Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Σύντομη ιστορία της δραχμής

                                                                      
το είδαμε εδώ 
Γιώργος    Μητροπέτρος
Οικονομολόγος, μέλους συμμορία της δραχμής                                                                                                                                                                                           

Η δραχμή καθιερώθηκε στην  αρχαία Ελλάδα από το...  Φείδωνα του Άργους, σε αντικατάσταση του οβολού που είχε  σχήμα σιδερένιας σούβλας και το  πάχος του ήταν τόσο, ώστε η χούφτα ενός ανδρικού χεριού να μπορεί να πιάσει έξι οβολούς. Γι’ αυτό και καθορίστηκε η μία δραχμή να αναλογεί σε έξι οβολούς.                                                                                                                            Η δραχμή διατήρησε την ονομασία της  στους κλασσικούς χρόνους  μέχρι τα τέλη της αρχαιότητας.                                                                          .!                                                                                         

Το 1828  ο Ιωάννης  Καποδίστριας καθιερώνει αρχικά ως εθνικό νόμισμα τον Φοίνικα, το οποίο αντικαταθίσταται από τη δραχμή το 1832.               

Το 1841 παραχωρείται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος το προνόμιο της έκδοσης χαρτονομισμάτων το οποίο μεταβιβάζεται το 1927 στην  Τράπεζα της Ελλάδος. Το  1867 η δραχμή συνδέεται με τη  Λατινική Νομισματική Ένωση που είχαν συμπράξει η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ελβετία και η Ιταλία, η οποία όμως διαλύεται λίγο αργότερα.

Η μετέπειτα ιστορική  διαδρομή του εθνικού μας νομίσματος, σηματοδοτείται από δύο μεγάλες πτωχεύσεις, αυτήν του 1893 υπό τον Χαρίλαο Τρικούπη και αυτήν του 1932, στη δίνη τότε της μεγάλης διεθνούς οικονομικής κρίσης. Στη διάρκεια της κατοχής 1940-44, η δραχμή ταλαιπωρείται από τον υπερπληθωρισμό που εξανεμίζει σε καθημερινή σχεδόν βάση την αξία της. Μετά την απελευθέρωση του 1944, από την κατοχική δραχμή καταργούνται τα πολλά μηδενικά.                                                                                                                                           Στην μετεμφυλιακή περίοδο 1951-1952, η  κυβέρνηση Πλαστήρα, εφαρμόζει αντιπληθωριστική πολιτική, που αν και με μεγάλο πολιτικό κόστος, συμβάλλει στη μείωση των ελλειμμάτων του ισοζυγίου πληρωμών και του προϋπολογισμού. Αλλά η εξυγιαντική αυτή πολιτική, δεν ήταν αρκετή για να αποκαταστήσει τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, λόγω της υψηλής  ισοτιμίας του εθνικού μας νομίσματος  με το σκληρό δολάριο που ανερχόταν σε 15/1, μια σχέση η οποία καθιερώθηκε από το σύστημα ισοτιμιών της συμφωνίας του Μπρέτον Γουντς .                                                                                                                                       

Στις 9/4 1953, ο Υπουργός Συντονισμού, Σπύρος Μαρκεζίνης,  ανακοινώνει την υποτίμηση της δραχμής κατά 50% έναντι του  αμερικανικού δολαρίου Η ισοτιμία δραχμής προς το δολάριο από 15/1, ορίζεται σε 30/1, με ταυτόχρονο αφαίρεση τριών μηδενικών.   Η ενέργεια αυτή, σε συνδυασμό με την απελευθέρωση των εισαγωγών, την απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων, τον περιορισμό της κερδοσκοπίας,  είχε ως άμεσο αποτέλεσμα τη ριζική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, με πλέον από ορατή την αναπτυξιακή της δυναμική.

Το 1963 καθιερώνονται  τα πρώτα 30αρικα από ασήμι. Το 1973. Το σύστημα του Μπρέτον Γουντς καταργείται  και η συναλλαγματική ισοτιμία της δραχμής έναντι του δολαρίου και κατ’ επέκταση των άλλων διεθνών νομισμάτων  παύει να είναι σταθερή.                                                                                         

Μια νέα σημαντική υποτίμηση της δραχμής θα γίνει τριάντα χρόνια αργότερα απ’ αυτήν του Σπύρου Μαρκεζίνη, στις 10/1 1983, από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, με επίσης θετικά αποτελέσματα. Στη δεκαετία του 1990 υιοθετείται η μέθοδος της σταδιακής διολίσθησης της δραχμής έναντι των ξένων νομισμάτων, ανάλογα και με τη διεθνή οικονομική συγκυρία.

Τον Ιανουάριο του 2002,  η δραχμή αποσύρεται και υιοθετείται το ευρώ. Η Goldman Sachs εισηγείται  στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη, με διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος τον Λουκά Παπαδήμο, την εξοντωτικά υψηλή ισοτιμία της αναλογίας του  1 ευρώ προς 340,75 δραχμές. Η εποχή της προσωρινής πλαστής ευημερίας με δανεικά αρχίζει αλλά με περιορισμένο χρονικό ορίζοντα.  Ο ψευδεπίγραφος παράδεισος του ευρώ αποκοιμίζει  τον ελληνικό λαό φορτώνοντάς τον με επονείδιστα χρέη, στη διεύρυνση των οποίων συνέβαλαν και οι άφρονες πολιτικές ηγεσίες της χώρας. Και τελικά, ο παράδεισος αποδεικνύεται  μια κόλαση χωρίς ελπίδα.                                                                                                

Γιώργος Δ.       
     
 
 
 
                                                              

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP