ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ΝΑ ΕΚΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ
Τι είναι χούντα;
Τι είναι δημοκρατία;
Ξημέρωσε η μέρα του Πολυτεχνείου
Το πόρισμα Τσεβά δεν κάνει λόγο για νεκρούς μέσα στο Πολυτεχνείο. Εμένα όμως άλλα μου έμαθαν σχολείο. Μου έκαναν πλύση εγκεφάλου για τις δεκάδες νεκρούς που σκότωσε εκείνο το τανκ που έβλεπα και ξανάβλεπα από τη τηλεόραση κι ένοιωθα περηφάνια που κάποιοι σκοτώθηκαν για να ζω εγώ λεύτερα σήμερα.
Για ποια δημοκρατία μιλάμε;
Και πέρασαν τα χρόνια για να ψάξω σε βιβλία εκτός σχολείου και να μάθω ότι όλο αυτό ήταν ένα παραμύθι των Αμερικάνων που χρησιμοποίησαν τον εφηβικό ενθουσιασμό για να παραδώσουν τη Κύπρο στους Τούρκους. Κι έχω τη ψευδαίσθηση πως ζω σε δημοκρατία. Ζω όμως; Αν ναι γιατί καμία δημοκρατική κυβέρνηση δεν άνοιξε τον φάκελο της Κύπρου να μάθει ο κόσμος σε καιρό δημοκρατίας πια τι πραγματικά συνέβη στα αδέλφια μας κει πέρα; Και γιατί όταν κάποτε ένας έντιμος δημοκράτης (με το Δ κεφαλαίο) πολιτικός το επιχείρησε τον έστειλαν στα αζήτητα χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε;
Με μάθανε πως τότε επί χούντας δεν μπορούσες να αγοράσεις εφημερίδα γιατί ο περιπτεράς ήταν ο χαφιές της γειτονιάς. Και μίσησα τόσο πολύ τη χούντα. Πέρασαν τα χρόνια και πάω στο περίπτερο χωρίς κανέναν χαφιέ να με καταδώσει για το ποια εφημερίδα θ’ αγοράσω…γατί δεν έχει σημασία πια…διαβάζοντές τες όλες σε εποχή δημοκρατίας κατέληξα ότι όλες έχουν το ίδιο αφεντικό, όλες προσκυνούν τα ίδια συμφέροντα, τίποτα δεν μου προσφέρουν, το μόνο χρήσιμο είναι το DVD που χαρίζουν κάθε φορά.
Για ποια δημοκρατία μιλάμε;
Μεγάλωσα σε εποχή δημοκρατίας αλλά βλέπω τη γειτόνισσα να μην μπορεί να βγάλει το μικρό της με το καροτσάκι στην πλατεία γιατί είναι τρομοκρατημένη από τα σπασμένα μπουκάλια μπύρας που βλέπει κάθε πρωί στο κοντινό μας πάρκο και κάθε απόγευμα μετά το σούρουπο δεν τολμά να ξεμυτίσει από τις ορδές των λαθρομεταναστών που κατακλύζουν τη γειτονιά. Και δεν την ρώτησε κανείς...δεν την ενημέρωσε κανείς σε τί κόσμο θα έφερνε το παιδί της...
Διαβάστε περισσότερα...
Τι είναι δημοκρατία;
Ξημέρωσε η μέρα του Πολυτεχνείου
Το πόρισμα Τσεβά δεν κάνει λόγο για νεκρούς μέσα στο Πολυτεχνείο. Εμένα όμως άλλα μου έμαθαν σχολείο. Μου έκαναν πλύση εγκεφάλου για τις δεκάδες νεκρούς που σκότωσε εκείνο το τανκ που έβλεπα και ξανάβλεπα από τη τηλεόραση κι ένοιωθα περηφάνια που κάποιοι σκοτώθηκαν για να ζω εγώ λεύτερα σήμερα.
Για ποια δημοκρατία μιλάμε;
Και πέρασαν τα χρόνια για να ψάξω σε βιβλία εκτός σχολείου και να μάθω ότι όλο αυτό ήταν ένα παραμύθι των Αμερικάνων που χρησιμοποίησαν τον εφηβικό ενθουσιασμό για να παραδώσουν τη Κύπρο στους Τούρκους. Κι έχω τη ψευδαίσθηση πως ζω σε δημοκρατία. Ζω όμως; Αν ναι γιατί καμία δημοκρατική κυβέρνηση δεν άνοιξε τον φάκελο της Κύπρου να μάθει ο κόσμος σε καιρό δημοκρατίας πια τι πραγματικά συνέβη στα αδέλφια μας κει πέρα; Και γιατί όταν κάποτε ένας έντιμος δημοκράτης (με το Δ κεφαλαίο) πολιτικός το επιχείρησε τον έστειλαν στα αζήτητα χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε;
Με μάθανε πως τότε επί χούντας δεν μπορούσες να αγοράσεις εφημερίδα γιατί ο περιπτεράς ήταν ο χαφιές της γειτονιάς. Και μίσησα τόσο πολύ τη χούντα. Πέρασαν τα χρόνια και πάω στο περίπτερο χωρίς κανέναν χαφιέ να με καταδώσει για το ποια εφημερίδα θ’ αγοράσω…γατί δεν έχει σημασία πια…διαβάζοντές τες όλες σε εποχή δημοκρατίας κατέληξα ότι όλες έχουν το ίδιο αφεντικό, όλες προσκυνούν τα ίδια συμφέροντα, τίποτα δεν μου προσφέρουν, το μόνο χρήσιμο είναι το DVD που χαρίζουν κάθε φορά.
Για ποια δημοκρατία μιλάμε;
Μεγάλωσα σε εποχή δημοκρατίας αλλά βλέπω τη γειτόνισσα να μην μπορεί να βγάλει το μικρό της με το καροτσάκι στην πλατεία γιατί είναι τρομοκρατημένη από τα σπασμένα μπουκάλια μπύρας που βλέπει κάθε πρωί στο κοντινό μας πάρκο και κάθε απόγευμα μετά το σούρουπο δεν τολμά να ξεμυτίσει από τις ορδές των λαθρομεταναστών που κατακλύζουν τη γειτονιά. Και δεν την ρώτησε κανείς...δεν την ενημέρωσε κανείς σε τί κόσμο θα έφερνε το παιδί της...
