Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Εσωτερικό σύγχρονου εργοστασίου.
Οι μεγαλοαστικές συμμορίες που λυμαίνονται τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες
επεδίωξαν ακόμη και να ξεχαστεί η λέξη "βιομηχανία" στον τόπο μας
το είδαμε εδώ 
Έχουμε ξαναγράψει, ότι, ο βασικότερος λόγος που η κρίση έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις στη χώρα μας είναι ότι η ελληνική μεγαλοαστική τάξη κατέστρεψε συνειδητά και μεθοδικά την παραγωγική βάση της χώρας. Και το έκανε γιατί, ρίχνοντας όλο της το βάρος στις παρασιτικές «υπηρεσίες» και... τη φτηνή εργασία των ανειδίκευτων τριτοκοσμικών μεταναστών, εξασφάλιζε α) μεγαλύτερα (βραχυπρόθεσμα) κέρδη και β) το τσάκισμα της «απαιτητικής» και ανήσυχης ελληνικής εργατικής τάξης.
Θα ρωτήσει κανείς: μα, είναι αυτό το φαινόμενο μόνο ελληνικό; Ασφαλώς όχι. Όμως, σε καμιά χώρα της Ευρώπης η διάλυση της παραγωγικής βάσης δεν πήρε τέτοιες διαστάσεις και τέτοιο μεθοδευμένο χαρακτήρα όπως στην Ελλάδα. Σε καμιά χώρα δεν έφτασε η άρχουσα τάξη στο σημείο να κάνει πλύση εγκεφάλου στο λαό της, ώστε να τον πείσει ότι η παραγωγή είναι κάτι σχεδόν άχρηστο και μια χώρα μπορεί να ζήσει μόνο από τις «υπηρεσίες»! Φτάσαμε στο σημείο ο μέσος Έλληνας να ξεστομίζει αβίαστα τις παρακάτω φοβερές ανοησίες: «Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ βιομηχανία», «οι Έλληνες δεν θέλουν να δουλεύουν πια στα εργοστάσια», «η Ελλάδα μπορεί να ζήσει και μόνο από τον τουρισμό», «δεν μπορείς να αναπτύξεις βιομηχανία στην Ελλάδα όταν ο Κινέζος παράγει τα πάντα με 150 ευρώ μισθό» (σ.σ. αλλά πώς έχει πανίσχυρη βιομηχανία η Γερμανία με μισθούς 2.500 και 3.000 ευρώ;), «έχουμε ορυκτό πλούτο, αλλά τα ορυχεία επιβαρύνουν το περιβάλλον» κτλ. κτλ.


Όλες αυτές οι αντιλήψεις προωθήθηκαν συνειδητά από τις παρασιτικές μεγαλοαστικές συμμορίες που λυμαίνονται τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες (τραπεζίτες, εφοπλιστές, κατασκευαστές κτλ.). Όσο για τη βιομηχανική αστική τάξη, αυτή όχι μόνο δεν κοίταξε να υπερασπιστεί το ρόλο της και τη θέση της μέσα στην ελληνική καπιταλιστική οικονομία και κοινωνία, αλλά οι περισσότεροι είτε έβγαλαν τα εργοστάσιά τους στο εξωτερικό (με επιδότηση από το κράτος!) είτε το γύρισαν στις «χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες», για εύκολο και γρήγορο κέρδος.
Τα Μνημόνια όχι μόνο δεν πρόκειται ν' αλλάξουν τίποτε πάνω στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα αλλά θα κάνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Το μνημονιακό καθεστώς είναι βαθιά ριζωμένο στο παρασιτικό μοντέλο της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης. Αγωνίζεται να εγγράψει τη χώρα μας στο διεθνή καταμερισμό εργασίας ως χώρα φτηνού εργατικού κόστους, όχι όμως και ως προορισμό μεγάλων βιομηχανικών επενδύσεων. Κανείς δεν μιλά για πραγματικές παραγωγικές επενδύσεις, για δημιουργία νέου πλούτου και νέων θέσεων εργασίας. Και οι μόνες «μπίζνες» για τις οποίες υπάρχει ενδιαφέρον είναι: εμπορικά κέντρα, ηλεκτρονικός τζόγος, ιδιωτικοποίηση του ρεύματος και του νερού (για να μας τα πουλάνε μετά χρυσάφι), συγκέντρωση των ταξί, ή των φαρμακείων, σε συγκεκριμένα μονοπώλια. Δηλαδή, αρπαχτή και πάλι αρπαχτή!
Ανάπτυξη του παραγωγικού τομέα και ειδικά της βιομηχανίας στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει από τους ιδιώτες. Μια σύγχρονη βιομηχανία, υψηλού τεχνολογικού επιπέδου, θέλει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, καλά αμειβόμενο και ειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό και να έχει δίπλα της μια διοίκηση με σοβαρότητα και όραμα. Αυτά είναι άγνωστες λέξεις για την άκρως αρπακτική και τυχοδιωκτική ελληνική μεγαλοαστική τάξη. Επομένως, ακόμα και από μια αστική σκοπιά να το δούμε, πραγματική παραγωγική ανάπτυξη στην Ελλάδα μπορεί να γίνει μόνο με δημόσιες επενδύσεις και με το δημόσιο να ελέγχει τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.
Η χώρα μας διαθέτει ένα εξαιρετικό εργατικό δυναμικό, που, με την κατάλληλη ηγεσία και έμπνευση, μπορεί να κάνει θαύματα. Έχει σημαντικό ορυκτό πλούτο και απ' τα καλύτερα αγροτικά προϊόντα στον κόσμο. Έχει μια αξιόλογη βιομηχανική παράδοση σε μια σειρά τομείς (ναυπηγική, μεταλλουργία, διυλιστήρια, βιομηχανία τροφίμων, χημική βιομηχανία κτλ.). Αυτό που χρειάζεται για να αξιοποιήσουμε όλα αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα είναι να απαλλαγούμε από τις μεγαλοαστικές συμμορίες που έχουν βουλιάξει τη χώρα μας. Η εργατική μας τάξη, ο εργαζόμενος λαός μας, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, με τους αγώνες τους, την υψηλή πολιτική τους συνείδηση και την καθημερινή δημιουργική τους δράση

Πάρις Δάγλας

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP