Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Στην αρένα των πολιτικών διαιρέσεων

το ειδαμε εδώ
Σήμερα αρχίζει να γκρεμίζεται και ο μύθος ότι η Εκκλησία είναι ΕΞΩ και ΥΠΕΡΑΝΩ της πολιτικής.
Μπορεί το σύστημα ΙΔΕΩΝ του χριστιανισμού να απευθυνόταν σε ΟΛΟ τον κόσμο και να μην ξεχώριζε τους ανθρώπους σε ένθεους και άθεους, σε κομμουνιστές, αριστερούς, δεξιούς κ.λπ, αλλά η εκκλησιαστική ΠΡΑΚΤΙΚΗ ξεχώριζε τους πιστούς από τους άπιστους, έπαιρνε ΠΑΝΤΑ πολιτική θέση: ΠΑΝΤΑ στο πλευρό της εξουσίας και των καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων, ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΑ... των Αριστερών και ΥΠΕΡ των δεξιών, ακροδεξιών και δεν συμμαζεύεται…


Ο μύθος ότι η Εκκλησία είναι έξω και υπεράνω της πολιτικής λειτουργούσε ικανοποιητικά όσο η Εκκλησία ήταν ακλόνητα συνδεδεμένη με την κοινωνική και πολιτική αντίδραση και ευλογούσε τα εγκλήματα της καπιταλιστικής εξουσίας.

Επακόλουθο αυτού του σφιχταγκαλιάσματος της Εκκλησίας με τις κατεστημένες δυνάμεις και το κράτος τους (καπιταλιστικό κράτος) είναι και το γεγονός ότι ένα μεγάλο κομμάτι της Εκκλησίας είναι δεξιό και ακροδεξιό…

Από αυτές τις συνδέσεις και διαπλοκές της Εκκλησίες απορρέει και ο μανιασμένος αντικομουνισμός πολλών κύκλων της, καθώς και ο θορυβώδης φαρισαϊσμός τους: Από τη μια πρεσβεύουν, σε θεολογικό επίπεδο, την ΟΛΟΤΗΤΑ των χριστιανικών ιδεών («η Εκκλησία απευθύνεται σε όλους χωρίς διακρίσεις»), ΚΑΙ από την άλλη λειτουργούν ΚΑΘΑΡΑ πολιτικά ρίχνοντας στην πυρά το μαρξισμό και τα πολιτικά ρεύματα του λαϊκού κινήματος, ΔΙΑΙΡΟΥΝ τον κόσμο σε πιστούς και άπιστους, κ.λπ…

Σήμερα που η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση έχει αλλάξει τα κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα και η Νέα Τάξη επιτίθεται με αγριότητα εναντίον των συνεκτικών εθνικών και κοινωνικών ιστών της Ορθοδοξίας, αρχίζει να γκρεμίζεται ο ακλόνητος, μέχρι πρόσφατα, μύθος της «ανεξαρτησίας» της Εκκλησίας από το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.

ΣΗΜΕΡΑ πολλές πόρτες και παράθυρα της Εκκλησίας ανοίγουν διάπλατα στους ανέμους της πολιτικής πραγματικότητας, στους ανέμους των εσωτερικών πολιτικών της διαιρέσεων, στη μετατροπή της σε αρένα πολιτικών αντιπαραθέσεων: Αλάθευτο σύμπτωμα της δικής της κρίσης και αποσύνθεσης.

Το τραγικό είναι ότι πολλοί άνθρωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν βλέπουν τη δική τους κατάντια και οικτρή αποτυχία, αλλά την αποτυχία των άλλων.

Ούτε καν αναρωτιούνται το γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία βρίσκεται σε αυτήν την οικτρή κατάσταση η οποία μέρα με την ημέρα χειροτερεύει. Ταμπουρώνονται, απλώς, γύρω από την καθαρότητα του Ορθόδοξου δόγματος και ΑΣΚΟΥΝ πολιτική κριτική ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΗ εναντίον των πάντων και ιδιαίτερα εναντίον του σοσιαλισμού, ξεχωρίζοντας τους ανθρώπους σε ένθεους και άθεους.

Καλό θα ήταν και πιο χριστιανικό να κοίταζαν λίγο και το δικό τους καθρέφτη οι πάπες αυτοί της απόλυτης αλήθειας…

Καλό θα ήταν να μάθουν να διακρίνουν ότι η Εκκλησία και το «σώμα» της εναρμονίζονται πάντα με τους κυρίαρχους οικονομικούς και κοινωνικούς όρους και δεν αποτελούν «νησίδες- στεγανά»: Κάθε «στεγανό» είναι και αυτό υποταγμένο σε πολιτικούς μηχανισμούς, κρυφούς, φανερούς ή μεταμφιεσμένους (τα παραδείγματα αφθονούν και μέσα στο χώρο των ιστολογίων…).

ΣΗΜΕΡΑ οι πλανητικές δυνάμεις ανατρέπουν τα δεδομένα και ΕΝΤΟΣ της Εκκλησίας. Προωθούν τη διάλυσή της μέσα από τη μεταφορά και οξύτητα των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ διαιρέσεων.

Το Διήμερο συνέδριο με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά», που διοργανώνει το τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, σε συνεργασία με την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, εντάσσεται μέσα σ’ αυτή τη νεοταξική στρατηγική, με αιχμή: Την προώθηση εκείνων των πολιτικών δυνάμεων (ΣΥΡΙΖΑ) που εκφράζουν πιο καθαρά, αποτελεσματικά και «προοδευτικά» το «σύγχρονο» πλαίσιο της πλανητικής, ιμπεριαλιστικής κακουργίας.

Το ρεπορτάζ ΕΔΩ:
http://trelogiannis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_2427.html

Το ίδιο, βεβαίως, ρεπορτάζ διακρίνει τη μία πλευρά του ζητήματος. Το χειρότερο διαπνέεται από την ίδια πολιτική ΛΟΓΙΚΗ, η οποία συμπυκνώνεται στον αφορισμό: «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» – ΒΙΟΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ».

ΑΥΤΟΣ ο τελεσιγραφικός πολιτικός αφορισμός λειτουργεί πανομοιότυπα με την πράξη που κατακρίνει και καταδικάζει: ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ και αυτός τις πολιτικές διαιρέσεις ΕΝΤΟΣ του θρησκευτικού δόγματος και φρονήματος.

Ταυτόχρονα δίνει άφεση αμαρτιών στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ σύνδεση και ΤΑΥΤΙΣΗ της Εκκλησίας με το ιστορικό κατεστημένο και τα πολιτικά του εγκλήματα.

Δηλαδή, το γνωστό σχήμα «Εκκλησία και Δεξιά ή ακροδεξιά» δεν είναι «ΒΙΟΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ»; Προφανώς ο συντάχτης του κειμένου ΟΜΟΛΟΓΕΙ ότι δεν είναι «βίοι αντίθετοι», αλλά ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ…

Προς την ίδια νεοταξική κατεύθυνση κινείστε και εσείς κύριοι, τυφλωμένοι από τον υστερικό αντικομουνισμό σας και από την «ακροδεξιά» φιλοσοφία σας.

Και εσείς χωρίζετε τους ανθρώπους σε άθεους και ένθεους και ανάλογα με τα πολιτικά τους χαρακτηριστικά.

Είστε αλήθεια αντιπρόσωποι του Θεού επί της γης…

Αυτά προς το παρόν…

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP