Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Εφηβεία και συναισθηματική απογοήτευση

  Η ψυχολογία του εφήβου και ο ρόλος του γονιού.
Στην εφηβεία, η προσοχή των παιδιών στρέφεται από το οικογενειακό περιβάλλον στους συνομηλίκους και τους φίλους.
Μέσα από τις παρέες και στη συνέχεια από το συναισθηματικό... ενδιαφέρον, ο έφηβος ψάχνει την αποδοχή και την επιβεβαίωση εαυτού.



Αυτές οι διαδικασίες και οι σχέσεις που δημιουργεί ο έφηβος με τους άλλους, είναι απαραίτητες για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και τη σχέση με τον εαυτό του. Μέσα στις δομικές αναζητήσεις τις οποίες ξεκινά ο έφηβος, μια από τις πιο σημαντικές είναι οι συναισθηματική επένδυση σε ένα πρόσωπο εκτός οικογενείας.



Αν και οι πρώτοι έρωτες είναι τις περισσότερες φορές πλατωνικοί, είναι πολύ σημαντικοί για τη μετέπειτα προσωπική πορεία του ατόμου.



Όπως είναι φυσιολογικό, με όλα αυτά τα καινούρια ερεθίσματα και ενδιαφέροντα, η εξωτερική εικόνα του εφήβου ίσως αλλάξει αρκετά. Δεν αναζητά πια την παρέα της οικογενείας, προτιμά να είναι μόνος ή με τους φίλους (ή το φλερτ) του, ενώ οι σχολικές επιδόσεις περνούν σε δεύτερη μοίρα.



Οι γονείς αγωνιούν όταν συνειδητοποιούν πως το παιδί τους είναι πια ένας/ μια εξελισσόμενος/-η άντρας/ γυναίκα, καθώς για πρώτη φορά συμβαίνουν πράγματα που δε μπορούν να ελέγξουν και που πιθανώς μπορεί να πληγώσουν το παιδί τους. Παρόλα αυτά, είναι πολύ σημαντικό να αφήνουμε το έφηβο άτομο να βιώσει τα πρώτα σκιρτήματα, τον ενθουσιασμό και ίσως την απογοήτευση, κρατώντας μια διακριτικά παρατηρητική στάση.



Δε μπορούμε και δεν πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από μια συναισθηματική απογοήτευση καθώς οι εμπειρίες της εφηβείας τα εισάγουν στην πραγματικότητα της ενήλικης ζωής.



Ακόμα κι αν πολλές φορές οι υπερβολικές αντιδράσεις του εφήβου μας φοβίζουν, πρέπει να θυμόμαστε πως η ένταση και η κυκλοθυμία είναι χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας.



Για να βλάψει συθέμελα μια συναισθηματική απογοήτευση της αυτοεκτίμηση ενός εφήβου, πρέπει ήδη να υπάρχουν ανασφάλειες που έχουν δημιουργηθεί σε προηγούμενα στάδια ανάπτυξης.



Σε κάθε άλλη περίπτωση, κάθε έφηβος βρίσκει το δικό του τρόπο αντιμετώπισης των καταστάσεων. Βεβαίως, όταν έχει δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης και κατανόησης με το παιδί, πολλές φορές ζητά – λεκτικά ή με τον τρόπο συμπεριφοράς του- τη δική μας συμβουλή.



Ασχέτως με την ιδιοσυγκρασία του έφηβου ατόμου, οι γονείς πρέπει να παραμείνουν ψύχραιμοι αλλά και σταθεροί στη συμπεριφορά τους όσον αφορά τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του παιδιού.



Παρόλα αυτά, πρέπει αρχικά να περιμένουν μια χαλάρωση της σχολικής προσπάθειας, την οποία δεν πρέπει να τιμωρήσουν. Πρέπει να την επισημάνουν στον έφηβο και να του δώσουν λίγο χρόνο να βρει τις καινούριες ισορροπίες του.

από την Νέλλη Θεοδοσίου, ψυχολόγος




ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP