Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Η χαρά του Μαξίμου

ένα εκπληκτικό κείμενο που είδαμε εδώ


Τελικά σε αυτή τη χώρα οι μόνοι που μπορούν να απεργήσουν με την άδεια της κοινωνίας είναι οι άνεργοι. Όμως ακόμη και τότε είμαι βέβαιος ότι θα βγει ο Άδωνις Γεωργιάδης μαζί με τον Αργύρη Ντινόπουλο και θα απαιτήσουν να παρακρατηθεί από το επίδομα ανεργίας το ποσό που αντιστοιχούσε στις ημέρες απεργίας των ανέργων.
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Απεργούν οι...

εργαζόμενοι στο μετρό και στα άλλα ΜΜΜ. Από την επόμενη ημέρα αρχίζουμε τα «οι τεμπέληδες, οι κομματικά διορισμένοι, οι άσχετοι, οι χρυσοπληρωμένοι, που ταλαιπωρούν το λαό, που δε νοιάζονται για τον “απλό εργαζόμενο” – προφανώς υπάρχει και ο σύνθετος- να απολυθούν, να κρεμαστούν, να … να… να….» πάει η απεργία.

Απεργούν οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ. Από το επόμενο λεπτό αρχίζουμε τα «Οι Φωτόπουλοι, που έγιναν κράτος εν κράτει, οι διορισμένοι, οι λεφτάδες, οι προνομιούχοι, που δεν καταλαβαίνουν την ταλαιπωρία μας, εμ βέβαια τι ανάγκη έχουν αυτοί, οι ανάλγητοι, να απολυθούν, να καούν, να… να… να…» πάει η απεργία.

Απεργούν οι εφοριακοί. Από την ίδια στιγμή ξεκινάμε «οι λαδιάρηδες, οι διαφθαρμένοι, οι κομματικοί στρατοί, οι ρουφιάνοι, που μας ταλαιπωρούν, που χάνουμε μεροκάματα στις ουρές τους, οι έτσι κι οι αλλιώτικοι, να απολυθούν, να θαφτούν, να… να… να….» πάει η απεργία.

Εντάξει, λοιπόν, να μην απεργούν οι υπάλληλοι στις ΔΕΚΟ και στο Δημόσιο.

Ποιοι να απεργήσουν; Να απεργήσουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Τώρα, μάλιστα. Αυτοί που όταν πηγαίνουν για κατούρημα το δηλώνουν στον επόπτη για να τους κρατήσει χρόνο κι αν έχουν συχνουρία απολύονται. Μα αυτοί αν απεργήσουν, την επόμενη μέρα θα ψάχνουν για δουλειά. Οπότε, πάει η απεργία.

Οι υπάλληλοι στο Δημόσιο δεν πρέπει να απεργούν και οι υπάλληλοι στον Ιδιωτικό τομέα δε μπορούν να απεργήσουν.

Να απεργήσουν οι ναυτεργάτες. Δεν προλαβαίνει να τελειώσει η ανακοίνωση της απεργίας και αρχίζουμε τα «είμαστε αποκλεισμένοι, είμαστε όμηροι της ΠΝΟ, η Ελλάδα είναι νησιωτική χώρα, τα τρόφιμα σαπίζουν στα φορτηγά που είναι στα λιμάνια, οι παραγωγοί από την Κρήτη κλαίνε τη σοδειά τους επειδή δε μπορούν να τη στείλουν στον Πειραιά, να πνιγούν οι απεργοί, να απολυθούν, να… να.. να…» πάει η απεργία.

Απεργούν οι φορτηγατζήδες. Μόλις σβήσουν οι μηχανές αρχίζουμε τα «κατάρα στις συντεχνίες, αυτοί αυξάνουν τις τιμές των προϊόντων, οι κοιλαράδες, να ανοίξουν τα επαγγέλματα, να παρέμβει ο εισαγγελέας, άδειασαν τα ράφια ρημάζει η αγορά – εν τω μεταξύ αυτό με την αγορά δεν το κατάλαβα ποτέ. Όποτε δεν απεργούν οι φορτηγατζήδες, η αγορά κλαίει επειδή δεν υπάρχουν πελάτες να αγοράσουν τα προϊόντα κι όποτε απεργούν οι φορτηγατζήδες, η αγορά γεμίζει με πελάτες αλλά δεν έχει προϊόντα να πουλήσει – να τους κρεμάσουμε, να τους πάρουν τις πινακίδες, να τους πάρουν τις άδειες κυκλοφορίας, να.. να.. να…» πάει η απεργία.

Απεργούν οι φαρμακοποιοί. Δεν προλαβαίνουν να κατεβάσουν τα στόρια κι αρχίζουμε τα «θα μας πεθάνουν, όλοι βίλες έχτισαν, οι κερατάδες, οι ανάλγητοι, τόσα κερδίζουν, ντροπή, αίσχος, είναι επικίνδυνοι, είναι υποχρεωμένοι, και τι με νοιάζει που τους χρωστάνε λεφτά, να τους βάλουν φυλακή, να τους κλείσουν τα φαρμακεία, να. να.. να..» πάει η απεργία.

Απεργούν οι αγρότες, βγάζουν στους δρόμους τρακτέρ. Δεν προλαβαίνει να πατήσει η πρώτη ρόδα στο δρόμο κι αρχίζουμε τα «οι δρόμοι είναι δικοί μας, εμείς δεν ερχόμαστε στα χωράφια σας, οι χωριάτες που έφαγαν τις επιδοτήσεις, οι τεμπέληδες, οι άχρηστοι, να παρέμβουν τα ΜΑΤ, η Ελλάδα δεν είναι νησιωτική χώρα είναι ηπειρωτική, τα λαμόγια, ο τουρισμός μας, να τους καεί η σοδιά, να.. να… να….» πάει η κινητοποίηση.

Τελικά σε αυτή τη χώρα οι μόνοι που μπορούν να απεργήσουν με την άδεια της κοινωνίας είναι οι άνεργοι. Όμως ακόμη και τότε είμαι βέβαιος ότι θα βγει ο Άδωνις Γεωργιάδης μαζί με τον Αργύρη Ντινόπουλο και θα απαιτήσουν να παρακρατηθεί από το επίδομα ανεργίας το ποσό που αντιστοιχούσε στις ημέρες απεργίας των ανέργων.



Αυτή είναι η κατάσταση. Αυτός ο λαός είναι η χαρά του μεγάρου Μαξίμου. Η χαρά της κάθε νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης. Να δείτε που σε λίγο καιρό θα μας νοικιάζουν ως λαό σε χώρες που θέλουν να μπουν στο Μνημόνιο χωρίς διαμαρτυρίες και φασαρίες. Αυτοί είμαστε. Κι εσύ μου μιλάς για επανάσταση, ξεσηκωμό και απεργίες διαρκείας. Πόσο, μα πόσο ρομαντικός μπορεί να είσαι;


ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP