Τώρα το παιχνίδι είναι άλλο.
Και το ξέρω κι εγώ ρε κουφάλες το παιχνίδι αυτό. ΕΣΕΙΣ μου το μάθατε.
Δεν σου ζητάω τίποτα άλλο, από το δικαίωμα της ατομικής μου ζωής.
Αλλά ΕΣΕΙΣ τα θέλετε ΟΛΑ.
Έχετε γίνει πλέον αχόρταγα κτήνη.
Με τρομοκρατείτε πλέον καθημερινά, με βιάζεται ψυχολογικά, μου γκρεμίζετε τα όνειρα......

Ασφυκτιώ..... Δεν μου αφήσατε κανένα περιθώριο να ανασάνω.......

ΟΧΙ ρε κουφάλες.... ΔΕν έκανα τίποτα παράνομο.....Είναι ΔΙΑΚΑΙΩΜΑ μου η ΑΠΕΡΓΙΑ...........

ΜΕ ακούτε κουφάλες?????

Ακούτε την οργή μου?????

Ακούτε τις φωνές που όλο και δυναμώνουν????

Νιώθεται τις μούντζες μας που σας πλησιάζουν????

ΟΧΙ ρε κουφάλες ΔΕν θα σωπάσω.....

Με όση δύναμη μου αφήσατε......Με όσο φόβο με έχετε ποτίσει.....

Εγώ θα μιλάω....Θα φωνάζω.....

Θα λέω πόσο κουφάλες είσαστε.....

Με ακούτε κουφάλες?????

"Η Ελλάδα ψηλά" έλεγες κουφάλα

Με ποιούς όρους δεν μας είπες όμως?

Πλήρη υποταγή και ΟΛΑ δικά σου τα θέλεις κουφάλα...

ΟΧΙ δεν θα με λυγίσεις!!!!

ΘΑ ΦΩΝΑΖΩ!!!

Αυτό είναι το όπλο μου

Φίλοι μου, καταγγέλλω από αυτό το φόρουμ το κάθε φασιστόμουτρο όπως ο εργοδότης μου Α.Β και τις φασιστικές τους διαθέσεις και παρακαλώ όλους σας να σκεφτείτε την κατάσταση που βιώνουμε πλέον με την πλήρη ανοχή μας.

ΟΧΙ δεν πρέπει αυτό να συνεχιστεί

Ο βιασμός των ατομικών μας δικαιωμάτων

Την εξαφάνιση των εργασιακών δικαιωμάτων

Την προσωπική μας εξαθλίωση και εξευτελισμό

Θα σε πολεμήσω κουφάλα!!!

Η μέρα έρχεται......

genikhapergia.blogspot.gr 
το είδαμε εδώ 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP